Narcistische persoonlijkheid

Vragenforum: persoonlijkheidsproblemen: Narcistische persoonlijkheid

EfJee

Zondag, 19 Augustus 2001 - 12:19
Ik heb een vraag over een narcistische persoonlijkheid. Mijn vader heeft dat, volgens mij. Hij kan zich niet voorstellen dat ik anders ben dan hij en hij schept altijd op over vroeger toen hij in dienst zat en heldendaden verrichtte blah..blah..blah! Hij luistert ECHT nooit. Ik dring niet tot hem door en hij denkt alleen aan zichzelf.
Dus ik hem een vraag hierover: hoe kan ik tot hem doordringen? Hoe kan ik het veranderen?
Want ik word er goed ziek van.

F.J.

Fabienne

Zondag, 19 Augustus 2001 - 12:55
Beste F.J.
Ik heb ook zo'n moeder. Je moet gewoon met kopjes gaan gooien en als hij dan boos wordt, dan zeg je dat jij ook boos bent op hem. Als het goed is dan vraagt hij wel waarom. Weden dat je dan zijn aandacht hebt.
Veel succes.

P.S. Wel met oude kopjes gooien!

Antwoord van de psycholoog (Ineke)

Vrijdag, 24 Augustus 2001 - 10:53
Wat is een narcistische persoonlijkheids stoornis?

Bij alle persoonlijkheidsstoornissen gaat het om een duurzaam & star patroon in gedachten, emoties, gedrag.
Het patroon bestaat al vanaf de adolescentie/jonge volwassenheid en het patroon wijkt af (binnen onze cultuur). Meestal hebben andere mensen last van de persoonlijkheid van de ander.

De kern van een narcistische p.s. is de behoefte aan bewondering, de grootheidsgevoelens en het gebrek aan empathie naar anderen.
De volgende kenmerken worden onderscheiden waarvan men er 5 of meer moet hebben om aan de diagnose te voldoen:
1. opgeblazen gevoel van eigen belangrijkheid
2. preoccupatie met fantasieen over succes, macht, genialiteit, ideale liefde
3. gelooft dat hij/zij "speciaal"is; kan alleen begrepen worden door speciale mensen
4. verlangt buitensporige bewondering
5. heeft bijzondere rechten, verwacht bijzondere behandeling
6. exploiteert anderen
7.gebrek aan empathie
8. vaak afgunsig naar anderen
9. arrogant

Of je vader een narcistische persoonlijkheid heeft weet ik niet.
Met deze "moeilijke mensen" omgaan is lastig.
Psychologische behandeling van deze mensen is ook bijzonder moeilijk.
Ze zijn gevoelig voor vleierij (dan kun je veel gedaan krijgen).
Misschien helpt het je te bedenken dat het een moeilijk mens is en je verwachtingen niet te hoog te stellen.
Wat je ook kunt proberen is om terug te koppelen wat zijn opmerkingen bij jou doen. En aan te geven wat je graag zou willen.

Ineke

Wipneus

Donderdag, 30 Augustus 2001 - 08:39
Nou als ik die 8 punten lees dan denk ik: dan zijn er nogal wat bekende nederlanders (BNérs) die narcistisch zijn.
What about Pim Fortuyn?


Wipneus

Anoniem

Donderdag, 30 Augustus 2001 - 18:36
Ja, Pim is een N.B.N.


Jantje

Anoniem

Maandag, 03 September 2001 - 00:24
Beste mensen,

Als je de omschrijving van de "narcistische persoonlijkheidsstoornis" leest kan je niet anders dan concluderen dat iedereen in deze cultuur er een beetje van heeft en dat al die
eigenschappen in hoge mate door de maatschappij
worden aangemoedigd.

Het komt dus gewoon door de maatschappij waarin we leven. We worden domweg verkeerd beïnvloed.

Anoniem.

Anoniem

Zaterdag, 08 September 2001 - 00:01
Totale onzin natuurlijk, dat laatste bericht. Hoe komt het dan dat er zo veel onzekere personen rondlopen? En je hebt soms juist het idee dat je niets presteert als je alle verhalen op TV etc. ziet van al die rijke succesvolle mensen. Het werkt juist andersom, denk ik. Wat wel waar is, is dat je in deze maatschappij wel in jezelf moet geloven, anders wordt je omvergelopen ja. Maar arrogant zijn, afgunstig naar anderen, anderen exploiteren? Mmm, ik weet het niet hoor.
En over Pim Fortuyn: eindelijk eens iemand die zegt wat er a/d hand is in Nederland, in plaats van pappen en nathouden.

L.

Dinsdag, 30 Oktober 2001 - 01:16
Je moet je doodschamen.
Australie moet zich doodschamen dat ze vluchtelingen weigert , De jongens ( en meiden ) die nu terugslaan en terugvechten op het schoolplein als ze op hun tenen getrapt worden i.p.v. het uit te praten wat er eigenlijk aan de hand is, er achter dat gedrag zit .. zijn de Bin Ladens en Bushes van de toekomst ; verwende en in dit geval ook nog rijke vertroetelde knulletjes. Als jij er ook zo over denkt en lekker aan jezelf of eigen volk eerst , dan ben jij hetzelfde als die Bin Laden of Bush ( Pim F. ) Wil je nou echt daar op lijken?

Anoniem

Donderdag, 22 November 2001 - 15:01
Nee hoor. Ik schaam me helemaal niet dood. Ik schaam me voor die zogenaamde tolerantie hier in NL. En als puntje bij paaltje komt, zijn we helemaal niet zo tolerant en discrimineren we ons de pest. Het zou goed zijn als er eens iemand is die dingen ziet zoals ze zijn zonder meteen bang te zijn om als "discriminerend" te worden bestempeld. Daar zijn wij in NL te veel door beinvloed door ons oorlogstrauma. We mogen best wat zeggen en we mogen best een een beleid voeren dat voor NL op de lange termijn het beste is. En ja, ook voor de vluchtelingen, anders hoeven ze hier over 10 jaar ook niet meer te komen omdat het land naar de klote is. Ik vind jouw beschuldiging over Bin Laden naar mj toe trouwens erg kwalijk. En je opmerking over dat schoolplein slaat totaal nergens op, maargoed. Het begint een politieke discussie te worden en daar is dit forum volgens mij niet voor bedoeld...

dennis

Woensdag, 20 Februari 2002 - 13:25
Ik heb al jaren van deze persoonlijkheidsstoornis.
Ik ben blij dat ik het onder controle begin te krijgen, dat ik snap hoe narcisme in mij doorwerkt en hoe anderen hiervan last hebben gehad.
Ik ben gemarginaliseerd geraakt. Ik werk hard aan mijn herintreding naar de samenleving en de arbeidsmarkt. Het was en is een moeizame strijd tegen mijzelf.

Anoniem

Vrijdag, 10 Mei 2002 - 09:23
moeten die berichten van Pim Fortuyn er niet af?

fosie

Vrijdag, 10 Mei 2002 - 17:44
Ik begrijp het, we maken er nu een idool van.
Dus we gaan zijn narcistische inslag verdoezelen en wenden de dooie persoon ten eige bate aan.
Heb je wel door hoe je jezelf trickt?

too

Zaterdag, 11 Mei 2002 - 18:58
de berichten van anoniem, L. en anoniem zijn een kopie van de discussie in onze maatschappij. En daarom moeten ze blijven staan.

Anoniem

Vrijdag, 27 December 2002 - 20:33
Nou mijn schoonzus is ook narciste persoonlijkheidstoornis!!
Zij accepteert niet dat ik een handicap heb en dus mag ik geen kontact met haar.
Zij denkt dat zij heel speciaal is en iedereen moet precies doen wat zij wilt,...doet die persoon niet,..dan kan die wegwezen!!

Zij moet altijd bepaalde merken van kadootjes hebben op haar verjaardag,..en dat deed ik niet dus ben ik niet meer welkom bij haar.
mijn ouders zijn niet goed in haar ogen want ik was altijd voorgetrokken volgens haar .
Op haar verjaardagen is altijd heel erg overdreven veel hapjes en altijd warm en koud buffet en altijd heel veel mensen.
Het is een persoon om bang van te zijn!
Ik denk dat heel veel mensen bang zijn voor narcisite persoonlijkheidstoornissen.
Bah!!

Ik moet eerlijk zeggen IK HAAT NARCISTE PERSOONLIJKHEIDSTOORNIS!!!

Altijd bazig zijn altijd moeten mensen naar hun luisteren en zij maken veel misbruik van!
Ik had vroeger ook al narciste persoonlijkheidstoornis collega gehad en ook nog klasgenoot,..iedereeen was bang en als die persoon mij niet mag dan kreeg ik ruzie met iedereen omdat iedereen naar narciste personen luisteren en gebruiken veel macht!!
BAH!!
Sorry voor mijn woorden maar ik heb veel te veel meegemaakt!!

Anoniem

Zaterdag, 28 December 2002 - 09:32
Is een narciste persoonlijkheidsstoornis ook geen handicap ?

Anoniem

Zondag, 05 Januari 2003 - 00:09
Nou dat weet ik niet maar narciste persoonlijkheidsstoornis zijn vervelende bazige mensen!!!
IK HAAT DIE MENSEN!!!

Anoniem

Zondag, 05 Januari 2003 - 00:39
ze kunnen daar zelf ook niks aan doen

Anoniem

Zondag, 05 Januari 2003 - 09:17
Haat geeft aan dat je boos bent, kwaad maar weet je ook wat het onderliggende gevoel is ?

Anoniem

Zondag, 05 Januari 2003 - 10:38
Ja inderdaad ben ik heel erg boos op narciste persoonlijkheidstoornissen!!
Want zij geven mij onzeker en angstgevoelens,..en ik mag niks van die mensen!!
En nu heb ik geen kontact meer met mijn broer en hij is al anderhalf jaar niet geweest bij mij door die rot narciste vrouw!!!
Onderliggende gevoel is van wie bedoel je?
van mij of die van haar??
Als ze angstig is of onzeker is dan moet ze naar hulpverlener gaan en niet andere mensen slachtoffer maken!!

Anoniem

Zondag, 05 Januari 2003 - 10:53
mijn vraag was, wat is jouw onderliggend gevoel, datgene dat verscholen ligt onder jouw gevoelens van haat en boosheid ?

Als ze angstig is of onzeker moet ze zeker en vast naar een hulpverlener gaan maar sommige mensen beseffen nog niet eens dat ze een probleem hebben tot ze op een dag wakker worden en zich bewust worden van zichzelf. Dat is hun grootste probleem dat ze nog niet bewust zijn, ze slapen nog tot er iets in hun leven gebeurt waardoor ze gaan nadenken of zichzelf.

Anoniem

Zondag, 05 Januari 2003 - 10:54
over zichzelf

Anoniem

Zondag, 05 Januari 2003 - 11:29
Over zichzelf zou ik denken dat ze heel onzeker is en angst zijn dat ze te kort komt en dat ze daarom zich heel groot houdt om kontacten te onderhouden.
En zij zal wel jaloers zijn om mijn handicap,.. omdat ik op speciale school zat voor mijn handicap zat en dat ze bang is dat ik meer aandacht krijg dan zij.

Dus daarom heeft ze mijn broer van mij afgepakt!
En dat neem ik haar heel kwalijk,... en ook dat mijn ouders niet veel van hun kleinkinderen mogen genieten wel af en toe stiekem en dat mijn broer stiekem doet,....dat doen mijn ouders pijn,..en verdriet,...daarom ben ik zo kwaad over,..dus haar onzekerheid zijn de andere mensen ook dupe van!!

dave

Maandag, 15 Maart 2004 - 01:51
Hey mensen. Jullie zijn wel erg gericht op jullie eigen gelijk he?! (hoe bedoel je narcistisch ingesteld...) NPS zijn er in twee richtingen :
Zo bestaat er het zogenaamde egoistisch(?) narcisme, maar ook het geremde narcisme. Dit zijn twee totaal verschillende stoornissen. Bedenk je dat maar eens. Dit is absoluut geen pretje om te hebben!!

Anoniem

Maandag, 15 Maart 2004 - 07:15
Leg eens uit wat geremd narcisme is?

Dave

Dinsdag, 16 Maart 2004 - 00:56
Bij geremd narcisme is er sprake van verschillende kenmerken. Zo richt het zich voornamelijk op de persoon zelf ipv op de buitenwereld. Er is een verstoord zelfbeeld. Men weet zich bij anderen geen houding te geven en cijfert zichzelf weg (minderwaardig aan anderen etc). Twee uitersten van gedachten botsen waardoor er konstant een innerlijk conflict gaande is. De persoon probeert niet op te vallen. Het eigen ideaal-zelfbeeld moet voor de buitenwereld in stand worden gehouden. Waardoor woede,onmacht,boosheid op de persoon zelf gericht wordt ipv naar buiten.
Je laat niet toe om daadwerkelijk jezelf te zijn omdat dit niet gelijk loopt met het gecreeerde ideaal-zelfbeeld. Je durft niet jezelf te zijn omdat angst voor afkeuring te groot is.

Anoniem

Dinsdag, 16 Maart 2004 - 09:29
Dat zou dan inhouden dat aan bijna ieder psychisch probleem een geremde narcistische persoonlijkheid ten grondslag ligt...

Dave

Dinsdag, 16 Maart 2004 - 23:37
Daar ben ik het niet echt mee eens.
Maar waar ik wel achter ben gekomen is dat veel kenmerken van verschillende psychische problemen elkaar vaak overlappen. Daardoor duurt het over het algemeen erg lang om een correcte diagnose te stellen.
Je zou dan namelijk ook kunnen stellen dat depressiviteit de basis is van elke psychische stoornis. Iedereen heeft wel eens zon bui of gevoel, maar hoe beinvloed het je dagelijkse functioneren op de lange termijn? Ook verschilt de manier van ontstaan van psychische oorzaken per geval.
Een psychische stoornis is vaak een optelsom van diverse klachten of moeilijkheden waar iemand mee te maken krijgt. Alles bij elkaar opgeteld vormd de uiteindelijke psychische stoornis(sen).

Anoniem

Vrijdag, 04 Juni 2004 - 17:26
Ik herken een heleboel dingen in de kenmerken die Dave noemt voor een persoon met geremd narcisme.
Een combinatie hiervan met sociopathisch gedrag moet ik en mijn gezin onde leiden ...
Zijn er mensen die hiermee om kunnen gaan en tips kunnen en willen geven om met een moeder die zo is om te kunnen gaan?

Zeer ver gaande emotionele chantage van mijn moeder is een van dingen waar wij, een zeer gelukkig getrouwd stel met 3 kinderen mee om moeten gaan.

Hopelijk zijn er mensen die er raad mee weten....
Bij voorbaat dank voor jullie reacties.

Anoniem

Zaterdag, 12 Juni 2004 - 14:59
Ik heb een relatie met iemand die een stoornis
heeft. Zes jaar. Gisteren heeft ze me uit huis
gezet, dat doet ze steeds als ik kritiek op
haar heb. Ze heeft drie kinderen, alledrie
hebben ze gedragsproblemen.
Het lijkt erop dat ze alleen voor de oudste
liefde heeft. Die is ook van een andere vader,
dan haar andere twee kinderen. Op mij komt het
over dat ze de vader van de andere twee kinderen
kompleet minacht ze ziet het middelste kind aan
voor zijn vader en kan weinig van hem hebben
en geven. Haar oudste zoon heeft altijd zijn
middelste broertje mishandeld, eerst ernstig
lichamelijk nu is dat vooral treiteren.
Het middelste kind is al bij school en
huisarts opgevallen en is nu in behandeling
bij een kinderpsychiater.Dat is iets waar ik me
vooral voor heb ingezet,dat de kinderen in
behandeling komen. Er zijn al onvrijwillig
hulpverleners mee aan de gang geweest maar die
hebben nooit een poot aan de grond gekregen.
Van mij trekt ze zich niets aan, integendeel.
Het jongste kind heeft op school sociale en
emotionele problemen en heeft natuurlijk ook last
van de oudste broer. Gisteren heb ik mijn mond
opengetrokken en hem gezegd dat ie ermee op kon
houden dat ik me anders op onprettige wijze me
met hem zou bemoeien. Ik ben het huis uitgezet
en heb de huissleutel in moeten leveren.
Ik zit hier helemaal kapot. Het gaat alsmaar
door mee heen; hoe kan iemand nou zo leven?
Waar komt dat gebrek aan barmhartigheid en
mededogen vandaan. Is dit nog wel menselijk?
Het is zo'n rotgevoel, zeker te weten dat ze nooit
mij als persoon heeft zien staan en dat ik daar
wel zes jaar meedoor ben gegaan. Ze is heel erg
mooi en iedereen valt voor haar, ook de
hulpverlening. Ik voel me zo stom, kun je je dan
zo tot iemand aangetrokken voelen dat je jezelf
inlevert voor een intieme relatie. Dat is namelijk
wat ik denk dat er met mij is gebeurd.

marjo

Zaterdag, 12 Juni 2004 - 15:04
Ik zit hier bang dat ik haar nooit meer zal zien.
Te wachten bij de telefoon,inplaats van woede te
voelen over een onrechtvaardige behandelijng
ben ik alleen maar bang dat ik haar nooit meer zal
zien. Want ik zit met mijn gevoel voor haar .
Is er iemand die dit begrijpt? Die mij begrijpt

becky

Dinsdag, 15 Juni 2004 - 22:52
marjo,

ik hoop dat zij inziet dat je van haar houdt!
en als zij voor jou weg gelegd is komt het wel goed!
laat haar wel met rust, en afwachten of zij in gaat zien of ze jou nodig heeft.
heel veel sterkte

groeten rebecca
ik bid voor je

Anoniem

Woensdag, 16 Juni 2004 - 22:57
Ik had aangevinkt dat ik mijn vberhaal anoniem
wilde plaatsen. Wilt U de naam bij het verhaal
verhalen

Antwoord van de psycholoog (Ineke)

Donderdag, 17 Juni 2004 - 08:44
Stuur mij een persoonlijke mail naar
inekesuijkerbuijk@home.nl en leg uit welke naam /bericht je wilt wissen.

Anoniem

Dinsdag, 29 Juni 2004 - 17:36
Dag Ineke,
ik vind het jammer dat mijn verhaal en naam nog
steeds op internet staan. Ik heb twee keer een
mail verzonden maar daar heb ik ook niets op
gehoord.

Anoniem

Maandag, 05 Juli 2004 - 08:50
ik wil het hele verhaal ; marjo 12 juni 2004
begint als: ik heb zes jaar een relatie met....
van het net af. Ik heb al twee keer een email
verzonden.
Marjo

roepie

Zaterdag, 07 Augustus 2004 - 13:31
Heb in mn omgeving te maken metiemand die de volgende trekjes vertoonde.
· sterk competitief gedrag
· voorwaardelijk geven en nemen
· oppervlakkigheid in contacten
· populistisch gedrag
. gebrek aan emphatie
. erg bepalend
. idealiseren van grote liefde
. geen directe vragen anders grote ruzie


Herkent iemand hier iets in ?

Anoniem

Zaterdag, 07 Augustus 2004 - 17:38
Lijkt me ofwel iemand met borderlineproblematiek ofwel het antisociaal persoonlijkheidssyndroom.

Ken ook zo iemand, en kan je verzekeren: ermee omgaan vreet aan je energie, en als je niet oppast, ga je er zelf onderdoor.

mmmmm

Zaterdag, 07 Augustus 2004 - 22:47
mmmmmm klinkt bekend, hij zegt oke te zijn en niks te mankeren en ik loop nu bij een psychiater, zou willen dat ik eerder een pc had gehad.

roepie

Zondag, 08 Augustus 2004 - 05:16
Dat van die energie klopt wel,op het moment is het een poeslief fase,dus zal me benieuwen wat er nu weer uitgebroed word.het is erg triest.Weet dat ze er zelf achtermoet komen dat het niet goed is maar wat is dat moeilijk om mee om te gaan.Zo stellig, totaal gebrek aan emphatie of juist ineens weer huilen.De hele wereld had het gedaan en nu ineens ik,zal nog een lange weg worden.

Anoniem

Zondag, 08 Augustus 2004 - 08:35
Hou er rekening mee, roepie dat dit nooit zal veranderen.
Heb het zelf meegemaakt.

roepie

Zondag, 08 Augustus 2004 - 09:24
Poeh,nou dat wordt dan nog leuk.
Is binnen het jaar compleet omgeslagen,mensen die niets goed konden doen zijn in enen weer ok ,anderen kunnen nu geen goed meer doen.Vooral degene die het dichtst bij staan.Stellig,drankzuchtig,bepalend,zgn spiritueel,uitspraken, van dit is mn pad wat ik moet gaan terwijl er veel mensen zijn gekwetst,geen echte gesprekken ,het moet in ieder geval nergens over gaan,want dan haakt ze af.Bang om koppie onder te gaan.
Affijn loslaten is moeilijk, kleine stapjes,maar komt goed met mij althans.

roepie

Zondag, 08 Augustus 2004 - 09:27
trouwens, waar komt zoiets vandaan ?

NN

Zondag, 08 Augustus 2004 - 13:02
Precies 'roepie', met het laatste berichtje zit je bij de kern van waar het om gaat. Het is, mijn inziens, namelijk heel riskant om zelf iemand te willen gaan "labelen" op grond van wat leken je aandragen. Op grond van wat jij in eerste instantie naar voren brengt,zou geen enkele deskundige een uitspraak willen doen. Er is meer achtergrondinformatie nodig. Een heel belangrijk gegeven voeg je zelf al toe door te schrijven:'is binnen het jaar compleet omgeslagen'. Ik begin me dan al af te vragen of er geen lichamelijke, voor het oog onzichtbare, ontwikkelingen hebben plaatsgevonden. Lichamelijke oorzaken kunnen heel goed een reden zijn voor gedragsveranderingen. Het vraagt wèl om onderzoek. Een correctie op evt. aanwezige lichamelijke oorzaken kan er toe leiden dat 'de persoon' terugkeert in wie ze was. Bekijk het dus eens met een bredere blik en vanuit een andere invalshoek.

roepie

Zondag, 08 Augustus 2004 - 19:07
Hoi,effe voor de duidelijkheid, pin me niet vast aan de reacties zoveel afstand heb ik al wel,ik probeer sommige dingen te begrijpen,en tuurlijk spelen er dingen mee,Ik hoop dat er reacties loskomen en zo weer een andere invalshoek te krijgen.Wat betreft lichamelijke oorzaken daar wil diegene niet naar kijken, niets aan de hand, ook al is het om dingen uit te sluiten.Daar had ik ook al aan gedacht.
Bedankt voor je duidelijke reactie/

iemand

Dinsdag, 10 Augustus 2004 - 18:59
ik herken mij iets in de beschrijving van roepie alleen geen populistisch gedrag competitief gedrag weet ik niet...wel snel boos/geirriteerd, impulsief soms... is dit niet mannelijk?

anneloes

Vrijdag, 13 Augustus 2004 - 11:49
Even een test of het gaat lukken.

anneloes

Vrijdag, 13 Augustus 2004 - 12:24
Ik heb een heel groot probleem. Hoop dat jullie mij raad kunnen geven.

Er is ruzie in de familie, omdat ik een sterk vermoede heb, dat mijn schoonzus lijdt aan een narcistisch persoonlijkheidsstoornis, daarom is niet makkelijk op te lossen. Zij heeft niets fouts gedaan.

Er is een ruzie ontstaan, die echt werkelijk nergens over gaat. Al verschillende keren heb ik het geprobeerd bij te leggen, maar heb geen zin om in discussie te gaan (want dat is super zinloos bij die persoon). Ik kan dat ook niet, want dan word ik emotioneel. Want ze gooit allerlei rare dingen naar je hoofd/echt heel onredelijk. Zij wil alleen haar recht en gelijk te halen. Per brief heb ik geprobeerd het bij te leggen, omdat ik hoorde dat die ander ruzie met mij had. De ruzie in de familie maakt mijn moeder erg overstuur, nu helemaal omdat ze net haar man is kwijtgeraakt.
Laten we elkaar tolereren en er zand overheen gooien, schreef ik. Maar volgens haar regels moet ik met haar een discussie aan.
Ze wil dus niet wijken.

anneloes

Vrijdag, 13 Augustus 2004 - 12:25
Iedereen in mijn familie komt bij mij vragen of ik de ruzie wil stoppen, die ik niet begonnen ben en had bijgelegd. Ze gaan niet naar mijn schoonzus, want dat is hopeloos.
Ze gaan zelfs af en toe de situatie verdraaien. Van hou op met je standvastigheid en kruip.

anneloes

Vrijdag, 13 Augustus 2004 - 12:26
Om de ruzie te stoppen, moet ik een excuus gaan maken, dat ik emotioneel werd doordat zij mij op de vingers tikte. Had al uitgelegd, dat mijn grens om emotioneel te worden erg laag was door de moeilijke tijd die ik de laatste tijd heb gehad. Heb al gezegd, dat haar aktie/opmerking niet de schuld was van mijn overemotionele reaktie. Helaas zij kan zich niet inleven in de ander.

Door emotioneel te worden zou ik een belangrijke dag hebben verpest en daar moet ik ook mijn excuus voor aanbieden. Niemand in mijn familie vindt dit terecht. Maar dit zou ik moeten doen, om mijn schoonzus tot rede te brengen.

Haar regels gelden. Ze komt ook alleen tot reden, als ik een gesprek hierover aan ga. Waar zij niets van in gaat zien (ervaringen van het verleden). Zij doet alles goed en heeft overal recht op. Dat zegt ze gewoon.

Moet ik nu weer gaan kruipen. Mijn excuus aanbieden voor gedrag wat niet foutief was. Altijd maar voor een ander de zaak oplossen, door een excuus aan te bieden wat ik niet meen. Zonder er iets voor terug te krijgen.

Vind het zo moeilijk. Mijn schoonzus probeert me door schuldgevoel (je doet je moeder verdriet) te dwingen om te buigen voor haar. Natuurlijk wil ik best iets uit praten als iemand wat dwars zit, maar niet om de ander zijn gram te laten halen.
Het is echt een heel eenzijdig communicatie.

Wat is jullie advies. Duik ik niet, dan trek ik de familie mee in het drama. Maar het gaat wel ten koste van mij. Misschien lost het tijdelijk op, maar het gedrag komt weer terug.

Alvast bedankt voor de reakties.

Nog even een toevoeging. Met mijn schoonzus is het twee jaar redelijk goed gegaan. Hiervoor waren er ook hele rare dingen. Kan het toch zijn, dat zo'n iemand zich toch wat ontwikkeld.
Dat het in stress keihard terugkomt.

Arjan28

Zaterdag, 14 Augustus 2004 - 16:21
hoi Anneloes,

Ik herken je verhaal een beetje. Er ontstaat ergens een ruzie en in de loop van de tijd raakt het spoor volkomen bijster. Het lijkt dan wel dubbel moeilijk iets bij te leggen. Maar als ik het goed begrijp wil je schoonzus een discussie aangaan. Waarom doe je dat niet gewoon? Ik zeg niet dat het de juiste oplossing is maar als je idd gelijk hebt heb je toch niks te verbergen? Of wil ze van jouw horen dat zijzelf gelijk heeft in dat geval kun je het idd beter niet gaan doen. Ik weet niet dat wat jouw schoonzus heeft narcisme is, dat kun je zelf aan de hand van kenmerken van Ineke controleren, maar ik herken me iets in haar... Ze staat op een voorrechtspositie en die eist ze van iedereen op. Het kan idd gevaarlijk zijn er tegenin te gaan want ik weet hoever zoiemand kan gaan. Maar ik zou dus zeggen als je het gelijk aan je kant hebt hoef je de discussie niet te mijden. Als haar manier van praten je echt niet bevalt moet je denk ik gewoon weglopen... in dat geval zijn jullie dus niks verder gekomen.

groetjes Arjan.

anneloes

Zaterdag, 14 Augustus 2004 - 22:48
Ze gaat niet echt in gesprek met je. Ik heb niets te verbergen, want ik hou van eerlijkheid en ben eerlijk over de zaken. Zij wil alleen discussie, om een excuus van mij te krijgen. Daarbij worden er allerlei onredelijke dingen over me heen gestort. Dingen worden verdraaid. Ik word emotioneel, dan wordt zij weer boos.

Zij kan zich ook niet in iemand inleven. Zij zat slecht in haar vel, dus zij mag uitvallen naar iemand. Daar heeft zij recht toe. Ik zat slecht in mijn vel, dus werd emotioneel. Dat mag niet. Echt hopeloos

Sara

Maandag, 06 September 2004 - 11:39
Beste allemaal, ik heb ook een vraagje over een narcistische persoonlijkheidsstoornis.

Een jaartje geleden hebben we een huis gekocht en hadden we - zoals elk jong stel - grootse plannen met de herinrichting/verbouwing. We kenden de buurt niet, maar dat was geen bezwaar voor ons. De eerste kennismaking met de buurt verliep nogal stroef.Niemand vroeg waar we vandaan kwamen of we de buurt al gewoon waren. Nu kan je zeggen: je moest dan maar zelf beginnen praten, maar daar had ik helaas de kans niet toe. De ene buurvrouw viel - bijna letterlijk - met de deur in huis en begon over haar leven, haar boot, haar 'groot' huis, haar kinderen te spreken zonder dat ik daar een speld tussen kreeg. In het begin tolereerde ik dit nog (ik dacht: ik zal me maar rustig houden, tenslotte ken ik hier niemand en probeerden ons zo goed als mogelijk te integreren), maar na een tijdje kreeg ik schoon genoeg van al haar praatjes, vooral ook omdat ze iedere gelegenheid te baat nam om haar verhaal te doen. Bovendien grenzden onze tuinen over de volledige breedte aan elkaar (geen privacy) en iedere keer dat we in de tuin aan het werken waren (we hebben de tuin volledig heraanlegd), waren de buren (zij en haar man) daar ook. Het jammere was dat ze niet eens belangstelling toonden voor de werken, nee, het was de hele tijd over hun leven. Als de buren het een keertje over ons hadden, dan was het een hele klaagzang tegen bezoek en dan zeiden ze het luid genoeg dat we het konden horen (hoeveel vuil en stof we wel maakten door onze verbouwingswerken). Via onze vorige eigenaar kregen we te horen dat ze een juridisch proces zou starten wegens de hinder (stof) die we haar bezorgden. Daar is (gelukkig maar) niks van gekomen.

Sara

Maandag, 06 September 2004 - 11:43
deel II
Bovendien werden haar opmerkingen steeds venijniger. Toen het een keertje hard geregend had, had we een water in de garage binnengekregen. I.p.v. ons te helpen, stond ze ons gewoon uit te lachen. Toen was de maat voor mij vol en heb ik geroepen dat ze maar beter ook kon gaan werken. 'Wat zeg je daar?' zei ze toen en ik heb dan koelbloedig herhaald en toen liep ze weg. 1 keertje heb ik haar zelf aangesproken toen gaf ze weer zo'n giftige reactie en vroeg of ik iets gezegd had. Ik was m.a.w. lucht voor haar. Aangezien wij 2 hardwerkende mensen zijn die ons huis en tuin als bron van rust ervaren en daar ook willen van genieten, hebben we besloten om dit circus te stoppen en over de hele lengte rieten matten te plaatsen, zodat we privacy en rust hebben. Toen is ze weken razend geweest omdat we letterlijk onze 'grens' opgetrokken hadden (wat we voordien misschien al veel eerder hadden moet doen) Langs de andere kant van onze tuin (de andere buren) hadden we dit ook gedaan om privacy redenen, die hadden er totaal geen probleem mee. Sindsdien is de communicatie met de 'vervelende' buren doodgebloeid. Nu nog doet ze regelmatig vervelend. Als we een tuinfeestje hebben, begint ze in de tuin te rommelen met emmers tot lawaaiens toe en speelt ze keiluide muziek (wat ze anders nooit doet). Toen haar lawaai geen effect had, gooide ze kwaad de tuindeur achter zich toe en moesten alle rolluiken naar beneden. Wat me het meest stoort aan haar, is het feit dat ze het anders-zijn van andere mensen niet accepteert. Zij weet duidelijk wat ze wil en dan wil ze het nú en o wee als er iemand wat anders wil. Zelf vind ik het jammer dat ze haar eigen star gedrag niet inziet, maar ik kan haar niet veranderen, dat besef ik wel. Ik kan alleen de manier veranderen waarop ik met haar gedrag omga. Ik heb de druk dat, hoe afkeurender ik op haar gedrag reageer, hoe erger ze het maakt. Daarom probeer ik niet meer te reageren, maar ze blijft doorgaan. Wat is volgende jullie de beste aanpak ?

Anoniem

Donderdag, 11 November 2004 - 12:25
Help,

Ik weet na 2 jaar inmiddels zeker dat mijn leidinggevende deze narcistische stoornis heeft. Met als gevolg (of oorzaak): ze weet alles beter, niemand of niets is goed genoeg, het idee van kritiek wordt met tirades en wraakacties beantwoord enzovoorts. Wat kun je hier in godsnaam nog mee doen? Ze staat hierarchisch boven ons en niemand daarboven lijkt het te zien? Iedere actie die we evt zouden ondernemen gaat gepaard met de angst voor wraak, want ze kent natuurlijk iedereen....

Nogmaals; help...

john_2

Vrijdag, 10 December 2004 - 19:19
hallo allemaal,

ik heb een narcistische p. s., van het hypervygalente type ofzo iets, het betekent dat ik de neurotische versie heb van narcisme,
ik las een "antwoord van de psycholoog", en vond het maar een beperkt antwoord, weet niet waar zij haar bul weg heeft, er zijn meerdere types, en wat zij beschreef is maar van een type, een uiterste, ik heb gelezen dat je cluster b en c hebt en het type die ik heb. zal wel ff een link opsporen die ik heb gevolgd, daar staat een hele bult info in,
gr swnnb

john_2

Vrijdag, 10 December 2004 - 19:59
aan Dave,

beste dave, ik las je replys en vroeg me af of je me meer kon vertellen over het type narcisme dat ik heb, ik weet er nog niet genoeg over, en denk om behandeling te nemen, ik heb de diagnose vorig jaar gekregen, ik werk nu maar wil toch van die stoornis af.

mvg swnnb

Somebody to love

Vrijdag, 10 December 2004 - 23:11
http://www.geocities.com/narcisme2003/

Anoniem

Maandag, 14 Februari 2005 - 19:26
Ik heb een vraag over hoe om te gaan met een lastige situatie/persoon.

Ik ben boos over hoe iemand mij behandeld heeft, en wil hiervoor begrip en een excuus. Maar het probleem is dat deze persoon een enorm ego heeft. Kritiek maakt hem woedend. Het toegeven van het feit dat hij -net als ieder mens- fouten maakt, is voor hem bijzonder moeilijk. Immers, dan moet hij erkennen dat hij gefaald heeft, en DAT kan niet.

Omdat ik op de hoogte ben van het typisch narcistische gedeelte van deze persoon, heb ik hem in het verleden vaak 'gevleid' als ik iets gedaan wilde krijgen. En ik ben altijd ZEER voorzichtig geweest in het uiten van kritiek. Maar hierdoor heb ik dus wel het gevoel dat ik nooit mijn woede heb kunnen uiten, wat mij eigenlijk enorm dwarszit.

Ik zou mijn woede wel eens flink willen uiten, maar dat werkt dus niet omdat hij daar eenvoudig voor zal weglopen. En dan krijg ik HELEMAAL nooit een 'sorry.'

Hoe pak ik dit aan?

cato

Zaterdag, 19 Maart 2005 - 21:08
Volgens mij zal een narcistische persoon nooit sorry zeggen. Als iemand de narcisctische persoonlijkheid "aanvalt" of klem zet door het uiten van kritiek, dan kan de n.p. niet inzien waarom er kkritiek geuit wordt. Er is nl. geen empathie. De n.p. ziet kritiek als een persoonlijke aanval en ziet het verband niet tussen de kritiek en zijn eigen gedrag.
Ik vrees dat ik zelf met een n.p. te maken heb. Mijn ex-vriend houdt nog van me en we hebben reeds geruime tijd iets als een lat-relatie. De knoop om definitief uiteen te gaan wordt maar niet doorgehakt. Hij blijft me verwijten dat ik dingen doe die niet kunnen in een relatie en dat ik mijn fouten niet kan toegeven. Ik weet echter dat ik niet perfect ben, maar ik ben ten einde raad. Ik pieker me dood over wat er aan mij scheelt, maar het wordt me stilaan duidelijk dat het onmogelijk is om te voldoen aan het perfecte beeld dat mijn vriend i.v.m. relaties heeft. Hij laat ook dikwijls duidelijk voelen dat hij beter is dan mij. hij behandelt me slecht en toch heb ik constant schuldgevoelens. Ik ben niet zeker of ik correct oordeel en dat zorgt nog voor bijkomende schuldgevoelens. Hoe kan je een vermoedelijke n.p. laten inzien dat er een dergelijk probleem is????

cato

Zaterdag, 19 Maart 2005 - 21:58
ik weet niet zeker of mijn (ex)vriend een narcistische persoonlijkheid heeft. Herkent iemand deze kenmerken als narcistisch???
* hij kan geen geld beheren en koopt regelmatig de meest dure dingen die hij eigenlijk niet nodig heeft en hij verwacht dat ik daar content mee ben. (Het is toch ook goed voor mij). hij is een verzamelaar ten koste van alles. hij domineert me bovendien als ik eens iets extra wil kopen, dan wil hij het in mijn plaats kopen ofwel komt er helemaal niets van in huis.
* hij verdraagt geen kritiek. De meest onnozele ruzie eindigt in een zware ruzie.
* hij slooft zich enorm hard uit om graag gezien te zijn bij zijn vrienden. hij praat echter ook continu en vergeet de anderen an het woord te staan. hij houd van eindeloze discussies als je maar niet echt tegen hem ingaat.
* hij heeft enorm veel aandacht nodig en begrijpt niet dat ik soms andere dingen te doen heb.
* hij corrigeert mijn gedrag constant en spuit kritiek als ik een andere mening heb. hij wordt enorm kwaad als ik dan tegen hem inga of iets doe op een manier die volgens hem niet de beste is.
* hij denkt meestal zwart-wit, grijs lijkt niet te bestaan. hij houdt ook geen rekening met waarom ik iets (in zijn ogen)"negatiefs" doe. de reden telt niet, alhoewel hij natuurlijk ook "reageert op mijn gedrag".
* hij doet zich enorm zelfzeker voor, maar eigenlijk heeft hij helemaal geen zelfvertrouwen. hij verschuilt zich achter een masker en lost alles op via humor, die dikwijls eindigt in serieuze pesterijen. mijn negatieve reactie op zijn (dikwlijls vrouwonvriendelijk) geplaag wordt als foutief onthaalt. hij is zelfs zo onzeker dat hij geen oogcontact verdraagt en zelf nooit oogcontact maakt.
* hij begrijpt niet dat ik bepaalde dingen niet goed kan. hij is de norm en hij is de moeite (hij zoekt die bevestiging precies toch).

cato

Zaterdag, 19 Maart 2005 - 22:00
vervolg:
* als ik tegen hem inga moet ik het afbollen. de volgende dag is er dan weer geen vuiltje in de lucht, maar ik blijf met mijn frustraties zitten. Het is een automatisme geworden om te zwijgen om de kerk in het midden te houden en dat keert zich nu tegen me: ik heb nooit moeite gedaan om te reageren op zijn uitingen van ongeluk.* hij gaat er ook vanuit dat ik zijn gedachten kan lezen. als ik hem verkeerd begrepen heb is dat uiteindelijk mijn schuld. Het is blijkbaar ook heel belangrijk dat er over alles een schuldige aangeduid wordt.
* hij is heel onrustig. het minste wat foutloopt geeft aanleiding tot redelijk zware ruzie en de schuld ligt dan altijd bij mij. Op een rustig moment kan hij wel toegeven dat hij zeker ook en zelfs zwaardere fouten maakt, maar het blijft er op neerkomen dat ik het vertik om eindelijk goed te maken wat ik zl zoveel jaren verpruts (ik maak fouten die in een relatie niet kunnen. hij beweert dat ik geen vriendschap kan geven. in het begin was ik wel extreem jaloers; dat is echter al lang opgelost. Ik weet niet welke exrteme fouten die ik maak. Naar mijn weten maak ik inderdaad dagdaaglijkse fouten, maar die kan ik niet altijd voorkomen. Ik loop constant op de tippen van mijn tenen uit angst voor ruzie. ik negeer zijn negatieve uitingen wel regelmatig omdat ik weet dat er geen oplossing is en niet omdat ik niet wil leren uit mijn eigen fouten.
* hij kan geen gezag verdragen en denkt snel dat iemand tegen hem is.
* hij is enorm competitief ingesteld op het vlak van sporten. winnen is het belangrijkste. wandelen is bv. niet interessant (compleet tijdverlies)
* hij heeft geen begrip voor het feit dat er verschillende manieren zijn om iets aan te pakken. zijn denken lijkt standaard, alhoewel hij soms het tegenovergestelde beweert.
* hij ervaart alles vanuit zijn denkwereld en weegt enorm met twee maten en gewichten, wat hij mij daarenboven ook nog eens verwijt.

cato

Zaterdag, 19 Maart 2005 - 22:03
vervolg nr. 2:
* hij is enorm materialistisch ingesteld.
* een ludieke discussie met vrienden die op de grens van ruzie gaat vindt hij amusant. Doch als ht echt op ruzie uitdraait is de andere altijd verkeerd en hij wijzigt zijn mening achteraf nooit.
* ... enz.

het zijn de kleine details in het dagdaaglijkse leven en het feit dat zijn gedrag zo onvoorspelbaar en vermoeiend is, waardoor ik op zoek ben gegaan naar een stoornis. Ik ben zlef naar een therapeut gegaan om mezelf te verzekeren of het echt niet aan mezelf lag. Ik begon echt aan mezelf te twijfelen en nu nog. Hij weigert echter om mee naar een relatietherapeut te gaan. Ik ben radeloos. zit ik op het juiste spoor??? of ben ik stilaan gek aan't worden, misschien heb ik zelf wel en stoornis.

Anoniem

Zondag, 20 Maart 2005 - 09:32
Lijkt veel op kenmerken van een 'sociopaat/psychopaat'.

't Zit in het karakter, en denk maar niet dat je het er ooit uit krijgt.

Wees voorzichtig!

Hermelijntje

Zondag, 20 Maart 2005 - 22:48
Hallo,
Ik zou hier mee ophouden.Dat kun je toch geen relatie meer noemen.Twijfel toch niet aan jezelf.

cato

Dinsdag, 22 Maart 2005 - 21:09
Bedankt voor de reacties, maar het zit echter zeer complex in elkaar. Hij kan ook poeslief zijn en heeft een enorm romantische kijk op relaties. (doet me denken aan: preoccupatie met fantasieen over ideale liefde). Hij idealiseert een relatie volgens mij enorm. We deden vroeger inderdaad ook bijna alles samen. Iedereen zag ons als het ideale koppel. Achteraf gezien deden we enkel de dingen die we allebei leuk vonden of die hij leuk vond. Gaan wandelen zat er niet in. Hij denkt nog steeds dat we enorm op elkaar lijken terwijl ik goed besef dat ik me wegcijferde. Ik mis hem soms enorm, terwijl ik me soms dooderger aan zijn geplaag en aandachtbehoeftig gedrag. Dat hij na zoveel jaren blijft hameren op het feit dat ik fouten maak die in een relatie niet kunnen, terwijl ik niet goed weet wat ik verkeerd doe, snap ik echt niet. ofwel ben ik niet goed wijs,ofwel heeft hij wel degelijk een zekere vorm van narcisctische persoonlijkheid. Alhoewel, 60 à 70% van de tijd doet hij volkomen normaal. wat is eidenlijk het effect als men de "waarheid" zegt tegen iemand met een narcistische persoonlijkheid? Herkent hij zijn "gedrag"???

Anoniem

Vrijdag, 01 April 2005 - 20:05
Hey Cato,

Toevallig van de week met mijn psycholoog over narcistische persoonlijkheden gesproken:

Narcisme is als het ware een manier om het zwakke zelfbeeld dat de narcist kenmerkt op te heffen. Hij heeft voortdurend anderen nodig om zijn als reactie op het zwakke, lage zelfbeeld grote ego 'op te poetsen'

De narcist communiceert vaak op een dominante manier naar anderen. Hij wil het verloop van een relatie bepalen. Hij wil de beslissingen nemen. Stel je voor dat jij het uitmaakt. Dan 'overkomt' hem dit dus. Hij kan dit ZEER slecht verdragen. Iemand de geacht wordt onder hem te communiceren, neemt ineens zelf een beslissing! Dat kan niet bestaan. Hij zal ook verbolgen zijn omdat hij jouw behoeften (wandelen) helemaal niet ziet(gebrek een empathie).

De relatie van een narcist gaat prima zolang de ander tegen hem opkijkt en hem de boel laat domineren. Echter, als de partner met meer eigen behoeften komt, dan komt de narcist in de problemen, en heb je kans dat hij de relatie verbreekt (wellicht zal hij je eerst nog proberen te imponeren/charmeren, hij heeft je immers wel nodig voor zijn ego-bevestiging, maar het reslutaat mag niet zijn dat hij straks meer moet gaan geven wat hij helemaal niet van plan is).

De combinatie van iemand met afhankelijke trekken en iemand met narcistische trekken is een veel voorkomende, immers, de communicatiepratronen (zie Roos van Leary) sluiten in eerste instantie goed op elkaar aan! Maar onvermijdelijk komen later de problemen....

Als de relatie tot een ander de ENIGE functie die de relatie voor de klassieke narcist heeft (bevestiging van zijn ego, excessieve bewondering) verliest, dan wordt de relatie door hem 'gediskwalificeerd'. De oorzaak van het verlies of mislopen van de relatie wordt door de narcist altijd buiten zichzelf gelegd (externaliseren) m.a.w. de mislukking ligt aan de ander, aan de omgeving, aan de omstandigheden, maar NIET aan hem.

zie verder volgende bericht

BW

Vrijdag, 01 April 2005 - 20:05
De narcist verdraagt ook slecht 'zwakten' van anderen (is kritisch op anderen), want stel je voor dat deze 'zwakte' op hem afspiegelt...

Als je de narcist eens goed de waarheid vertelt, kun je wel raden wat er gebeurt. Hij zal in eerste instantie 'kwaad' reageren, je geeft hem immers kritiek! (narcistic rage). Hij zal het zo voor zichzelf draaien dat het NIET aan hem ligt. Daarnaast kan het dus zo zijn dat de narcist je 'diskwalificeert' en zich van je afkeert, immers, de relatie tot jou vervult NIET meer het ENIGE doel dat deze voor de narcist heeft (zie boven)

Narcisten zijn derhalve ook zeer moeilijk aan te spreken of te raken. Het ligt immers altijd aan anderen dan aan hemzelf. Hij heeft zichzelf als het ware niet verantwoordelijk en tevens onkwetsbaar gemaakt. Dus tegenover de narcist sta je vaak machteloos wat dat betreft.

Partners cijferen zichzelf vaak weg in de relatie met de narcist. Achteraf zeggen ze dan 'ik was toen helemaal mijzelf niet meer....'

De narcist kan ook erg goed charmeren of imponeren. Jij gaat aan jezelf twijfelen....

Als je vriend inderdaad een narcist is, verbaast het me niks dat hij niet naar een relatietherapeut wil. Het ligt toch immers niet aan hem?

zie verder volgende bericht

Anoniem

Vrijdag, 01 April 2005 - 20:07
M.b.t. de opmerking van Anoniem (20 maart 2005: Mijn psycholoog zegt dat er wel wat essentiele verschillen tussen de narcist en de sociopaat (anti-sociale) zijn. Een anti-sociale (sociopaat) heeft geen geweten. Hij doet iets, ookal ik het slecht voor anderen, gewoon omdat hij daar zin in heeft. De narcist vindt weliswaar dat hij bepaalde voorechten heeft op andere mensen en heeft een gebrek aan empathie (zodat hij dus ook doet waar hij zin in heeft) maar heeft daarentegen wel een 'geweten'. Dat wil zeggen dat hij bij een verkeerde actie van zijn kant wel weet dat er iets niet in de haak is, maar hij voelt het niet echt als zodanig. Er is wat dit betreft een soort interne wrijving, maar die komt niet echt naar buiten.

Zie voor meer achtergrond en uitleg o.a. het artikel The Narcissist's Time van Sam Vaknin.

Tot slot: je bent zelf naar een therapeut gegaan om je er van te verzekeren dat het niet aan jou ligt. Wat is daar uit gekomen? Heeft deze hier iets over gezegd? Ik ben er eigenlijk wel benieud naar. Heeft de therapeut ook iets gezegd over hoe je vriend in elkaar zou kunnen zitten? Al blijft het natuurlijk moeilijk ook voor een professional om een oordeel/diagnose te geven over iemand die hij/zij zelf nooit gezien heeft, het kan natuurlijk wel zijn dat de therapeut aan de hand van jouw verhalen een idee hierover heeft.

Verder moet je toch uitkijken met diagnoses over anderen (en jezelf) als je zelf (net als ik) een leek bent. Er staat zoveel op internet, en het lijkt allemaal op elkaar. Wil je dit alles in het juiste verband zien en een oordeel kunnen geven, dan moet je hier denk ik toch voor hebben doorgeleerd. Wat ik hier typ is informatie die ik van een psycholoog en een verpleegkundige heb, maar ook ik kan natuurlijk niet zeggen of hetgeen jij omschrijft over je vriend nu wel of geen narcistische persoonlijkheidsstoornis is. Dus als je e.e.a. zeker wilt weten zou ik het nog eens navragen bij die therapeut.

zie verder volgende bericht

Anoniem

Vrijdag, 01 April 2005 - 20:07
Daarnaast kan je misschien even wat afstand nemen, en eens goed voor jezelf nagaan wat er nu eigenlijk aan de hand is. Wil je wel met je vriend verder? Zeker als hij het 'talent' heeft jou telkens het gevoel te geven dat het aan jou ligt (imponeren, narcisten zijn vaak goede redenaars en overtuigers) en blijkbaar ben je, gezien de twijfel die je over jezelf uit, gevoelig voor deze invloed. Als je wat meer afstand neemt, ben je i.i.g. even onder deze invloed vandaan, en kom je wellicht tot het inzicht dat je zo gek nog niet bent, alleen dan door bij je vriend te blijven, die je niet gelukkig maakt en, als hij inderdaad een narcist is, nooit aan jouw emotionele behoeften zal voldoen.


Succes!

BW.

Anoniem

Vrijdag, 01 April 2005 - 20:18
Oh ja,

Nog even m.b.t. je vraag:

"wat is eidenlijk het effect als men de "waarheid" zegt tegen iemand met een narcistische persoonlijkheid? Herkent hij zijn "gedrag"??? "

Zie hiervoor ook het artikel dat ik noemde van Sam Vaknin, en hetgeen hij hierin schrijft of de 'true' en 'false' self en trek je conclusies..

BW

Anoniem

Zaterdag, 02 April 2005 - 01:32
Ik zit het op dit late uur nog eens na te lezen, en ook mij laat het niet los (zelf in mijn omgeving te maken gehad met narcist)

M.b.t. hetgeen je schrijft over dat het 70 procent van de tijd volkomen 'normaal' is en hij soms poeslief is: Dit KAN misleidend zijn. Een narcist kan zijn omgeving observeren en zodanig 'bewerken' dat hij zeer berekenend 'geeft' wat de ander nodig heeft. Jij denkt dat 'wat een lieverd is het toch, misschien wel ondanks dat hij het zelf ook zo zwaar heeft.' Maar dit is GEEN werkelijke empathie! Het is een misleidend iets. Nogmaals, de ENIGE functie van ALLE relaties van de narcist, of dit nu die tot een partner, zijn werk, zijn buurman of zijn achterneef is, is het verkrijgen van die voor hem zo broodnodige ego-bevestiging. Let maar eens op als de relatie die funtie voor hem verliest, of hij dan nog zo poeslief en 'normaal' is. Bij de echte narcist voorspel ik je 1 ding: dit zal NIET het geval zijn....

zie verder volgende bericht

Anoniem

Zaterdag, 02 April 2005 - 01:33
Naar mijn bescheiden mening blijf ik bij hetgeen ik eerder zei: probeer je tijdelijk los te maken van de invloed die je vriend op je heeft. Als hij werkelijk een narcist is, zal dit op grote verbolgenheid en verzet van hem stuitten. Hij zal je waarschijnlijk meer dan ooit verwijten dat jij 'dingen doet die niet kunnen in een relatie'. Maar hij vraagt zich geen moment af of het feit dat zijn vriendin op internet hier en daar om raad vraagt, wellicht ook iets met HEM te maken heeft. Trek je hier dus niks van aan, en trek je eigen plan, maar reken op weerstand en woede.

Naar mijn idee moet je dit doorzetten omdat je veel te veel door hem beinvloed wordt. Je twijfelt enerzijds aan jezelf, terwijl je anderzijds heel goed weet dat er iets niet klopt. Dat laatste duidt op je eigen gezonde beoordelingsvermogen. Die kant van jezelf moet je meer en meer gaan aanspreken, wil je uit de problemen/je twijfel komen.

Hoe moeilijk het ook is, probeer het maar eens....... Kom je erachter dat je er toch voor wilt vechten, regel dat dan, maar kom je erachter dat het geen zin heeft, 'get away of this person'

BW.

Secretviolence_chris

Zaterdag, 02 April 2005 - 10:39
Dank je Anoniem van hierboven
voor mij is het wel goed om dit over de Narcist nog eens in alle rust te kunnen lezen...toen ik destijds in een relatie met zo'n figuur zat, was ik er totaal niet meer toe in staat, twijfelde voortdurend aan mezelf en kreeg geen poot aan de grond als ik hem aansprak op zijn eigen gedrag.

Heb geen idee wat Sam Vaknin schrijft over wat er gebeurd als een narcist eens écht geconfronteerd word met zijn/haar gedrag, maar wat mij wel duidelijk is, is het feit dat Narcist's geweten een probleem is.
Uiteindelijk weten ze donders goed dat ze fout zitten, maar kunnen dat dermate slecht onder ogen zien dat geweld wel degelijk een optie voor ze is.
en ja...dan ben JIJ degene die dát weer 'veroorzaakt' heeft. (zoiets van "jij maakt dat ik me schuldig voel omdat je me aanspreekt op mijn wangedrag" en daarmee is voor hun de cirkel rond)


Deze (engelstalige) website kent dit type ook:
http://www.bullyonline.org/

Cato...ik wens je veel sterkte, laat je niet afbreken...
Chris

Anoniem

Maandag, 18 April 2005 - 09:28
Dag Ineke,

Ik vermoed van mezelf dat ik een narcistische persoonlijkheid heb. Ik herken erg veel, leg altijd de schuld bij de ander en heb continu bevestiging nodig en EIS aandacht op. Krijg ik niet wat ik hebben wil, stort mijn wereld in (zo voelt het).

Ik zou graag willen weten of ik hier vanaf kan komen middels therapie. Ik heb het voornemen me op te laten nemen.

Jeannette

Woensdag, 18 Mei 2005 - 15:53
hallo,
ik ben een 3e jaars SPH-student(hulpverlening)
en momenteel zijn wij bezig met een project over persoonlijkheidsstoornissen.
Omdat het vanuit theorie moeilijk is om een beeld te scheppen hoe zoiets zich in de praktijk uit, ben ik op zoek naar mensen met een persoonlijkheidsstoornis of een ouder/broer/zus o.i.d. van iemand met een persoonlijkheidsstoornis die bereid is om te vertellen wat dit in de praktijk betekend en wat de gevolgen hier van zijn.
Dit kan natuurlijk gewoon anoniem.
Antwoorden kunnen hier worden gepost of gemaild naar: huiswerkchn@gmail.com
Alvast hartelijk bedankt!
Vr. Gr. Jeannette