oneigenlijke vragen
Oneigenlijke vragen
Valt je wel eens op hoe vaak er een oneigenlijke vraag gesteld wordt? Ik bedoel een vraag die geen echte interesse vraag is, maar een oordeel, een mening of een aanklacht bevat.
"Waarom ruim jij je rotzooi niet op?' "Waarom zeg je dat niet eerder?" "Hebben ze bij jullie thuis geen wasmachine?' "en vertel nou eens, hoe je erbij komt om zo'n jas uit te kiezen?"
"Je zult zeker wel opgelucht zijn?"
Uit dit soort vragen kun je de gedachtewereld van de vrager afleiden. We merken aan onze lichaamstaal (kromme tenen, buik samen trekken..) dat we wel degelijk horen dat dit een oneigenlijke vraag is. Soms reageren duidelijk geprikkeld en boos op zo'n vraag. Bijna alle "waarom vragen"(behalve als het om onderzoeksvragen gaan) zijn in onze cultuur verkapte verwijten.
Vragen die wel goed werken zijn open vragen. Ze beginnen vaak met "Hoe"of "Wat".
"Zou je je rommel willen opruimen"? (definieer wat je onder rommel verstaat). "Hoe voel je je?" "Wat bedoel je daarmee..?"
En soms kun je er niet omheen dat je geen vraag wilt stellen maar een opmerking wilt plaatsen.
"Ik schrik ervan dat ik het nu hoor...""Je kleren zijn vuil". "Ik vind je jas niet mooi". (Maar dat laatste hoef je niet ongevraagd te zeggen).
Duidelijk communiceren werkt prettig en fijn. De methode van Thomas Gordon leert je alle fijne kneepjes.