Trichotillomanie

Vragenforum: overige onderwerpen: Trichotillomanie

An

Donderdag, 08 Februari 2001 - 20:39
leeftijd: 28

medicatie: bromazepam 3 maal daags 3 mg.

vraag: Heeft u voor mij info over zelfbeschadeging en dan het liefst over tilomani(ik weet niet of ik het goed geschreven heb) Alvast bedankt. Ik kan op internet niks vinden over tilomani
groetjes AN

Antwoord van de psycholoog (Ineke)

Donderdag, 08 Februari 2001 - 20:43
Hoi An,

Bedoel je: trichotillomanie?
Dat betekent dat je een drang hebt om je haar
uit te trekken. Je kunt op een gegeven moment ook zien dat je minder haar krijgt. De drang is zo groot dat je eraan toe moet geven, pas daarna heb je een gevoel van "verlossing". De drang ontstaat door stress en vaak ook door ernstige problemen ontstaan in de jeugd.
Soms gaat deze stoornis samen met een depressieve stemming, met persoonlijkheidsstoornissen of met zoiets als zelfbeschadiging. Op de site
staan een paar berichten over zelfbeschadiging (automutilatie/ jezelf snijden). Mensen die
zichzelf beschadigen doen dit vaak vanwege een leeg gevoel of omdat ze gevoelens van onmacht, kwaadheid, frustatie niet aankunnen.
Als je deze klachten heb raad ik je aan hulp te zoeken.Dit is niet iets waar je zomaar van af komt of wat zomaar overgaat. je kunt via de huisarst een verwijzing krijgen.
Bij een psycholoog (bv Riagg) krijg je een behandeling; vaak een combinatie
van medicijnen en gesprekken waardoor je meer inzicht krijgt en je je langzaam prettiger gaat voelen.
Veel sterkte

Ineke

An

Woensdag, 14 Februari 2001 - 13:47
Hoi Ineke,
Ik wilde nog even je vragen beantwoorden. De reden waarom ik info zoek is puur voor de herkenning en het idee dat ik niet de enige ben. Ik heb inmiddels contact met twee mensen die het op dezelfde manier doen en weet hoe ik met meer in contact kan komen. Maar ik ben ook iemand die altijd info wil hebben en meer over een onderwerp wil weten. Helaas heb ik nog geen
therapie maar heb ik morgen mijn eerste intakegesprek en ik hoop dat ik daar
doorheen kom zodat ik naar de volgende ronde kan. Bedankt voor de tijd die je voor me genomen hebt.
Groetjes An

An

Woensdag, 14 Februari 2001 - 13:52
p.s.het gaat niet om haar uittrekken maar om krabben, bij de OSZ hebben ze mij deze naam gegeven (tillomanie) Ik ben al bezig met eventuele dagtherapie.
Ben na eerste intake bij het riagg doorverwezen naar sanatorium voor persoonlijkheidsstoornissen.
Ik weet dat ik hulp nodig heb.

Mark

Vrijdag, 16 Februari 2001 - 04:54
Beste An,
Ik ken de ziekte niet, maar ik wou je enorm veel sterkte wensen bij de dagtherapie. Ik heb zelf 5 maand opgenomen gezeten, en weet dat dat geen pretje is.
Heel heel veel sterkte en succes !!

Elly

Dinsdag, 03 Juli 2001 - 14:17
Ik heb ook trichotillomanie, ondanks dat ik besef dat ik hulp nodig heb, heb ik de moed nog niet gehad om naar de huisarts te gaan. Graag zou ik in contact komen met mensen die het ook hebben en misschien kan iemand me overtuigen van de noodzaak om hulp te zoeken. Mijn man weet het wel maar helpt mij niet. Uiteraard zou ik ook graag willen weten hoe een therapie er aan toe gaat en of het helpt. Soms gaat het een hele tijd goed met me, maar ik heb nu echt een terugval en ik voel me er zeer moedeloos onder. Alvast heel erg bedankt.

Martin

Dinsdag, 03 Juli 2001 - 18:22
Ik heb de ziekte niet maar als je psychotherapie niet probeert weet je niet of het werkt.
je kunt nooit een garantie krijgen of psychotherapie werkt, want ook je eigen inzet telt mee. Ik zelf heb voor mijn onzeker en twijfel veel gehad aan therapie en zou dit dus iedereen aanraden.
Give it a try...


Martin

Elly

Donderdag, 05 Juli 2001 - 11:55
Ik sta op het punt om naar de huisarts te gaan en te vragen om een psychotherapeut. Maar bij het idee alleen al word ik helemaal zenuwachtig. Ik weet dat het moet, dat het het beste is voor mij. Ik denk dat de kern van mijn probleem ook in onzekerheid ligt. Ik vraag mij af: Hoe lang duurt zo n therapie en hoe intensief is het, dat ligt eraan wat je probleem is natuurlijk, maar Martin hoe ging dat bij jouw? Ik wil het wel proberen hoor, maar hoe meer achtergrond informatie ik heb hoe makkelijker het hoop ik gaat worden. Ik denk dat ik gewoon erg bang ben dat het niet gaat lukken, tegelijkertijd weet ik dat ik dat voor een groot gedeelte zelf in de hand heb. Groeten van een super schijterd.

Martin

Vrijdag, 06 Juli 2001 - 13:26
Ik was ook bloednerveus om naar de dokter te gaan,en daarna om naar de therapeut op te bellen.
Toen ik hem zag viel er een last van me af, heel aardige vent, soort opa.
Ik ben er 9 maanden geweest, soms 1 keer per week, soms 2 x per maand. Hij was heel accepterend en heeft veel gedaan met mijn gedachten die we onderzochten en waar we over praten. Ik had veel angst en rampgedachten die me letterlijk ziek maakten. Nu kan ik beter relativeren. Ik weet het ook niet precies maar het werkt.
Succes

martin

Elly

Zondag, 08 Juli 2001 - 13:17
Goh, ik kan alleen maar hopen dat het bij mij ook zo zal gaan.
Vrijdag heb ik onze huisarts gebeld, want daarna zou hij met vakantie. Hij was dus al weg. Dus dan na de vakantie maar. Ik begin er steeds meer klaar voor te worden. Ik wil namelijk graag ander werk, maar voor mijn gevoel is dat een uitvlucht voor mijn ziekte. Dus nu wil ik daar eerst vanaf.
Na de vakantie dan maar.
Martin, eerst bedankt.

Mi

Dinsdag, 17 Juli 2001 - 12:40
Elly,
Ga gewoon naar je huisarts toe. Zij worden er voor opgeleid om je door te verwijzen en staan nergens raar van te kijken.Ik heb het ook gedaan en heb nu een afspraak voor een intake bij het RIAGG. Het is niet iets waar je zelf vanaf kunt komen.

Wil je informatie...in de universiteitsbibliotheek (psychologie) in leiden ligt een scriptie getiteld Trichotillomanie geschreven door O. van der Hoeven. (psycho scr. 2967)Dit geeft veel inzicht in de therapie die mogelijk is en laat zien dat er ook nog anderen zijn met dezelfde problemen.

Sterkte en niet uitstellen daar heb je alleen jezelf mee..groetjes M

Mi

Dinsdag, 17 Juli 2001 - 12:44
Oh elly in die scriptie staat ook dat de successen van behandeling echt heel goed zijn. Bijna iedereen is er na 6 (!) behandelingen van af. Sommigen zelfs veel eerder.

Zet die eerste stap dus snel des te eerder ben je geholpen.

succes M

hannah

Woensdag, 25 Juli 2001 - 18:13
Ik ben een meisje van 20 en ik heb nu zo'n 7 jaar last van trichotillomanie; nou ja last, het beinvloed zo'n beetje m'n hele leven. Ik ben plusminus half kaal. Ik probeer het zo veel mogelijk te verdoezelen maar het lukt nu bijna niet meer. Ik ben nu ruim 1,5 jaar opgenomen in een psychiatrisch ziekenhuis voor een eetstoornis. Aan de trichotillomanie wordt hier niet gewerkt; wat kan ik het beste doen? Zijn er medicijnen die een positieve uitwerking kunnen hebben op deze ziekte? Alvast bedankt voor de informatie, groetjes hannah

Elly

Vrijdag, 17 Augustus 2001 - 08:30
Heel erg bedankt Mi, zo n soort bericht heb ik nu net even nodig. Volgende week ga ik naar de huisarts. En die scriptie ga ik ook proberen te bemachtigen.

Groeten, Elly

mi

Maandag, 20 Augustus 2001 - 16:10
hi elly, veel succes bij de huisarts..ik heb inmiddels het eerste gesprek bij het riagg gehad en ze gaan een therapie geven die habit reversal therapy heet. (staat ook in de scriptie)..Dus geen versuffende medicijnen of zo..gewoon de negatieve gewoonte omdraaien..

succes!

Elly

Dinsdag, 28 Augustus 2001 - 14:15
Hallo Mi ( en voor wie het maar wil weten)

Het is gelukt! Tenminste, ik ben naar de huisarts geweest en ik heb het overleefd. hij wil me notabene naar de psychiater doorverwijzen. Maar dat ging niet zo makkelijk als hij had gedacht. Bij de GGZ moet je eerst door de aanmelding en screening procedure. Zelf denk ik dat het een psycholoog moet worden. Hij nam me in ieder geval wel serieus en dat ontroerde mij zeer. We zullen zien! Veel groeten, Elly

Mi

Donderdag, 30 Augustus 2001 - 11:55
hi elly,

een goede behandeling kun je krijgen bij een psychotherapeut..wel een erkende nemen (dus riagg) hoogduinen in nijmegen heeft heel veel ervaring met dit soort zaken. zoek maar eens op op internet.

veel succes verder..en nu snel doorzetten..

Elly

Zondag, 02 September 2001 - 19:34
Hallo Mi,

Ja ik ben nu wel vastbesloten om snel door te zetten. hoe gaat het trouwens met jouw therapie?
Ik heb de scriptie aangevraagd maar nog niet binnen. Ik ben mateloos benieuwd. Via haarweb.nl ben ik nu in contact met iemand die het zelfde heeft als ik. DAt scheelt ook alweer.
Hou me alsjeblieft op de hoogte, veel succes
Groeten, Elly

mi

Dinsdag, 04 September 2001 - 15:07
hi elly,

ik heb een keer in de twee weken therapie..ik moet nu bijhouden hoe vaak ik een urge voel op komen (een trekneiging) wanneer het is en hoe sterk die is..

tot nu toe gaat het heel goed met me..maar het is nog iets te vroeg om te gaan juigen...ik ga ook even op haarweb kijken..dank veel succes groetjes

Elly

Donderdag, 06 September 2001 - 08:41
Hoi Mi,

Volgende week heb ik intake bij GGZ. Ik zal ook wel zoiets moeten doen als bijhouden hoeveel urges
Hoeveel heb jij er? Volgens mij kan ik beter opschrijven wanneer ik het niet heb.
En nog iets anders, hoeveel mensen in je omgeving weten dat je in therapie bent? Mijn man weet het alleen en nog een heel goede vriend. Ik vind dat mijn ouders het moeten weten maar ik durf het echt nog niet te zeggen. veel succes en groetjes...

Karin

Zondag, 16 September 2001 - 07:23
Lieve Hannah

Ik ben zelf 22 en heb nu al zo'n drie jaar last van deze ziekte. Ook tot de hoogte dat ik te kaal word om naar buiten te gaan. Ik schaam me kapot.
Ik heb al hulp gehad van de riagg, wat niet heeft geholpen. Ook hebben ze mij eens aan de prozak gezet. Wat jammer genoeg niet heeft geholpen.
Ik ben letterlijk radeloos. En word het zat dat het mijn leven beinvloed en die van mij gezin.

Liefs karin

karin

Zondag, 16 September 2001 - 07:24
ps je kan me mailen als je wil :)
iedereen trouwens :)
liefs karin

mi

Maandag, 17 September 2001 - 15:45
Hi elly, goed hoor je intake..

Ik hou het bij in een klein boekje..door het bijhouden word je je ervan bewust..dat helpt al een stuk..In de eerste weken had ik er echt meer dan 30 keer per dag last van...nu na een maand is het al afgenomen tot 10 keer per dag of zo..

Ik trek ook niet aan mijn hoofdhaar maar aan mijn wimpers, wenkbrauwen etc..

Mijn ouders, zus + vriend weten het en mijn eigen vriend...je ziet al hoeveel mensen last van deze aandoening hebben aan het aantal reacties op de site..dus niets vreemd. Vertel het dat lucht op

Elly

Dinsdag, 25 September 2001 - 10:24
Hoi allemaal,

Ja het is inderdaad opvallend dat opeens zoveel mensen erachter komen dat ze TTM hebben. Heel lang denk je inderdaad dat je de enige bent, en wanneer dat niet zo blijkt te zijn dan is dat echt een opluchting.
Pas 6-10 heb ik een echte intake, bij een psychiater i.o. Ik ben zeer benieuwd. Ik ga ervoor, maar in mijn achterhoofd ben ik toch sceptisch..

Anoniem

Donderdag, 27 September 2001 - 14:21
Hallo Elly,
TTm is een rare tik! Ik heb het zelf al zoalang als ik het mij kan herinneren. Soms gaat het wel 1 jaar goed, maar tot nu toe is het steeds weer teruggekomen. Als ik het niet doe ben ik ook veel met mijn haar bezig, meer dan nodig. Kammen, crempjes etc. Hebben jullie ook een idee hoe het bij jullie ontstaan is? Mijn vriend gaat er wel goed mee om, maar hij kan natuurlijk ook niet de hele dag bij mij zitten opletten. Ik hoop dat de intake een beetje je scepsis wegneemt en dat je er wat aan hebt. Elleanor

annie

Donderdag, 04 Oktober 2001 - 23:55
hallo, ook ik heb al zo'n 13 jaar trichotillomanie.ik weet pas sinds een maand dat deze tic een naam heeft.ik dacht dat ik de enige was en het heeft heel wat tranen gekost.ik heb wel eens wat gesprekken bij de huisarts gehad maar die liepen op niets uit. nu ben ik er aan toe om een verwijzing te vragen voor een psycholoog.ik ben verbaasd over alle informatie op internet, had ik dit allemaal maar eerder geweten,had ik veel eerder aan de bel bij de arts getrokken.er zijn dus veel meer mensen die aan deze rot tic lijden. groetjes annie

annie

Vrijdag, 05 Oktober 2001 - 22:11
hallo Elly,

Ik heb gelezen dat jij die scriptie over trichotillomanie hebt aangevraagd.kun jij mij vertellen hoe en waar? ik heb behoefte aan zoveel mogelijk informatie en ben benieuwd naar die scriptie. sinds ik de naam tricho weet ben ik veel aan het zoeken op het web en heb nu contact met een lotgenoot. het gaat nu goed met mij maar ben heel bang voor een terugval, dit is mij al vaak overkomen.
Ik vind het heel goed van je dat je stap naar de huisarts hebt gemaakt, ik heb daar ook heel lang over gedaan en schaamde me rot toen ik het aan hem vertelde. ik heb een aantal gesprekken met hem gehad maar het werkte niet tussen ons en ik heb het toen laten afweten. ik ben nu heel gemotiveerd en wil verder maar dan met een andere hulpverlener.
groeten van Annie

Elly

Dinsdag, 09 Oktober 2001 - 10:15
Hallo Annie,

De scriptie is geschreven door o van der hoeven. ik heb hem aangevraagd bij de faculteitsbieb in Leiden psycho scr.2967 is het nummer.

Geloof me Annie, tot voor kort was er ook maar weinig in het Nederlands op internet te vinden over Trichotillomanie. Zelf sta ik er ook versteld van. Toen ik eenmaal de naam van mijn ziekte wist kwam ik op duitse sites en amerikaanse sites terecht(daar hebben ze het alleen over God bless en dat soort dingen)
Ik sta ook versteld dat er zoveel nederlanders aan lijden. Maar het klopt ook wel want het schijnt dat het bij een op de tweehonderd mensen voorkomt. Gister heb ik met een psychiater gesproken. Kijk, schrijven is geen punt. Maar face to face vind ik echt heel moeilijk. Gelukkig had hij tissues op zijn tafeltje staan. ik ben heel benieuwd wat voor therapie ik zal krijgen. maar ik heb nu nog geen idee. Nou Annie, succes met het bemachtigen van de scriptie.

Mi

Woensdag, 17 Oktober 2001 - 15:53
hi elly,

Goed van je hoor! Heb je de scriptie inmiddels zelf gelezen? Wel verhelderend vind je niet?

Ik ben inmiddels 4 behandelingen bij de psychotherapeut verder en ik hoef nu de komende drie maanden niet te komen. Het gaat nu echt goed. Alle haren zijn terug en ik heb zelfs lange nagels. (snelresultaat zullen ze dat wel noemen zoals in de scriptie staat)

Ik ben nog wel bang voor een terugval, maar ik heb mijn kleine boekje waar ik dingen in op kan schrijven en ik kan altijd mijn therapeut bellen.

Jij veel succes met je therapie. Groetjes Mi

Elly

Donderdag, 18 Oktober 2001 - 09:46
Jeetje Mi, wat goed!

Ik voel me nog steeds heel vreemd. Ondanks dat het zeer zwaar was bij de psychiater, tel ik nu de dagen alweer voor het volgende bezoek. Ik moet er doorheen en ik wil er doorheen. Wel ben ik soms bang dat ik me dingen aan (laat) praten. Ik ben namelijk een zeer nuchtere persoon. Ik ga me nu dingen afvragen als; zou ik depressief zijn? of een minderwaardigheidscomplex hebben? Zelf vind ik dat ik daar wat te veel mee bezig ben.
Ook wil ik graag een andere baan.
Maar ik houd ook een boekje bij. Dagelijks vanaf de dag dat ik bij de psychiater was.
Nou he, hou vol en ik hoop dat het mij ook zo mag vergaan. Groeten, Elly

Mi

Donderdag, 18 Oktober 2001 - 12:43
Hi elly,

TTM is een slechte, nare gewoonte hoor. Het hoeft helemaal niet per se een achtergrond van minderwaardigheid of zo iets te hebben. (staat ook duidelijk in de scriptie) Dus laat je niets aan praten en hou het resultaat voor ogen dat je kunt gaan bereiken.

Ik heb een soort omslag doorgemaakt en heb nu een heel ander gevoel dan in het begin.Hopelijk hou ik dat zo. En gaat het bij jou net zo goed. sterkte en hou me op de hoogte...

Elly

Dinsdag, 23 Oktober 2001 - 11:06
Hoi Mi,

Misschien laat ik me inderdaad dingen aanpraten. Ik probeer daar zelf wel heel goed voor te waken hoor. Want in principe ben ik een zeer nuchtere persoonlijkheid en dat wil ik toch ook wel graag zo houden. het is natuurlijk wel zo dat TTM iets is wat je doet, maar wat je eigenlijk niet wil. Als het jezelf niet lukt om ermee te stoppen dan ga je wel denken dat er wat met je is.
Kan je wat vertellen over die omslag die je hebt gemaakt? Ik kan me daar eigenlijk weinig bij voorstellen.
Nadat ik bij de psychiater was geweest, ben ik een dag of drie van de kaart geweest. Ongeveer een week lukte het mij om van mijn haren af te blijven. Maar ik voelde mij er alles behalve goed bij. Inmiddels ben ik weer in mijn oude gewoonten terug gevallen (niet helemaal) maar ik voel mij wel weer rustiger. Alsof het mij houvast biedt. Over een week moet ik weer naar de psychiater aan de ene kant ben ik benieuwd wat voor therapie hij mij gaat geven. Aan de andere kant ben ik bang dat ik weer van die klote dagen ga meemaken. Eerlijk gezegd vind ik niet dat in die scriptie veel staat over wat precies habit reversal inhoudt. Je schreef dat je de urges bij moest houden. Maar wat moet je doen als je urge zo sterk is dat je moet trekken. Moet je dan ergens aan denken, tot tien tellen of zo? kan je daar nog wat over vertellen? Ik wil wel veel van je weten, maar voor jouw is het waarschijnlijk vrij vanzelfsprekend, terwijl ik nog het idee heb dwalende te zijn.

Elly

Dinsdag, 23 Oktober 2001 - 11:07
vervolg:

waarschijnlijk heb ik het in vrij ernstige vorm. Ik ben er denk ik gemiddeld vijf kwartier per dag aan kwijt. De haren op mijn hele lichaam zijn potentiele slachtoffers. het is zo gegroeid die TTM. Het is gewoon op mijn hoofd begonnen, maar het werd steeds erger.
Er is denk ik toch wel een wisselwerking tussen je gemoedstoestand en de uitwerking in de vorm van TTM, bij mij wel. Het is volgens mij een mengeling van gewoonte, verslaving, een vlucht en obsessie. Misschien is het wel een ontwikkeling die begint bij gewoonte.
Sommigen gaan drinken of roken, maar wij gaan haren trekken.
Soms heb ik wel het idee dat ik niet ver van de oplossing ben. Maar soms lijkt het voor mij ook eindeloos en denk ik dat het me nooit lukt. Zo worstel ik door. Eens moet het lukken.

Hopelijk kan je me wat wegwijs maken, Mi, ik probeer echt met mijn voeten op de grond te blijven, maar het is soms moeilijk om niet in eindeloze gedachtenspinsels te verzanden.

Groeten, Elly

mi

Dinsdag, 23 Oktober 2001 - 15:12
Hi elly,

Ik denk dat ik een lichtere vorm heb (gehad) maar het principe blijft hetzelfde...

ALs ik een urge heb dan helpt het mij om te realiseren dat deze een soort curve doormaakt dus dat ie uiteindelijk ook afneemt..dat heeft de omslag denk ik gebracht..als je een urge hebt en je pakt een pen en schrijft het op en hoe je je voelt en wat je voelt..dan heb je afleiding..dat helpt..anders kun je op je handen zitten, handschoenen aan doen..lange nagels laten groeien (als dat wel lukt) en een surrogaat pakken (een beest of een sjaal waar je aan kunt plukken)..volgens mijn psych helpt het ook om dingen te gaan doen die je niet leuk vindt..bijvoorbeeld afwassen en schoonmaken..(als je daar 5 kwartier aan besteedt is je hele huis meteen schoon!!!)...

In tegenstelling tot jou voel ik me niet rot als ik niet trek maar alleen als ik het wel doe...wat bij mij ook heel goed heeft geholpen, is wel aan de haren zitten maar niet trekken alleen aaien...

Nou ik hoop dat bovenstaande gebrabbel wat duidelijkheid schept..succes en hou vol..en denk aan het eind resultaat...

groetjes fleur

Elly

Donderdag, 25 Oktober 2001 - 09:02
Hoi Mi of Fleur,

Ik moest wel lachen om die vijf kwartier schoonmaken. Je hebt namelijk wel gelijk. Op dit moment gaat het ook even heel goed. En als ik normaal ben, meestal vlak na die vijf kwartier, dan kan ik me van mezelf ook niet voorstellen dat ik me er zo in kan verliezen. Het is net of ik in een andere staat van bewustzijn ben als ik bezig ben.
Je hebt vast al gemerkt dat ik momenteel veel behoefte heb om het erover te hebben. Leve het internet. En dan schrijf ik ook nog in een klein boekje.
Heel erg bedankt voor je berichtje. Ik moet me nu voorbereiden op een sollicitatiegesprek. Tot later. Groeten Elly

MI

Donderdag, 25 Oktober 2001 - 11:11
Hi elly,

Praten helpt inderdaad, ik heb het er laatst heel open met mijn familie over gehad en zij waren echt onder de indruk dat het zo goed ging..dat geeft weer nieuwe inspiratie..

Nog steeds gaat alles goed hier...zelfs als ik een boek aan het lezen ben of tv kijk (crisismomenten)...

Nou succes met solliciteren..een nieuwe uitdaging zal ook wel positief bijdragen..
en mijn naam is Mi(lles) Fleur(es) (creatieve ouders) maar iedereen zegt Mi eigenlijk en soms Fleur...
groetjes MI

Elly

Vrijdag, 26 Oktober 2001 - 17:02
Ik begin echt bijna jaloers te worden hoor! DAt het je zo goed lukt. Nee hoor, ik vind het geweldig van je.
De baan heb ik niet gekregen. Ik twijfelde ook wel weer erg aan mijn eigen kunnen. Wel was ik (weer) goede tweede. Maar ik zit niet in de put hoor! (in ieder geval niet daarom)
Hoe beter het me lukt om van mijn haren af te blijven, hoe rustelozer ik word. DAt vind ik zo irritant. Nu laat ik me soms maar weer gaan en ik voel me een stuk rustiger. net of krijg ik overzicht. Raar niet? Nou tot de volgende keer, groeten, Elies

Elly

Maandag, 05 November 2001 - 20:19
Hoe gaat het Mi? Vast wel goed, want anders had je misschien wel al weer eens geschreven.
Met mij gaat het redelijk. Volgens mij heb ik een beetje teveel mijn hoop op die psychiater gevestigd. Het tweede gesprek ging nergens over. Ik wilde wel door de grond zakken en ik was heel emotioneel en dan vroegen ze weer waarom. Ja, ze waren met zn tweeen want die ene is in opleiding. Waarschijnlijk krijg ik medicijnen en gedragstherapie. Maar pas over twee weken weet ik meer. Ik vind het vrij irritant dat er steeds zon tijd tussen zit. Maar dat zal wel uit praktische overwegingen zijn. We zien het wel, ik besef wel dat ik het zelf moet doen.
Hopelijk gaat het goed met je mi, groeten van Elly
Tot gauw wellicht

Elly

Maandag, 05 November 2001 - 20:19
Hoe gaat het Mi? Vast wel goed, want anders had je misschien wel al weer eens geschreven.
Met mij gaat het redelijk. Volgens mij heb ik een beetje teveel mijn hoop op die psychiater gevestigd. Het tweede gesprek ging nergens over. Ik wilde wel door de grond zakken en ik was heel emotioneel en dan vroegen ze weer waarom. Ja, ze waren met zn tweeen want die ene is in opleiding. Waarschijnlijk krijg ik medicijnen en gedragstherapie. Maar pas over twee weken weet ik meer. Ik vind het vrij irritant dat er steeds zon tijd tussen zit. Maar dat zal wel uit praktische overwegingen zijn. We zien het wel, ik besef wel dat ik het zelf moet doen.
Hopelijk gaat het goed met je mi, groeten van Elly
Tot gauw wellicht

Erna

Vrijdag, 09 November 2001 - 12:05
Hallo Mi En Elly (en alle anderen),

ik heb met aandacht jullie gesprek gelezen en het heeft me redelijk moet gegeven. Zelf lijdt ik al 8 jaar aan ttm. 4 jaar geleden was het zo erg dat ik bovenop mijn hoofd helemaal kaal was en dat ik geen wenkbrauwen en wimpers meer had. Nu gaat het een stuk beter. Mijn wenkbrauwen en wimpers heb ik terug en mijn haar kan weer los. Maar toch trek ik nog elke dag haren uit mijn hoofd (net als het spreekwoord zegt!). Ik wil hier zielsgraag vanaf. Daarom wil ik graag in contact komen met lotgenotn, zodat ik daar gedachtes mee uit kan wisselen en verder zou ik wat meer info willen over die therapien waar jullie het over hebben. Zelf ben ik ooit bij een gestaltherapeut geweest. Zij heeft mij goed geholpen met andere ogen naar me zelf te kijken. In al die jaren heb ik namelijk mezelf aan de kant geschoven; ik leefde in mijn eigen wereldje. Met het haar trekken ging het toen ook een tijdje goed, maar helaas ben ik er nog niet vanaf. Daarom zal ik waarschijnlijk nog een keer in therapie moeten. Kunnen jullie of anderen mij enige info geven?

grt Erna

Elly

Zaterdag, 10 November 2001 - 15:25
Hallooo,

Ik kan nu nog niets zeggen over therapie want die is bij mij nog niet begonnen. Momenteel gaat het redelijk met mij. ik vind dat ik er zelf wat te veel mee bezig ben. Wel is het zo dat bijna niets van de dingen die me anders zo konden boeien me nu nog boeien. Ik vind alles wel best. En mis echt een uitdaging in mijn leven. Ik doe alles omdat het moet en omdat ik toch wat moet.
De psychiater vroeg mij of ik gelukkig zou zijn als ik maar van de tricho af zou zijn. Ik zei van wel, maar eigenlijk zou ik het echt niet weten.
Volgende week maandag weet ik hopenlijk meer, want dan moet ik op het spreekuur van de psychiater verschijnen. Aan ene kant wil ik helemaal niet aan de medicijnen want ik ben bang dat ze niet helpen. Of dat ze wel helpen en dat ik er niet meer zonder zal kunnen. We zien wel. Groeten Elly

Elly

Vrijdag, 23 November 2001 - 17:31
Inmiddels ben ik aan sertraline. het gaat nu wel redelijk t.a.v. trich. Inmiddels besef ik echt dat ik blij ben dat ik de stap om hulp te zoeken heb gezet. Al heb ik het tot nu toe zwaar gehad en zal ik het ook best nog wel eens even moeilijk krijgen. Tot gauw allemaal. Elly

erna

Zondag, 25 November 2001 - 17:33
Hoi Elly,
fijn dat je blij bent met je therapie. Maar wat voor therapie volg je nu precies en vooral waar? En wat is dat voor spul sertraline? Hoe en waar helpt het?
Momenteel heb ik tentamen week en merk ik dat bij mij het trekken erger is. Ik heb wel een muts op, maar helaas doe ik hem best vaak af. Het haar trekken geeft ook een bepaalde voldoening, die ik meer als afleiding van het studeren zie. Ik hoop dat ik snel een andere afleiding vind!
Succes verder bij de therapeut!
Grt Erna

Elly

Maandag, 03 December 2001 - 19:28
De medicijnen maken het wel wat rustiger in mijn hoofd. Maar mijn klachten zijn nog niet weg hoor!
De therapie zal in Franeker gegeven worden, en naar ik hoop in januari of zo beginnen.
Doordat ik nu wat rustiger ben lukt het me beter om dingen af te maken, ik doe niet tien dingen tegelijk. ook pieker ik minder. Misschien is het een psychologisch effect, maar wat maakt het uit.
Ik ben heel benieuwd naar de gedragstherapie, die wordt door een psychologe gegeven. dat weet ik al wel. Verder kan ik nog niet veel wijsheid bieden.
Hoe is het Mi? Nog steeds goed? Ik ben toch wel heel benieuwd.
De groeten!

Anoniem

Donderdag, 06 December 2001 - 16:09
Hallo TTM-lotgenoten,

Voor diegenen die nog niet op de hoogte waren van de website wil ik jullie bij deze op het bestaan wijzen van www.haarweb.nl

HaarWeb is een niet-commercieële support-website in oprichting voor mensen die kampen met haarproblemen, waaronder TTM. Op het forum (www.haarweb.nl/forum.htm) vind je een aparte rubriek voor lotgenoten met Trichotillomania. Momenteel zijn er 14 (!) leden op actief die kampen met TTM.

HaarWeb is bezig een samenwerkingsverband op te zetten met het amerikaanse TLC (www.trich.org) om o.a. binnenkort informatie op onze site te kunnen publiceren over TTM.

Verder zijn er plannen om een nederlandse patiëntenvereniging op te richten voor mensen die kampen met TTM.

Wellicht dat je steun kunt vinden op het forum op www.haarweb.nl/forum.htm

Groetjes,
Bridget.

Elly

Dinsdag, 08 Januari 2002 - 19:22
Hallo allemaal, wat zijn jullie lang stil! Of zijn jullie misschien opeens genezen. (fijn voor je) Ik heb nog steeds ups en downs, en ben nog steeds in afwachting van een oproep bij de psychologen. Dus eigenlijk schiet het niet zo op.

Toch hoop ik gauw weer eens wat nieuws te kunnen lezen van jullie. Veel liefs.

Eva

Zaterdag, 09 Februari 2002 - 22:05
Hallo allemaal,
Ik ben 21 en lijd al van mijn 13de aan trichotillomanie. Ik heb eigenlijk maar ongeveer een half jaar geleden ontdekt dat het echt een ziekte is en dat er nog andere mensen zijn die daar aan lijden, wat voor mij wel een opluchting was. Ik ben al twee keer naar twee verschillende psychiaters geweest maar dat had geen resultaat. Deze zomer ben ik dan naar een angstcentrum hier in België geweest waar men obsessieve gedragsstoornissen behandelt. Ik ben daar maar één keer naar toe geweest. Het is niet zo dat ik niet gemotiveerd ben om er van af te geraken want mijn ziekte bepaalt echt heel mijn leven. Het probleem is dat ik vooral aan mijn hoofdhaar, wimpers en wenkbrauwen trek tijdens het lezen, tv-zien en vooral studeren. Er werd dan gezegd dat ik op die momenten aan iets anders moet denken en het trekken zo lang mogelijk moet proberen uit te stellen. Maar daar word ik zo onrustig van dat ik helemaal niet meer kan studeren, en dat is dan ook weer de bedoeling niet. Ik weet echt niet wat ik hier mee aan moet vangen en wil ongelofelijk graag van mijn ziekte vanaf geraken. Hopelijk is er iemand onder jullie die mij misschien wat kan helpen, groetjes van Eva

Mi

Maandag, 25 Februari 2002 - 10:01
Hi Elly en alle anderen,

Ik schaam me diep dat ik zo lang niets van me heb laten horen.
Met mij gaat het niet meer zo goed met ttm als in het begin....ik denk dat ik het 4 maanden niet heb gedaan. Helemaal niet, maar inmiddels is het toch weer begonnen en ik baal. is het weer begonnen, IK ben weer begonnen bedoel ik.

Ik ben totaal 5 keer bij het RIAGG geweest maar dat hielp maar tot op zekere hoogte. Heel raar eigenlijk want toen ik het niet deed voelde ik me heel goed. Niets geen stress omdat ik het niet mocht doen. Nu ik het wel weer doe gaat het juist minder met me.

Ik deed het wel minder, maar inmiddels ben ik toch weer bijna terug bij af...ik ben vorige week nog bij een hypnotherapeut geweest voor informatie, maar op een of andere manier sprak de therapeut me niet aan. Ik ga nu wel verder zoeken, dus alle suggesties zijn heel welkom...ook buitenlandse sites etc.

tot snel groetjes Mi

elly

Zondag, 17 Maart 2002 - 15:36
Mi, wat akelig voor je. Juist nu het met mij zo goed gaat. Waarom bel je je therapeut die je bij het Riagg hebt gehad niet gewoon weer. Kom op meid! Zet m op. Ik zou als ik jouw was willen weten waar die terugval vandaan komt. Misschien komt het wel doordat je geen stok achter de deur van de therapeut meer hebt. Het heeft immers wel geholpen?
Met mij gaat het heel goed. Nadat ik een halfjaartje medicijnen (zoloft ) heb geslikt, ben ik nu in therapie bij een psychologe en ze doet het heel goed vind ik. In principe moet ik binnen 6 sessies op 0 zitten. Eventueel gaan we daarna nog wel andere problemen aanpakken. Maar eerst moet mijn klacht weg zijn.
Ik heb wel hoop.

groeten, Elly

Mi

Zaterdag, 23 Maart 2002 - 22:34
Hi Elly,

Ik las op haarweb ookal dat het zo goed met je gaat...echt prima hoor..wees trots op jezelf.

Ik heb er over gedacht mijn therapeut van het Riagg weer te bellen, maar ik had eigenlijk geen goed gevoel bij hem...ik had het idee hem allerlei zaken uit te moeten leggen en dat hij mij maar een beetje vreemd vond...dat vind ik niet echt positief..

Ik heb nu een amerikaans boek besteld dat werd aangeraden op de haarweb site (help for hairpullers) daarin staat ook een plan om het aan te pakken. Dat probeer ik nu maar eerst...Het gaat trouwens de afgelopen 8 dagen echt heel goed, helemaal geen neigingen gehad....

Ik ben ook op zoek naar een goede therapeut in de regio Gooi dus als je nog iemand weet...houd ik me aanbevolen...

Nou ik wens je heel veel succes en als je een terugval hebt inderdaad meteen je therapeut contacteren...want het is zonde om weer terug bij af te zijn...

groeten Mi

Van de Voorde Rudy

Vrijdag, 05 April 2002 - 03:28
Beste mensen,

Mijn vriendin lijdt al sonds ongeveer haar twaalfde aan TTM. Zij is er nu 24. Bepaalde periodes blijft ze er af, maar toch kan ze het niet laten. We hebben haar erop aangewezen dat het toch ooit eens moet ophouden. En telkens weer die loze beloftes. Ik weet ook wel dat dit niet gemakkelijk is. Kunnen jullie mij wat info geven alles omtrent TTM en wat de beste oplossingen zijn. Ik zie haar ontzettend graag, maar toch doet het hartzeer dat ik haar zelfs niet kan behelpen. Voorts wens ik jullie allemaal van harte veel sterkte!

elly

Zondag, 25 Augustus 2002 - 11:52
Hoi Mi, (en de rest) ik heb inderdaad een terugval. Ik baal er ontzettend van. Maar aan de andere kant; iets wat je jaren meedraagt ben je waarschijnlijk niet binnen een paar weken kwijt.
Ik ben dus nog steeds in therapie. Ik heb de habit reversal doorlopen en daar besteden we nu dan ook geen aandacht meer aan.
We bespreken nu andere dingen. Ik ben gewoon heel snel ontevreden over mezelf.
Ik ga rustig door en hoop dat het ooit lukt.
Wel is het zo dat ik me door de medicijnen destijds wel een tijd een stuk beter heb gevoeld. (ook al had ik last van bijwerkingen)
Nu ben ik echter zwanger, dus kan ik die nu niet slikken.
We zien het wel, jullie allemaal veel succes en sterkte.

Tot mails.

Silly

Zaterdag, 22 Februari 2003 - 21:04
Sinds 2 weken geleden weet ik dat er voor mijn “haarplukkerij”een naam bestaat n.l. TTM.
Ik ben begonnen op mijn 12e. Op een gegeven moment liep het haarplukken uit de hand want mijn achterhoofd vertoonde een kale plek van 20 bij 20 cm. Op mijn veertiende ben ik naar de huisarts gegaan, hij vertelde mij dat ik gewoon moest ophouden, en vergeleek mijn haarplukken met nagelbijten. Na het bezoek voelde ik mij nog zwakker omdat ik ook nagels heb gebeten maar dat was maar heel kort. Op mijn 21e ben ik maar weer naar mijn huisarts gegaan, omdat ik het niet zelf kon stoppen ik wilde zo graag dat iemand mij ermee kon helpen. Weer antwoordde hij dat ik dit zelf moest doen. Mijn omgeving toont ook geen begrip voor mijn haarplukkerij, maar ik neem het hen niet kwalijk omdat er zo weinig bekend is over TTM, zelfs mijn huisarts weet het niet, hij is notabene arts. Al met al ben ik zo blij met zulks info op Internet, en ben zeer opgelucht dat ik niet de enige ben met zo’n probleem.

Silly

Zaterdag, 22 Februari 2003 - 21:09
Teven wil ik er nog aan toevoegen dat ik nu 29 ben en al 17 jaar er aan lijdt. Graag zou ik willen weten of er meetingen, waar je info kunt krijgen omdat ik sinds kort maar van de ziekte afweet. Zelf kom ik uit de Zaanstad.

Tot mails...

Nellie

Donderdag, 15 Mei 2003 - 13:57
met wat zoeken op het internet over trichotillomanie ( wat een woord) ben ik hier terecht gekomen.
ok ik heb al meerdere jaren last van trich, maar ben er nog nooit voor naar de dokter geweest.
heb heel lang gedacht dat ik de enige was die mijn haar uit mijn hoofd trok, maar niet dus. wat een beetje troost is :-)
als ik zo de verhalen lees die ik tot nu toe tegenkomen ben, denk ik dta ik een "milde" vorm heb, als je het zo mag noemen.
heb gene pruik of haarstukje nodig, maar bovenop is mijn haar beduidend korter, en als ik een kaal plekje ontdek heb ik zoiets van o jee, rustig aan, of een andere plek zoeken.
ik zou er graag van af komen, maar het lijkt wel of het net zo moeilijk is als stoppen met roken voor sommige mensen.
Nellie

Anoniem

Zondag, 04 April 2004 - 16:10
hallo, ik weet niet waaorm mij dit overkomt maar ik lijd hier ook aan.. ik heb het niet zo lang.. een jaartje, en ja het groeit nu alweer terug.. maar kheb ongelijk haar en ben zo bang dat het opvalt.. maar ik trek nog steeds en nu schijnt het dat het komt doordat er iets schijnt gebuerd te zijn wat impact op je moet hebben gemaakt toen je klein was.. maar ik kan me echt niets herinnere... ik ben echt radeloos ik wil zeker niet naar iemand toe..huisarts ofzo.. is er echt geen medicijn?? meer ijzer eten of vitamine C ik bijt ook op me nagels etc. maar heeft dat met elkaar te maken>? zou iemand vlug hierop willen reageren.. ik weet echt niet wat ik moet doen..

TTM

Dinsdag, 06 April 2004 - 19:45
Meer lotgenoten en informatie zijn te vinden op www.haarweb.nl
Als je lid wordt op het Forum van HaarWeb dan kun je contacten leggen met de meer dan 100 Trichotillomanie-lotgenoten die daar actief zijn.

Sterkte!

Sandra

Dinsdag, 27 April 2004 - 10:23
hallo,

ik heb alle berichten in één keer doorgelezen en ben in ieder geval al wat hoopvoller gestemd door jullie "plukvrije" periodes. Ik heb al 16 jaar TTM en ben er volgens mij nog niet in geslaagd 1 dag van mijn haren af te blijven. Elly en/of Mi, als jullie deze site nog volgen, hoe is jullie therapie afgelopen, zijn jullie ervan af

Elly

Zondag, 02 Mei 2004 - 16:41
Hallo, ik ben hier een hele tijd niet geweest. het gaat aardig. Ben er niet helemaal vanaf. Momenteel volg ik een groepstherapie. Dat helpt me om inzicht in mijzelf te krijgen. Maar ik word daar niet altijd blij van. Verder heb ik een erg druk leven momenteel. Ik vraag me vaak af in hoeverre ik nog voor mezelf leef. Alleen het haartrekken is van mezelf. Het is zo stom, je weet dat je je beter voelt als je het niet doet. Maar je doet het toch. Tot de volgende keer.

Sandra

Dinsdag, 04 Mei 2004 - 10:08
ik vind het sowieso erg dubbel. Als ik probeer niet te trekken dan wordt ik daar erg onrustig van en voel ik me niet goed en zodra ik er aan toe geef, voel ik me een stuk beter maar dan krijg ik later schuldgevoelens.

Ik heb altijd gedacht, tegen die datum of die dag, dan stop ik er gewoon mee. Ik ben er nu achter dat het helaas niet zo werkt en dat het waarschijnlijk altijd een strijd zal blijven. Ik ben nu bijna zover dat ik contact durf op te nemen met mijn huisarts voor een doorverwijzing en ga het gewoon proberen te doen zoals ik ben gestopt met roken : one day at the time. Ik was een verstokte roker die echt genoot van elke sigaret en hoewel ik lichamelijke klachten kreeg, gewoon doorging. Toen ik ziek werd, kon ik 3 dagen niet roken. De vierde dag dacht ik, laat ik het nog één dag proberen, vier dagen is niet slecht ! Omdat ik toen al vier dagen niet had gerookt, vond ik het zonde de vijfde dag te beginnen en nu rook ik al 3 jaar niet meer, één dag per keer. Ik denk er nog vaak aan, maar probeer dan mijn gedachten een andere richting uit te sturen. Misschien is deze methode waardeloos voor TTM, maar 't is het proberen waard !

Elly, als je zegt dat je je afvraagt in hoeverre je nog voor jezelf leeft, komt dat omdat je een gezin hebt dat veel van je tijd in beslag neemt of door een drukke baan of combinatie van beide ? Kan je daar iets aan veranderen ? Als ik me ellendig voel en ik ga trekken, dan voel me nadien alleen maar waardelozer, terwijl tijdens "rustige" periodes het op één of ander manier gewoon deel uitmaakt van mijn leven. Ik vidn het verschrikkelijk dat ik dit doe, maar als ik verhalen hoor van jonge vrouwen die kanker hebben of zo, dan kan ik niet anders dan het relativeren. Maar ja, ik heb misschien makkelijk praten omdat ik nog gewoon over straat kan, met opgestoken haar zie je er nl niets van.

Enfin, als je je hart wil luchten of ervaringen uitwisselen, dan zie ik het wel ! Sterkte, Sandra

Sandra

Woensdag, 12 Mei 2004 - 09:26
ben ik weer ! Ik was maandagochtend bij de huisarts voor mijn dochtertje en ik dacht, zal ik iets zeggen over TTM, maar ik had er net niet genoeg moed voor en ik vond sowieso de timing niet goed dus ik probeer het een volgende keer wel. Ik ben nu bezig via een boek mijn TTM in kaart te brengen (eigenlijk heb ik trichofagie) en je leest toch vaak dat je het aantal haren dat je trekt best kan noteren in een soort dagboek; ga ik ook proberen (zal wel schrikken zijn mbt het aantal !) Mocht iemand willen reageren : heel graag, zoniet jammer maar ik vind het sowieso goed om dit te schrijven - heb ik toch al iets meer het gevoel dat ik er iets aan doe !

Elly

Donderdag, 20 Mei 2004 - 09:09
Hoi Sandra,

Ik kan ook wel gewoon over straat hoor. Op dit moment kan ik er wel goed mee omgaan. Ik moet ook weer een registratie gaan bijhouden van mezelf. maar ja, het komt er niet van. Het helpt in ieder geval wel voor je bewustwording. Ik heb eigenlijk geen hoop dat ik er ooit vanaf kom. Het hoort bij me. maar ja, aan de andere kant als ik zo denk, dan kom ik er ook nooit af.

Sandra

Woensdag, 26 Mei 2004 - 12:43
ik wil er zelf denk ik ook niet graag genoeg mee stoppen. Natuurlijk denk ik "verdomme" als ik naast mij een stapeltje geplukte haren zie liggen, maar aan de andere kant hoort het ook bij me zoals je zegt. Ik doe het al zo lang en het plukken zelf voelt prettig aan, dus wat is het probleem dan ??

Het probleem is dat ik mijn haren niet meer los kan dragen hoewel ik dat soms erg graag zou willen, ik in een reflex ga slaan als iemand aan mijn haren probeert te zitten (ik heb nogal lang krullend haar waar iedereen om de één of andere duistere reden altijd met zijn handen aan wil zitten) en ik zou zo graag eens naar de kapper gaan maar durf het niet door die kale plek.

Ik had precies hetzelfde met roken, je weet dat het niet goed is voor je maar gaat toch door omdat je het al zo lang doet en je voelt je er beter door. Ik ben nu een goeie drie jaar gestopt en hoewel ik nog erg vaak zin heb in een sigaret doe ik het niet. Waarom lukt het mij dan niet met plukken ?? Ik wil niet kiezen voor de makkelijke weg en ik wil mijn haren ooit nog eens los dragen en naar de kapper gaan zonder me te schamen, dus blijf ik het gewoon proberen !

anoniem..

Donderdag, 10 Juni 2004 - 20:22
Ik heb een vraag, k denk niet dat iemand gaat antwoord geven want ik heb het idee dat iedereen graag zijn eigen verhaal kwijt wilt zonder echt iemand anders te helpen(sorry maar als ik het zo lees valt het me op niet lullig bedoelt verder..) Ik vraag me af hoe jij/jullie in godsnaam het hebben kunnen vertellen tegen jullie man/vrouw/vrienden enz... hoe doe je dat zonder dat je ze afschrikt? ik ben zelf 16 en ik heb geen flauw idee of ik het wel moet doen.. en een andere vraag: hoe kan ik naar de kapper, heeft iemand tips? bestaan er speciale kappers voor? ik kan er met niemand over praten behlave mijn moeder maar die neemt het niet zo serieus op en ik vind het moeilijk om het er met haar over te hebben... aub heeft iemand tips.. kheb jou! hulp nodig,als het maar iets is het maakt echt niet uit.. heel erg bedankt alvast!

Sandra

Dinsdag, 15 Juni 2004 - 15:10
Hoi Anoniem,

Wat gek, ik kreeg nl ook het gevoel dat iedereen graag z'n verhaal kwijt wil zonder verder in te gaan op de verhalen van anderen...Enfin, maakt niets uit, iedereen gaat er op zijn manier mee om ! Wat je eerste vraag betreft; ik heb het niemand verteld. Als ikzelf al niet begrijp waarom ik dit doe, hoe kan ik het dan uitleggen aan iemand anders ? Als ik mijn haar vast draag zie er niets van. Mijn man is er achter gekomen omdat hij een kale plek had gezien. Ik ben er trouwens zelf maar onlangs achter gekomen dat er nog mensen zijn die het doen; heb 16 jaar gedacht dat ik als enige een soort afwijking had.

Wat de kapper betreft; ik wil ook graag gaan en denk dat ik er eentje ga uitkiezen een paar dorpen verder waar ik als laatste kan langsgaan met het verhaal dat ik door stress veel haarverlies heb gehad en dan zien we wel verder. Ik weet niet of je veel haar mist, maar ik denk dat dat een kappersbezoek een extra stimulans kan zijn om te stoppen of in ieder geval te minderen, dan heb je toch wat meer controle en iets om naar uit te kijken.

Ik denk trouwens dat je eigen aard het belangrijkste is mbt het wel of niet vertellen. Als je graag steun van anderen wil of dit bespreekbaar wil maken in je vrienden- of familiekring, dan zal het niet makkelijk zijn maar dan kan je het best vertellen. Je zou info kunnen verzamelen om die door te geven aan mensen die echt geïnteresseerd zijn.

(zie vervolg)

Sandra

Dinsdag, 15 Juni 2004 - 15:11
(vervolg bericht aan Anoniem)

Persoonlijk zie ik dit niet zitten omdat de algemene reactie zal zijn "dan stop je toch gewoon met plukken" ofwel heb je mensen die je te pas en onpas gaan vragen hoe het gaat met je haar uittrekken en je hoofd gaan inspecteren of het op hun beurt aan iedereen gaan doorvertellen. Ik heb enorm veel bewondering voor degenen die het doen, maar kan mezelf niet over de schaamte heen zetten.

Doe wat je hart en verstand je ingeven, mocht je het willen vertellen zou ik het één per één doen en in eerste instantie zeer selectief zijn. Als je in de toekomst je verhaal kwijt wil of vragen hebt; ik heb zeker niet alle antwoorden maar soms is het al erg fijn dat je het er even met een lotgenoot over kunt hebben, ook voor mij !

groetjes, Sandra

anoniem..

Zaterdag, 19 Juni 2004 - 15:02
Heej Sandra, Bedankt dat je hebt gereageerd op mijn bericht.. Ik weet het ook nog niet zo lang en ik dacht eerst ook dat ik het als enige in de wereld had. Wat betreft het vertellen aan mijn vriendinnen.. Ik heb op zich wel een aantal goede vriendinnen maar ik schaam me er denk ik te erg voor dat ik het niet over mijn lippen kan krijgen.. Ik heb geen kale plekken meer, of in ieder geval niet echt.. misschien wat meer ruimte bij mijn haarscheiding maar niet echt iets wat ongelovelijk zal opvallen.. Het enige is dat ik gewoon te kort haar heb.. Ik heb blond haar(dus valt mijn huid niet zo snel op(bij een kale plek) als wanneer ik bruin haar zou hebben)maar wel lang.. Ik heb dan een laagje haar aan 1 kant(ik heb nu mijn scheiding wat naar rechts verplaatst) wat maar 10 cm lang is.. en aan de achterkant van mijn hoofd nog veel minder,.. en binnekort ga ik na school(ik zit in 5vwo) op vakantie..over een weekje en dan gaan we naar het strand enz maar dan moet ik mijn haar wel los doen ik kan namelijk moeilijk steeds met een speldje rondlopen. Vaak krijg ik ook vragen naar mijn hoofd van 'ben je naar de kapper geweest' en ik ga dan op een hele rare manier over tot een ander onderwerp waardoor ik denk dat mensen ook wel iets doorhebben... Misschien ga ik zoiets zeggen dat er een klunzige kapper was.. of dat k een ziekte iets heb waar ik liever niet over wil praten(dat is toch ook zo eigenlijk?) maar dat laatste maakt mensen denk ik alleen maar nieuwsgierig.

(zie vervolg)

anoniem..

Zaterdag, 19 Juni 2004 - 15:04
Eigenlijk zou ik mijn verhaal, of in ieder geval informatie willen verspreiden over trichotillomanie want zo ontzettend weinig mensen weten er iets van en ik wil graag de mensen laten weten,die er zelf last van hebben, dat ze niet de enige zijn. Het enige punt is dat als ik het bijvoorbeeld naar het blad 'Fancy' stuur(sorry als dat een beetje kinderachtig over komt maar daar bespreken ze vaak zulk soort onderwerpen) mensen die ik ken het zeker zullen lezen en er dan op gaan letten en ik zou veel te bang zijn dat er mensen achter zouden komen.
Ik vroeg me ook af hoe je man op zijn ontdekking heeft gereageerd? Nam hij het goed op..? Ik heb nog nooit echt een vriendje gehad maar ik vind wel een jongen leuk alleen dan denk ik bij mezelf 'nee kom niet te dichtbij want dadelijk ziet hij iets aan je!'
En het aller demotiverendse om met dit te stoppen(trekken) is het feit dat ik overal op het internet verhalen heb gelezen maar nog geen enkele van iemand die er seriues mee is gestopt! Ik kan echt niet mijn hele leven hiermee omgaan.. ik wil gewoon over een week op vakntie kunnen gaan met een groep vrienden en die leuke jongen*sorry dat ik weer over hem begin* en dan niet druk te hoeven maken over of mn haar raar gaat staan als ik uit het water kom... Ik weet dat er geen oplosssingen zijn.. ik denk dat k maar vooral een pet ga dragen en niet te enthousiast mee ga doen met alles.. Ik weet dat er mensen zijn die er nog veel meer last van hebben dan ik en sorry als ik dan nu het idee geef dat ik me aanstel maar ik zit hier gewoon erg mee.. Ik ben niet iemand die zich altijd optut enzo gewoon een doorsnee meisje denk ik..


(weer-->zie vervolg.. haha ik blijf bezig}

anoniem..

Zaterdag, 19 Juni 2004 - 15:05
Het laatste wat k me afvroeg is of ik je emailadres misschien zou kunnen hebben.. want dat gaat makkelijker praten(gewoon soms een mailtje..) deze site doet namelijk een beetje raar als ik op de naam 'sandra' (druk in t blauw..) En aangezien ik heel vaak dit adres van deze site kwijtraak en via google moet zoeken om het weer terug te vinden zou een vast emailadres .. gewoon iemand die hetzelfde meemaakt..sneller zijn:) Alvast bedankt.. en ik begrijp het ook wel als je je adres liever niet vrijgeeft.. Heel veel sterkte en succes er nog mee, het komt allemaal wel goed:)

p.s. sorry dat ik opeens zown heel verhaal heb getypt maar dat ging uit zichzelf..

anoniem..

Zaterdag, 19 Juni 2004 - 15:21
Heej sorry dat ik nu zelfs een 4e bericht neerzet maar het valt me nu pas op dat je(sandra) ook trichofagie hebt.. ik houdt het maar op dat woord want de betekenis vind k te raar om uit te spreken en als iemand anders dat tege me zou zeggen zou ik ook iets hebben van 'IELL' Maar is het je trouwens al gelukt om de moed bijeen te schrapen en het te vragen aan de huisarts? Ik heb zelf ook wel iets van dat ik er met iemand over wil hebben alleen mijn huisarts is iemand die ik echt nooit zie en laatst was er een invaller en die vond ik echt niet aardig dus ik denk dat ik het houdt op dit forum Ik ben in ieder geval erg benieuwd naar wat je huisarts zei als je t hebt gevraagd.. Ik ga nu weer verder met het leren van mijn filosofie tentamen want dat schiet ook maar niet op..
heel veel groeten:)

sandra

Maandag, 21 Juni 2004 - 22:26
wie wil er met mij mailen over omgaan met trichotillomanie, knip nu veel in plaats van plukken, 1 stapje vooruit voor mij

sansasja@hotmail.com

Sandra

Dinsdag, 22 Juni 2004 - 10:24
Hey Anoniem !

Je hoeft je helemaal niet te verontschuldigen voor je lange verhaal of bepaalde opmerkingen, ik vind het juist geweldig dat je de moeite hebt genomen om uit te leggen hoe het er bij jou aan toe gaat en wat je gevoelens/ideën erover zijn ! Dan hoor ik ook eens hoe het bij iemand anders aan toegaat en je kan mij zeker mailen op sandra170504@hotmail.com .

Mischien kan de 2e Sandra zichzelf ook als zodanig aangeven om verwarring te voorkomen; als je wil mag je mij ook altijd mailen; misschien kan je je even voorstellen op de site ?

Mijn man zag mij vroeger wel eens aan mijn haren prutsen maar heeft er eigenlijk nooit iets over gezegd. Hij komt nooit aan mijn haar (niemand trouwens - heb ik sowieso een hekel aan) en hij schrok wel toen hij opeens een kale plek zag. Ik heb dat kort uitgelegd en hij heeft er verder eigenlijk niets over gezegd (hij vind mijn haren trouwens leuker opgestoken dan los, dus da's meegenomen!) Hij zegt er wel iets van als hij mij ziet plukken en maakt er soms (leuke) grapjes over dus is de sfeer erover best wel relaxt. Hij vindt wel dat ik moet proberen stoppen maar laat mij verder volledig vrij.

Wat je zegt over zwemmen en natte haren is zo herkenbaar ! Ik moet op het strand mijn natte haren altijd in een knotje/staart laten drogen omdat je het anders erg goed ziet; vind ik ook super vervelend !

(zie vervolg)

Sandra

Dinsdag, 22 Juni 2004 - 10:25
(zie hierboven)

Met "ook" trichofagie, bedoel je dat jij het ook hebt ? Maakt verder niet uit hoor, maar nu begrijp je waarschijnlijk nog beter waarom ik het niet kan uitleggen aan anderen. Zoals ik elders op een site las, het eerste tricho deel is al moeilijk uit te leggen; maar hoe moet dat in godsnaam voor het "fagie" gedeelte ??? Volgens mij heeft zelfs mijn man dat niet door.

Wat de huisarts betreft; ik kan mezelf er nog steeds niet toe brengen. We kennen de huisarts nl ook privé en dat maakt het aan één kant makkelijk maar anderzijds ook een stuk moeilijker. Als ik alvast maar van die schaamte kon afkomen ! Ik heb trouwens op Haarweb.nl wel begrepen dat er iemand al lange tijd vanaf is (onder de naam Madelief geloof ik) maar de meesten vallen inderdaad terug.

Wat je voorstelt mbt een magazine is zeker geen slecht idee; ik denk dat er nog teveel mensen zijn die het hebben en niet weten dat er anderen zijn met hetzelfde probleem. Ik hoop dat je examens verder vlot verlopen en ik zie wel een mailtje verschijnen ! groetjes, Sandra

Sandra

Woensdag, 23 Juni 2004 - 13:08
ik wilde nog iets toevoegen over je idee van een artikel in een magazine; je ziet toch soms ook artikels (ik dacht in de Flair of zo) van vrouwen die een bijzonder verhaal te vertellen hebben en dat op een anonieme manier kunnen doen ? Het lijkt me inderdaad niets als je met naam en foto in een boekje zou staan ! Tot de volgende keer ! Sandra

anoniempje..

Woensdag, 23 Juni 2004 - 17:01
Haha nee je hebt gelijk.. maar dat was ook zeker weten niet! mijn idee .. ik bedoelde eigenlijk veel meer de fancy want libelle of flair of zulke bladen lees ik eerlijk gezegd niet, dat ligt natuurlijk aan mijn leeftijd.. en ik mijn doelgroep is meer meisjes/jongens(ja die zijn er ook) van dezelfde leeftijd alleenhet probleem is dat je in de fancy ook altijd herkenningen erbij ziet staan en hoe vrienden kunne helpen... en dan valt het echt binnen 3 tellen op. Of stel je voor: ik loop de school binnen en ze hebben het erover hoe belachelijk het is ofzo.. of raar.. ik zou me echt niet kunne vertonen.. Maar misschien moet iemand het toch maar doen, hoewel je in de mail schreef dat waarschijnlijk maar 10 mensen er last van hebben in Nederland? dat klopt niet toch? volgens mij hebben redelijk veel mensen er last van of heb ik dat verkeerd begrepen van internet pagina's die ik heb bezocht om er informatie over te vinden, ik zal snel weer mailen maar dit was eventjes wat sneller nu.. groetjes van de anonieme persoon:P haha

Anoniem

Zondag, 27 Juni 2004 - 22:25
Beste mensen,

Dit probleem is in relatief korte tijd op te lossen met EFT. Lees hier meer over EFT. http://www.innerned.com/bm-emofree.html Echt ik enkele behandleingen. Richt je in therapie op de urge, en verwijder die met EFT.

anoniempje..

Maandag, 28 Juni 2004 - 07:36
hey anoniem, die methode werkt volgens mij alleen maar als je zeker weet dat trichotillomanie echt wordt veroorzaakt door een herinnering.. Maar volgens mij hoeft dat niet altijd het geval te zijn want ik kan bijvoorbeeld echt niets bedenken waardoor dit kan zijn begonnen.. ik weet niet of ik de enige ben?
groetjes:)

Anoniem

Maandag, 28 Juni 2004 - 10:20
Hallo annoniempje,

Nee, EFT werkt. Ongeacht de speicifieke details zoals soort angst, fobie of manie. Ongeacht of je het nu een oorzaak kan herinnneren. Ongeacht of je het gelooft of niet. Het WERKT.
Soms vraagt het wel wat OEFENING om EFT zelf te leren gebruiken voor allerlei verschillende dingen. maar je kan ook een EFT-'peut opzoeken, dan sla je dat over. Ik heb het mezelf aangeleerd, dus dat kan ook. En het werkt ook voor tal van andere dingen. Zeer nuttig.

anoniempje..

Zondag, 04 Juli 2004 - 16:52
Ok, ik zla er eens voor gaan zitten zodra ik tijd heb, bedankt voor de site in ieder geval:), groetjes

sanne

Maandag, 09 Augustus 2004 - 01:04
heb geen reactie gehad op oproepje 21 juni, wie er wil mailen of msnen , als lotegenoot en om gezellig te msnen over de raakvlakken die we hebben betreft trichotillomanie, maak vvor het gemak van mn naam sannetje omdat er nog iemand hier Sandra heet!

Groetjes

sanne

Maandag, 09 Augustus 2004 - 01:07
heb geen reactie gehad op oproepje 21 juni, wie er wil mailen of msnen , als lotegenoot en om gezellig te msnen en over de raakvlakken die we hebben betreft trichotillomanie, maak voor het gemak van mn naam sanne omdat er nog iemand hier Sandra heet!

Groetjes

Jan

Donderdag, 12 Augustus 2004 - 21:53
Hier iemand met al 15 jaar last van trichotillomania. En ik heb het tot dusver nog altijd goed weten te verbergen, behalve voor mijn fam. dan...
Ik ben er nog nooit voor onder behandeling geweest en zie de noodzaak daarvan ook niet zo in...

Sandra of andere mensen, ik ben via de mail te bereiken op ik@mijnadres.net

Petra

Donderdag, 19 Augustus 2004 - 17:32
hallo allemaal,
Toen ik 15 was heb ik mijn wimpers in 1 nacht er allemaal heb uit getrokken, ze waren een bron van irritatie. Later ben ik begonnen met mijn wenkbrauwen (waarschijnlijk door een gebrek aan wimperhaartjes). Ik ben nu 36 jaar en leef nog altijd zonder wimpers en wenkbrauwen. Ik heb verschillende therapieen achter de rug en het is me al met al 1x gelukt om een half jaar niet te plukken. Wat was ik trots, nooit gedacht dat ik nog een mascara zou gebruiken of dat iemand mij van opzij zou mogen bekijken. Altijd maar die schaamte ervoor. Het "niet plukken" blijft een strijd die ik mijn hele leven zal voeren. Want het gevoel van het hebben van wimpers en wenkbrauwen en fantastisch, een last van mijn schouders. Daardoor was de terugval enorm teleurstellend. Toch is het fijn om al die verhalen te lezen, het kan me steunen, ik voel het. Het geeft me weer energie om er toch mee aan de gang te gaan en niet het niet te ontkennen en te negeren. En ik hoop dat ik ooit nog eens aan iedereen kan laten zien dat die superlange wimpers die mijn kinderen hebben van MIJ hebben meegekregen!

Sandra

Vrijdag, 20 Augustus 2004 - 09:22
Hallo Petra,

Lijkt me niet makkelijk als het wimpers en wenkbrauwen zijn die je mist, want dat is gelijk zo zichtbaar. Heb je misschien ook de coginitieve gedragstherapie geprobeerd en indien ja, wat was jouw indruk ervan ? Weet je nog of je terugval te wijten was aan een specifiek voorval of dat het gewoon van de ene dag op de andere weer gebeurde ?

Ik ben nu eindelijk zover dat ik een afspraak heb gemaakt met de GGD en zelfs naar een kapper ben geweest ! Dit is in zeer grote mate te danken aan de reacties die ik heb gekregen en verhalen van anderen die ook de strijd aangaan met de TTM. Zoals je zelf al zegt, de steun die hieruit komt is reeël en erg belangrijk. Ik wens je in ieder geval heel veel sterkte toe, geef de moed niet op en al herval je, volgende keer lukt het misschien wel ! grtjs, Sandra

Petra

Zaterdag, 21 Augustus 2004 - 13:36
Hallo Sandra,
Ik heb geen ervaring met coginitieve gedragstherapie. Kun je mij uitleggen wat het precies inhoudt? En ja, mijn terugval had heel duidelijk met een incident te maken die enorm veel invloed heeft gehad op mijn functioneren en zelfvertrouwen. Ik heb geprobeerd om hier op een andere manier mee om te gaan dan door mijn haartjes eruit te trekken, maar dat mocht niet baten.
Ik ben trouwens benieuwd wat je ervaring bij de kappers is geweest, wat overigens enorm dapper was van je. Ik stel me voor dat dat hetzelfde zou zijn wanneer ik naar een schoonheidsspecialist zou gaan. Ik zou het niet durven. Ik zou niet weten wat ik zou gaan vertellen. Misschien is dat het probleem wel, we willen alles gaan uitleggen; "heb jij geen wimpers?", "nee", "oh". Misschien is het wel zo simpel.
En wat ga je bij het GGD doen? Sorry, kom wat later binnenvallen.

Ik zou ook even wat willen zeggen over dat men over het algemeen hun eigen verhaal kwijt zou willen. Ik kan me dat heel goed voorstellen. Ik vind het op dit moment ook een hele rare gewaarwording dat ik zomaar mijn verhaal op het internet heb gezet, dat ik zomaar zit te babbelen met vreemden over mijn probleem, een probleem waar ik het met niemand over heb en kan hebben. En dat het tegelijkertijd ook als een bevrijding aanvoelt. raar.

fabian

Zaterdag, 21 Augustus 2004 - 21:47
hallo, ik had een vraagje over Trichotillomania. Als je het haar eruittrekt, kan het dan ook weer terug komen
groet fabian

Petra

Zondag, 22 Augustus 2004 - 20:03
Hallo Fabian,
Ik ben geen deskundige, maar wel een ervaringsdeskundige. Het is wel altijd mijn grootste angst geweest en dat blijft het ook. Maar tot nu toe is het nog altijd terug gekomen. En dan trek ik al 20 jaar mijn wimpers en wenkbrauwen eruit.

Groetjes Petra

Sandra

Woensdag, 25 Augustus 2004 - 12:27
Hey Petra,

Het is inderdaad bizar dat je met iets zit waar je niet over piekert dat te vertellen aan een bekende terwijl het op internet tegen een volstrekt vreemde wel kan ! Zelfs voor de mensen die het niet aandurven hun verhaal op internet te zetten is het in ieder geval al een troost te weten dat ze niet de enige zijn met dit vreemde gedrag, zo voelde ik het toch aan.

Ik heb het er zelf ook met een lotgenote over gehad, mbt dat we het misschien erger maken dan het voor anderen is. Ik werd nl na 10 minuten helemaal niet lekker bij de kapper maar toen zei hij dat hij al vanalles had gezien in zijn salon en echt niet opkeek van mijn kale plek. Eerlijkheidshalve moet ik wel toegeven dat ik niet over TTM heb gesproken maar het op een stress aandoening heb gehouden. Volgens mijn huisarts zou ik er eerlijk moeten voor uitkomen maar dàt zie ik dus nog helemaal niet zitten. Enfin, ik ben met mooi bijgekleurde en gelijkgeknipte haren naar buiten gestapt en voelde me geweldig !

Het is trouwens niet de GGD maar GGZ (vroegere RIAGG) en daar heb ik volgende maandag een intakegesprek. Volgens mijn huisarts zijn er 3 grote lijnen in de behandelingen (met onderlinge combinaties) nl pillen (niets voor mij), alternatieve therapie (idem) of de cognitieve gedragstherapie. Wat ik ervan begrepen heb is dat je bewust wordt wanneer je aandrang krijgt (ik trek de helft van de tijd onbewust) en dat je invloed krijgt om je reactie te veranderen. Ik denk dus een rationele benadering van het probleem, klinkt wel iets voor mij, ik ben erg benieuwd (en zenuwachtig). Ik laat je wel iets weten als ik ben geweest, oke ?

voor Fabian :

Ik trek al sinds 16 jaar hoofdhaar en het komt inderdaad nog terug, ik weet alleen niet of alles terug groeit omdat het bij dus ook al 16 jaar de kans niet meer heeft gekregen om door te groeien. Wat wel zo is, is dat de nieuwe haren (in ieder geval hoofdharen) wit en stug worden als je al lang trekt.

groetjes en sterkte ! Sandra

petra

Donderdag, 26 Augustus 2004 - 14:26
Hoi Sandra,

Ik hoop dat die therapie je veel steun zal bieden.Ik ben een aantal jaren geleden in het altenatieve cirquit terrecht gekomen. Dat heeft mij wel veel geholpen. Als ondersteuning ging ik naar een holistische therapeut, deze meet je meridianen en kan op deze manier zien of er ergens een storing is. Bij mij was er een storing te zien bij mijn lever. Al mijn stress sla ik op in mijn lever, om mijn lever goed zijn werk te kunnen laten doen, trek ik mijn wimpers en wenkbrauwen uit. Dit schijnt met elkaar in verbinding te staan. Om mijn lever te ontstressen, kreeg ik een medicijn. En dit werkte, ik heb daarna niet meer aan mijn wimpers en wenkbrauwen gezeten. Tot die terugval bijna een jaar later. sindsdien ben ik opnieuw mijn wenkbrauwen en wimpers aan het uittrekken, op de een of andere manier had ik dit zo nodig om de aanleiding van die terugval te kunnen verwerken. Nu begin ik weer een beetje te ontwaken en ben weer zoekende naar een manier om hier weer mee om te gaan. Wat ik hier mee dus zeggen wil is dat het alternatieve therapie mij dus wel degelijk geholpen heeft. Maar goed dat hoeft niet voor jou het geval te zijn. Veel sterkte

petra

Donderdag, 26 Augustus 2004 - 14:27
Groetje Petra

Yvonne

Dinsdag, 31 Augustus 2004 - 20:18
Hallo Sandra, Petra, Fabian en anderen,

Hoe geweldig dat ik deze site heb ontdekt. Ik ben zelf 27 jaar en kamp al 13 jaar met dit probleem. Ook ik dacht natuurlijk dat ik de enige was. Ik heb de hele brievenwisseling tussen jullie gelezen en het is gewoon af en toe te pijnlijk om zulke herkenbare verhalen te lezen. Eergisteren heb ik de stap genomen om naar de huisarts te gaan. Ik heb nu thuis pillen liggen die ik nog niet durf te slikken. Misschien toch gedragstherapie. Ik heb dezelfde schaamte als jullie. Ik ben idd al in geen jaaaren meer bij een kapper geweest, kan ook niet een zwembad uitkomen zonder elastiekje (mijn "korte" hoofdharen staan binnen no time omhoog, om maar niet te spreken van de kale plekjes. Ik doe gel in mijn haar om het te camoufleren. Doet nog iemand dat? Ook wil ik vragen aan iemand die aan de medicatie is geweest, of dat helpt, en zo ja, alleen voor de tijd dat je eraan zit?
Nog een vraag: trekken jullie de haren op steeds dezelfde plekken eruit? Ik namenlijk alleen bovenop en de zijkanten.
Hebben jullie ook jaren dat het heel erg is en jaren dat het minder zichtbaar is? Ik heb een tijdje met een half kale bovenkant van mijn hoofd gelopen, en nu zijn het plekjes die heel goed te camoufleren zijn. En hebben jullie naast deze "afwijking" ook andere stress-achtige symptonen? Je leest nl. overal dat het vaak hand in hand gaat. Toch heb ik niet andere gekkigheden, behalve gematigd nagelbijten. Ik hoop snel van jullie te horen!
Groeten, Yvonne

anoniempje...

Woensdag, 01 September 2004 - 21:37
Hey Yvonne, ik wou even reageren op je vraag of er mensen ook last hebben naast het haartrekken van andere symptonen en net zoals jou heb ik ook last van nagelbijten, ik denk zelfs dat ik verder ben gegaan met haartrekken om te zorgen dat ik zou stoppen met nagelbijten hoewel het nu zo averechts werkt dat ik het nu zelfs allebei doe.
Ik denk dat het handig zou zijn als je met haren trekken inderdaad een plek uit zou kiezen en daar zo min mogelijk uit trekt maar op een minst opvallende plek... bijvoorbeeld wat ik heb gedaan is dat ik mijn scheiding die eerst in het midden lag, heb verplaatst naar rechts zodat ik een kale plek kon hebben op de lijn van mijn oude scheiding en die toch kon bedekken door mijn haar erover heen te borstelen.
Ik heb zelf nog maar(ik weet het niet zeker) 2 jaar last van dit en aangezien dit vaak begint rond de 15 jaar ben nog ik redelijk jong en vandaar in mijn ogen nog niet zo zelfstandig genoeg om er echt iets aan te doen door anar een profesioneel iemand te stappen. Ik zou ontzettend graag willen weten hoe je op die medicijnen reageert die je hebt gekregen van je huisarts want wie weet helpt het wel gewoon! ik zou niet al te bang zijn en het gewoon proberen, neem de stap! want kom op je hebt er nu al zo lang last van nu krijg je de kans om er iets aan te doen! Ik wil ook graag naar mijn huisarts maar durf niet zo goed, ik kan nameljk niets doen zonder dat mijn ouders het meteen in de gaten krijgen vandaar dat ik graag zou horen van iemand dat het werkt dan geeft het me doorzettingsvermogen. Ik hoop dat ik je goed advies heb kunnen geven en ik wil je echt niet opjutten op een of andere manier maar ik wou je alleen graag onder ogen brengen dat je het verdient om eraf te komen en nu krijg je een kans, laat hem niet wegglippen!
Heel veel groetjen en succes!

Petra

Donderdag, 02 September 2004 - 17:30
Hallo Yvonne,
Fijn dat je ontdekt hebt dat je niet de enige bent. En dat het je kan steunen. Het is inderdaad pijnlijk hoe herkenbaar al die verhalen zijn. Maar ook vooral hoeveel pijn en leed er geleden wordt, zonder dat er ook iemand iets van merkt, omdat wij, TTM'mers het zo goed weten te verbloemen! En op de site's lijkt iedereen wel "los" te komen. en vind ik het soms ook best heel zwaar om dit allemaal te lezen. En kan hiermee ook niet dagen achtereen geconfronteerd worden. Het is net alsof ik tijdens het lezen in een andere wereld ben. Ik weet niet of jij dat gevoel ook hebt.
Of ik ook andere stress symptomen hebt? Nee ik geloof het niet, Wel heb ik vorig jaar een burn-out gehad, wat op een bepaalde wel weer met mijn TTM te maken heeft gehad, tenminsten met de oorzaak van mijn TTM, denk ik. Want het blijft volgens mij nog altijd een beetje vaag wat nu de oorzaak van TTM is.
Groetjes Petra

Sandra

Vrijdag, 03 September 2004 - 13:17
Hoi iedereen,

't wordt steeds drukker op de site, wat leuk zeg ! Yvonne, om te antwoorden op jouw vragen, ik gebruik wel wat gel maar niet om te camoufleren, ik pluk altijd op dezelfde plek op mijn achterhoofd en het wordt steeds erger. Ik ben begonnen met een klein plekje op mijn achterhoofd en nu is deze uitgegroeid tot een kale plek ter grootte van een handpalm. Ik ben altijd een fervent nagelbijtster geweest, doe het nu wel minder maar na één spannende film sneuvelt zeker de helft van mijn nagels. Het is geen toeval dat zoveel (ex-)nagelbijtsters later ttm krijgen, zou de TTM dan altijd in ons gezeten hebben, wachtend op het goede moment om zich te uiten ? Ik heb trouwens ook een maand thuis gezeten (had zoveel stress op werk door werkdruk dat ik de moed niet meer kon opbrengen om 's ochtends op te staan).

Ik ben onlangs naar de GGZ geweest voor een intakegesprek en daar bleek al een beetje uit de vragen die werden gesteld dat TTM'ers vaak mensen zijn die hoge eisen stellen aan zichzelf en die maar blijven gaan, zelfs als hun lichamen signalen geeft om het rustiger aan te doen; misschien herkennen jullie je hierin ? Ik heb zelf ook een periode last gehad van een eetstoornis. Ik was beginnen diëten wegens te zwaar geworden na stoppen met roken; door te éénzijdig te eten werd ik op bepaalde moment misselijk van alles en durfde ik niet meer te eten, waardoor ik steeds meer afviel. Na een jaar en 12 kg lichter heeft mijn huisarts mij gewezen dat ik richting anorexia ging en daar ben ik toen zo van geschrokken dat ik er langzaam maar zeker toch uit ben geraakt.

Als ik dit allemaal zo herlees, lijkt het alsof ik één of andere zielepiet ben die niets aankan. Alhoewel, ik ben zelf uit de burnout en de eetstoornis geraakt, misschien daarom begrijp ik niet waarom ik de TTM niet de baas word. Enfin, ik heb weer even mijn gevoelens hierover kunnen wegschrijven, alvast bedankt voor jullie "luisterend oor" en tot de volgende keer !

Yvonne

Vrijdag, 03 September 2004 - 20:31
Hallo Sandra, Petra, anoniempje,

Om te beginnen wil ik bedanken voor alle reacties. Sinds ik "uit de kast" ben gekomen, heb ontdekt dat het een naam heeft en deze site heb gevonden, is er pas 5 dagen overheen gegaan. Ik wil tegen anoniempje zeggen dat ik de pillen 3 dagen heb geslikt. Ik weet niet of het door die pillen kwam of door de stress maar ik ben 2 dagen midden in de nacht wakker geworden en 's-ochtends werd ik klappertandend wakker. Ik ben er onmiddellijk mee gestopt. Ik ga een nieuwe afspraak maken. Gedragstherapie lijkt me stukken beter voor de langere termijn. Wat Sandra zegt, over dat TTM'ers hoge eisen aan zichzelf stellen, dat heb ik inderdaad ook. Op mijn werk stel ik hogere eisen aan mijzelf dan mijn werkgever. Ook geeft mijn lichaam dan aan dat het teveel wordt, en toch ga ik door. Dus Sandra: heel erg herkenbaar. Het lijkt mij niet dat je een zielepiet bent, maar ik denk dat het allemaal uit hetzelfde voortkomt. Heeft dat ook weer niet te maken met het feit dat je perfectionistisch bent?
Ik heb ook net als Petra het idee dat het een ander wereldje is. Het is in een keer bespreekbaar en normaal.
Nu heb ik nog een vraag: doen jullie het alleen als je alleen bent, of ook met partner erbij? Ik ook met mijn vriend erbij.
Het ergste zijn nog de avonden dat ik alleen thuis ben. Ik weet niet of iemand anders dat ook heeft, maar dan trek ik een voor een alles eruit en voor dat ik het weet is het vier uur verder. Als ik dan de volgende dag wakker word, heb ik een schuldgevoel die niet te beschrijven valt. Overal in huis liggen haren alsof we een kat hebben en als ik mezelf in de spiegel confronteer is het gewoon zichtbaar kaler geworden.
Nog een vraag aan anoniempje: weten je ouders het niet? Toen ik 17 was, had ik het al een paar jaar, maar niet zichtbaar. Mijn ouders en broer riepen bij elke keer dat ik van mijn haar af moest blijven (net als mijn vriend nu).
Nou iedereen, ik hoop weer op respons. Fijn weekend.

Groetjes Yvonne

Anoniem

Zondag, 05 September 2004 - 15:48
ik ben 17 jaar en ik heb dit al vanaf ik 8 jaar was,eerst alleen mijn wimpers 2 jaar later ook mijn wenkbrauwen en sinds dit jaar ook mijn hoofdhaar.

heb op mijn 12e bij riagg een gezeten,heeft niet geholpen en toen ik 15 was weer,maar ik had er geen vertrouwen meer in,had dat meisje met wie ik praatte nix te zeggen.ze begreep het nog minder goed dan ikzelf.dit jaar heb ik therapie,bij een aardige vrouw,niet bij riagg,zij stelt de goeie vragen en zegt ook de dingen waar ik iets aan heb.bij riagg kwam er nooit een gesprek die zinvol was.
maar nu gaat het goed.
ik heb een haarwerk,want mijn kale plekken op mijn hoofd zijn niet meer te verbergen.
dit haarwerk valt niet op,niemand Ziet het!

ik probeer nu echt van dit probleem af tekomen.
ik heb ook add..
ik wordt gelukkig nu goed geholpen..
maar dat trekken is zooo vervelend,
meestal als ik mijn haar pluk dan denk ik het kan toch al niet erger,DUS WEL!!

nu probeer ik me ervan bewust te zijn dat ik niet altijd greep heb op mijn gedachtens,en gevoelens..maar ik bepaal uiteindelijk mijn gedrag..en als ik dat verander veranderen mijn gevoelens en gedachtens vanzelf mee.

tenminste daar ben ik druk mee bezig.
ik denk dat het goed gaat aflopen,
alleen mijn familie en beste vriendin weten het.
ik schaam me er erg voor.
vroeger werd weleens gezegt he je hebt geen wimpers..
nou ik zaktte dan zowat door de grond.
dat is erg vaak voorgekomen..

ik zei dan eigenlijk niets terug..en op de middelbare zei ik jah dat komt door de mascara die ik gebruik,daar kon ik niet tegen,en mijn wimpers brokkelde erdoor af,vaag maar dan hoefde ik de waarheid niet te vertellen.

ik vindt het best vreemd dat mensen dat gewoon zo hard op je ermee confronteren dat het hem of haar is opgevallen dat je geen wimpers hebt.ik denk dat ik dat niet zou doen,het is toch niet zomaar,en als ik dan zo nieuwsgierig zou zijn zou ik het onder vier ogen vragen.
dat is trouwens mij nooit overkomen..maar dan nog zou ik mijn smoesje gebruiken!

anoniempje...

Zondag, 05 September 2004 - 20:12
Heey Yvonne,
Of mijn ouders het weten? Mijn moeder weet het wel en die probeert me wel te helpen en ik weet wat zijn probeert te doen ook wele cht kan helpen.. ze adviseert me om alles op te schrijven wat in me opkomt en vervolgens die lijst aan haar te geven maar dat kan ik echt niet.. ik bedoel daar zal ook wel persoonlijke dingen opstaan oa over hoe zij kan zeuren. Misschien klinkt dit ontzettend lullig.. maar zo bedoel ik het niet, ik denk gewoon niet dat ik zo ontzettend open kan zijn tegenover haar omdat ik echt zeker weet dat ze het er met iemand over gaat hebben. Dat is me al zo vaak gebuert vroeger met van alles, toen ik in de eerste klas zat en elke dag huilend thuis kwam omdat ik er niet meer tegen kon dat ik werd gepest maar vervolgens wisten heel veel vriendinnen dat van haar.. en dan kreeg ik steeds de vraag 'gaat het al wat beter op school' of 'ik hoor dat je het nu wel wat meer naar je zin hebt' en dat is gewoon ook aardig bedoelt maar dat kan me ook gewoon irriteren.(hopelijk kom ik nu niet heel vreselijk over).

Om nog even terug te komen op jou pillen.. die je had geprobeert.. als dat bijverschijnsele zijn dan zou ik er ook meteen mee zijn gestopt.. het klinkt mij helemaal niet prettig in de oren, maar in ieder geval bedankt dat je het hebt geprobeerd en erover hebt vertelt:)!

(zie vervolg)

anoniempje..

Zondag, 05 September 2004 - 20:15
Hey andere Anoniem... ik ben ook 17 jaar en kan me trouwens goed voorstellen hoe mensen op school/middelbare gewoon recht in je gezicht meteen vragen over in jou geval je wenkbrauwen.. of oogwimpers.. Een paar jaar gelede toen ik in de klas zat had ik net een stukje haar, zegmaar, dat terug ging groeien maar dan stak er bj mijn scheiding een plukje uit emt allemaal kleine haartjes en op een dag vroeg een vriendin hoe dat kwam en ik schrok me echt dood.. ik liep ook met een speldje en die vragen kon ik echt niet aan ik wou echt door de grond zakken, ik heb inderdaad ook een smoesje verzonne maar op dat moment wist ik niet dat meerder mensen aan dit 'leden' en was k nog veel onzekerder.
Ik had alleen een vraag aan je, je vertelde dat je een nieuwe vrouw hebt waar je goed mee kan praten en die niet van het riagg is.. waar ken je haar dan van als ik vragen mag? en ik hoor wel vaker negatieve verhalen over het riagg, zijn de mensen daar echt slecht of lijkt het alleen maar zo.. dat zou ook kunnen dat ik het verkeerde idee heb gekregen..

In ieder geval wou ik iedreen veel succes wensen met alles!

Veel groetjes van, voorlopig nog hetende, Anoniempje

p.s. Volgens mij klopt het trouwens dat in ieder geval een van de redenen van plukken is dat je jezelf niet goed genoeg vindt.. ik herken mezelf echt duidelijk hierin en voel me echt totaal NIET op mn gemak als ik het idee heb dat bijvoorbeeld mijn haar verkeerd zit of mn kleding op dat moment echt vreselijk is.. ik kan er niet tegen als andere over mij praten achter mijn rug om(wat echt heeel erg gebeurd op een middelbare school in het algemeen) en dat probeer ik dus graag te vermijden door er op mn best(wat nooit lukt) uit te zien.

Petra

Zondag, 05 September 2004 - 22:22
Hallo allemaal,
Ook ik vind die confrontatie erg moeilijk. Mensen kunnen inderdaad zonder er bij na te denken ineens vragen naar het ontbreken van mijn wenkbrauwen en wimpers. Vroeger kwam ik ook altijd met een smoesje, zoiets van "ja een ongelukje met de geiser, heb ze verschroeit" Geen mens die dat geloofd natuurlijk. Gelukkig vroeger ze daarna vaak niet verder. Nog altijd ben ik bang dat mensen het ontdekken en ben daarom altijd op mijn hoede. Laatst ontdekte iemand weer dat ik geen wimpers en wenkbrauwen heb, maar ik reageerde hier niet op en deed net of ik het niet had gehoord. Ik vind het moeilijk om te liegen en heb steeds meer de neiging om de waarheid maar te vertellen. Maar oh, wat vind ik dat moeilijk.

Yvonne: Je vroeg of ik het alleen doe of ook met mensen erbij. Bedoel je surfen of trekken? Nou ja, in ieder geval trek ik vaak sávond wanneer de kinderen in bed liggen en ik uitgeput voor de t.v. zit. Dus daar is mijn vriend dus ook vaak bij. Hij confronteerd mij er wel altijd mee en maakt mij ook bewust van dat ik het doe. Vaak vind ik het irritant dat hij dit zegt, ik wil gewoon trekken. Maar aan de andere kant geeft hij mij wel het gevoel dat hij mij ook steunt en mij op deze manier uit mijn "wereldje haalt". Toch vind ik het moeilijk om hem te betrekken bij dit forum. Hij weet (denk ik) niet dat ik af en toe reageer op jullie en dat ik ook hier iets over mijzelf vertel. Waarom ik dat niet wil weet ik niet, maar toch doe ik het niet. Misschien moet ik zelf nog zo wennen aan het idee dat ik hier zo opelijk over zit te vertellen over mezelf.

Groetjes Peet

anoniempje..

Maandag, 06 September 2004 - 18:36
heej Petra,
Ik wou even reageren op wat je zei dat je eraan moet wennen dat je zoveel over jezelf vertelt zegmaar openlijk.. dat het raar aanvoelt. Ik denk dat veel mensen hier makkelijk hun verhaal kwijt kunnen juist omdat het toch maar een internet site is en je niemand kent en er zoveel mensen zijn die jou naam hebben(petra) en je je juist op die manier veel meer op je gemak voelt dan wanneer je recht iemand in zijn/haar gezicht aankijkt en vertelt wat je voelt. Het is fijn dat dit soort forums bestaan want het helpt echt ontzettend om naast aan je vrienden je verhaal ook met lotgenoten te delen. Niemand vindt het raar klinken dus een rare reactie van iemand krijg je ook niet:) Ik ben blij dat mensen elkaar proberen te helpen en ik hoop dat iedereen dat ook blijft doen.

Groetjes

anoniempje..

Dinsdag, 07 September 2004 - 15:01
Heej Allemaal, ik zag net op teletekst dat er vanavond(dinsdag) om 21:10 een programma komt op Ned2 over trichotillomanie of in ieder geval wordt er een 33 jarige vrouw geinterviewd.. dus voor geintresseerden is dit misschien interesant.

groetjes:)

Petra

Woensdag, 08 September 2004 - 08:22
Hallo anoniempje,
Belangrijk is dat je je verhaal durft te vertellen en niet waarom je je verhaal durft te vertellen. En is het inderdaad fijn om dit met lotgenoten te kunnen delen.
Groetjes, Petra

Sandra

Donderdag, 09 September 2004 - 13:26
Hey iedereen,

Heeft iemand het programma gezien over TTM; heb ik weer een programma hierover gemist, miljaar ! Als iemand het heeft gezien en er zat goede info tussen, kan je die dan even op de site zetten ?

Wat ik goed vind aan dit forum is dat als je een vraag stelt of gewoon je verhaal vertelt er een reactie komt van iemand die er echt op ingaat en geïnteresseerd is. Op een ander forum ben ik redelijk teleurgesteld weggegaan; ik had het gevoel dat iedereen daar vooral zat om zijn eigen verhaal kwijt te kunnen ipv te communiceren met een ander. Hoe gaat het met jullie plukgedrag ? Ik heb volgende maandag opnieuw een afspraak bij de GGZ; ik laat dan zeker nog iets weten over hoe het is gegaan en mocht iemand ondertussen goeie tips hebben; ik denk dat voor iedereen hier wel interessant is !

Voor Yvonne, ik trek idd met mijn man erbij. Ik probeer het wel een beetje discreet te doen maar hij heeft het gelijk door en houdt dan even mijn arm vast bvb (doet hij gelukkig niet elke keer!). Ik vond dat in het begin erg vervelend maar nu probeer ik dan even mijn handen bij elkaar te houden en bewust te worden van mijn plukdrang. Ik pluk soms een paar minuten later toch een paar haren waardoor de spanning minder wordt. Het uiteindelijke resultaat is dat ik nog wel pluk maar niet aan één stuk door...behalve inderdaad als ik alleen thuis ben en TV zit te kijken. Ik denk dat ik de strijkplank voor de TV ga zetten of zo, dan kan ik wel kijken maar niet aan mijn haren zitten en dan raakt die stomme strijk ook eens bijgewerkt ! Heeft jouw vriend zich geïnformeerd over TTM ? Heb ik wel gevraagd aan mijn man en hij begrijpt nu al iets beter waarom ik erg moeilijk van mijn hoofd af kan blijven. Ik hoop dat het verder goed gaat met iedereen, sterkte en groetjes, Sandra

Petra

Donderdag, 09 September 2004 - 16:31
Hoi Sandra,
Ook ik heb het programma gemist en kan je dus helaas niet informeren hierover. Wel heb ik het boek gelezen van Daniela van Lancker "Met de handen in het haar". Ben je hiervan op de hoogte? Ik heb het in 1 zucht uitgelezen, zo herkenbaar! Gewoon eng. Zo blijkt bijvoorbeeld dat bijna iedereen ook op dezelfde manier zijn of haar haren trekt. Zonder dat wij dat van elkaar weten. Na het lezen van dat boek werd ik pas bewust van hoe ik die haren er eigenlijk uittrek: opzoek naar de juiste haar, trekken, haar bekijken, voel de haar met mijn bovenlip en vervolgens wordt hij weggegooit.
Ook de situatie wat jij beschrijft herken ik helemaal. Ik ben noodgedwongen wel eens begonnen met breien, waar ik een gigantische hekel aan heb. En vouw ik ook bewust de was sávonds voor de t.v. heeeel langzaam op. Dit bespaart me dan weer een paar haartjes.

Ook heeft mijn man het boek van Daniela van Lacker gelezen en begrijpt nu dan ook wat voor strijd het is iedere dag!

anoniempje..

Donderdag, 09 September 2004 - 20:24
Heej Allemaal:)

Ik heb zelf gezegd dat er een programma kwam over ttm op ned 2 en ben het zelf gewoon ook vergeten te kijke...ontzettend dom.. ik weet het, om half 10 dacht ik opeens shit het is al lang begonne dus ik naar boven rennen(daar hebbe we ook een tv) om daar te gaan kijken maar toen waren ze al bij de andere onderwerpen aangekomen.. namelijk schizofrenie.. Een meisje van in de 20 werd geinterviewd over haar ervaringen en het was op zich wel interesant als die interviewer, Patrick Lodiers, niet zo ontzttend negatief ertegenaan deed.. ik kreeg in ieder geval dat idee.. hij behandelde haar echt alsof ze een complete gek was. Hij ging vragen stellen als 'hoeveel gekker ben jij nou vergeleken met mij, en hoe gek was je dan' ... Ik ben er echt boos om geworden maar goed niets aan te doen..

Ik had een vraagje aan Perta over het boek... ik heb inderdaad ook over dat boek gelezen en ik hoor dat het erg goed is maar staan er ook tips in of herken je jezelf meer erin.. want dat vroeg ik me af..

Ik heb misschien nog een tip om niet te trekken, hoewel het waarschijnlijk niet bij iedereen werkt... Ik bijt namelijk altijd al op mijn nagels en ben tot de conclusie gekomen dat ik gewoon bezig wil zijn met iets... vooral mijn handen.. ik moet iets doen dus nu probeer ik tijdens dat ik een boek lees of huiswerk maak in mijn ene hand het boek en in mijn andere hand een pen.. in ieder geval iets in je handen houden en zodra de drang groot word gewoon in de pen knijpen of kracht zetten of hoe zeg je zoiets... en met jezelf afspreken dat je die pen niet mag loslaten..
Ik weet niet of het helpt en misschien klinkt het wel ontzttend raar maar ach je kan het proberen.. maar het is ongeveer hetzelfde idee met als de was vouwen alleen heb je tussen elk kledingstuk een kleine pauze en gaat je hand snel richting je haar en bij een pen houd je het gewoon hele tijd vast...

Succes en groetjes:)

petra

Vrijdag, 10 September 2004 - 07:40
Hoi Anoniempje,

In het eerste deel van het boek staat het levensverhaal van de schrijfster in beschreven. En in het tweedde deel beschrijft ze haar bedenkingen, gevoelens, twijfels en opvattingen over TTM en alles daar omheen, zoals bijvoorbeeld, waar komt dwang vandaan? Over het dubbelleven die iedereen leidt, de hulpverleners.
Maar anoniempje, een oplossing voor het probleem staat er niet in of de manier om er mee om te kunnen gaan. Het zijn nog altijd de ervaringen en de bevindingen van de schrijfster die niet voor jou hoeven te gelden. Ik ervaarde het meer als een eye-opener. In sommige stukken was het net alsof ik over mijzelf las, maar in sommige stukken ook helemaal niet.
Wat ik wil zeggen anoniempje, mocht je het willen of eraan toe zijn zou ik het maar gewoon lezen.
succes en groetjes, petra

petra

Vrijdag, 10 September 2004 - 07:54
Nog even over de was...!
voor mij werkt met de was omdat ik dan in een "actieve" houding blijf zitten, want zak ik onderuit, dan zak ik ook meteen in mijn eigen "wereldje" waarin ik altijd begin te trekken. Ik houd mezelf eigenlijk ook voor de gek , want al heb ik de hele huiskamer in mijn handen; wanneer ik wil trekken, trek ik toch! Ik heb wel eens hele duren nepnagel laten opplakken en liet ze extra lang. Ik kon mijn eigen broek niet eens dicht knopen met die nagel, maar wimpers trekken was geen probleem voor mij. Ik heb wel eens gedacht, misschien moet ik mezelf juist toelaten om te trekken, of bijvoorbeeld alleen op bepaalde tijden, dus gewoon regels opleggen voor mezelf.

groetjes petra

Sandra

Vrijdag, 10 September 2004 - 12:21
Hey Petra,

Ik had idd al een paar keer gelezen over het boek van Daniela van Lancker en heb het nu eindelijk besteld. Binnen 2 à 3 weken zou het moeten binnenkomen, dus ik ben erg benieuwd ! Ik weet niet wat de bedoeling precies is volgende maandag bij de GGZ maar indien mogelijk zal ik wel vragen of het kan helpen om vaste tijden te hebben; voor mij zou dat trouwens niet werken, ik zou lopen smokkelen als een gek !

Ik vroeg me af, je vertelde eerder dat je via het "alternatieve circuit" hulp had gevonden; waarom probeer je dat niet opnieuw ? Ik vind onze vindingrijkheid wel ongelooflijk, met een valse nagel je eigen broek niet kunnen knopen maar wel wimpers kunnen trekken ! Ik denk dat ik zelfs met 2 omgipste armen en sokken over m'n vingers nog haren zou kunnen trekken ! Ik laat wel weten hoe het maandag is geweest, fijn weekend en tot mails ! Sandra

petra

Vrijdag, 10 September 2004 - 18:25
Hoi Sandra,

Ja, dat is een goeie vraag. "waarom probeer ik het niet opnieuw"? Ik denk dat ik sinds kort weer ben ontwaakt uit een diepe winterslaap. Heb veel tijd nodig gehad om hetgeen wat ik de afgelopen jaren heb meegemaakt heb moeten verwerken op mijn manier. Nu is het de tijd om misschien wel weer opnieuw naar die therapeut te gaan. Het klinkt misschien raar, maar ik heb daar zelf nog niet eens echt bij stil gestaan. Ik denk dat ik toch maar weer eens moet gaan bellen. Alleen het kost zoveel geld, dat is altijd weer vervelend.
Succes maandag, groetjes petra

Sandra

Dinsdag, 14 September 2004 - 12:42
Hey Petra,

't was een korte zitting gisteren; was eigenlijk enkel om te bevestigen dat ik "officieel" ben geaccepteerd door de GGZ voor een therapie. Ze gaan het dus inderdaad eerst proberen met cognitieve gedragstherapie. De psychotherapeute zal een andere zijn dan degene die de intake heeft gedaan, is wel jammer want daar klikte het eigenlijk wel mee. Enfin, ik krijg bericht zodra ze kunnen beginnen.

De "intake" therapeute zei trouwens iets interessants over de onrust die je voelt als je niet kan plukken. Ze zei dat de meesten denken dat die onrust zich blijft opbouwen tot een niveau waarvan je denkt dat je op springen staat, maar dat blijkt dus mee te vallen. Er is veel onderzoek naar gedaan en de top van je onrustgevoel zou blijkbaar een pak lager liggen dan je zelf zou denken. Die piek blijft dan even duren en zwakt gewoon weer af. Als je maar lang genoeg niet toegeeft, wordt het onrustgevoel op de pieken steeds kleiner, tot je een acceptabel niveau bereikt waarbij je het plukken makkelijker kan laten.

Natuurlijk is het essentieel de achterliggende oorzaken te onderzoeken anders vervang je het gewoon door iets anders, maar ik vond dit eigenlijk al een interessant gegeven !

Voor die therapie moet je trouwens ook een eigen bijdrage betalen tss de 8 à 10 EUR (dacht ze) en ze gaan uit van een 30-tal sessies dus goedkoop zal 't inderdaad niet worden. Aan de andere kant, als je bedenkt wat ik al die jaren al heb bespaard aan kapperskosten... :) of misschien kan ik wat bijverdienen door een cursus te geven "in 10 stappen : hoe je eigen haren recht af te knippen" ...:p

Laat je iets weten als je contact hebt gehad met je therapeut, sterkte nog en de moed niet opgeven hé ! grtjs, Sandra

anoniempje..

Donderdag, 16 September 2004 - 20:54
Heej Sandra.. khad heel kort eventjes een vraagje.. die therapie.. gaat dat niet ook met medicijnen .. tenminste ik lees overal dat de beste oplossing ervoor is, erover praten emt een prof en medicijnen.. maar nu is dat niet het geval? Succes in ieder geval met alles:)

Groetjes, marlinde(jep de enige echte anoniempje..)

Sandra

Vrijdag, 17 September 2004 - 14:37
Hey Marlinde !

't is weer efkens geleden; ik hoop dat alles goed met je gaat ! Er is (momenteel) geen sprake van medicijnen; ik ben daar ook totaal niet voor te vinden omdat ik mezelf ken en ik ze dan ga beschouwen als een soort wondermiddel waardoor ikzelf weinig moet doen om van de TTM af te raken. Versta me niet verkeerd; voor sommigen kan de combinatie therapie/medicijnen misschien wel dé oplossing zijn, maar ik durf er niet mee te beginnen omdat ik weer moeilijk ergens vanaf raak.

Ik moet ook een schriftje gaan bijhouden waarin ik moet noteren in welke situatie ik ga plukken, wat ik dan voel, wat mijn gedachten zijn en hoeveel haren sneuvelen. 'k zal alvast maar een jumbopak pennen aanschaffen...

Hoe gaat het met jouw plukgedrag en je pogingen ervan te komen; heb je nog iets ondernomen (als je dat nog wil natuurlijk)? Is het begin van 't schooljaar trouwens een beetje goed verlopen ? Ik hoor wel van jou hier of via mail, groetjes en fijn weekend ! Sandra

Petra

Zaterdag, 18 September 2004 - 13:03
Hallo Sandra,

Wel een interressant gegeven wat je schreef over die onrust gevoelens. Maar ik herken het niet. Ik herken geen onrust gevoelens op de momenten dat ik niet pluk, tenminste ik denk van niet. Maar misschien komt dat wel dat ik mij ook weinig momenten ontzeg waarin ik niet mag plukken! Ik ervaar alleen maar een enorme dwang/drang om te plukken. En dat moment ervaar ik niet als vervelend, juist als heel ontspannend. Of krijg jij juist die spanning op het moment dat je dan van jezelf niet mag plukken. Nu, al schrijfende denk ik ook dat ik het plukken ook nodig heb en daaraan moet toegeven, anders redt ik het niet en zoek ik een andere manier om met die dingen om te gaan waarvan ik niet weet hoe ik daarmee om moet gaan. In de periode dat ik niet heb geplukt en het dus ook niet nodig had, voelde ik ook geen drang om te plukken. Er was geen aanleiding om te plukken. Ik heb het op dit moment ook meer nodig om met die dingen om te leren gaan waar ik moeite mee heb, dan dat ik stop met plukken. Dus Sandra om terug te komen op je vraag of ik al contact heb opgenomen met een therapeut? Nee, nog niet maar dat doe ik echt binnenkort!

En ik lees ook steeds verhalen over medicijnen, wat zijn dat voor medicijnen en wat doen die?
Groetjes Petra

petra

Zaterdag, 18 September 2004 - 13:04
Sorry; schrijvende is met een v

anoniempje..

Zaterdag, 18 September 2004 - 16:56
Heej Sandra!

Ja het gaat goed, school gaat ook wel goed... Echt heel erg druk vanwege eindexamenjaar enzovoort maar okeej ik probeer me er niet te erg durk om te maken:). Vandaag lekker geshopt in kalverstraat:P --> Totaal geen stress haha.
Over de medicijnen.. Ik weet er ook weinig van alleen toen ik op onderzoek uitging, op internet pagina's en overal staat dat het vaak in combinatie van medicijnen en praten het beste helpt.. het schijnt dat het zorgt dat je minder gaat plukken, misschien werkt het ook wel anti-stress ofzoiets want dats meestal de hoofdreden dat je gaat plukken.. of uit verveling. Misschien kan je(sandra) vragen aan de persoon waar je nu mee praat of zij precies weet wat het inhoudt en wat die medicijnen doen.. daar ben ik ook wel nieuwsgierig naar:).

Ik heb zelf tot nu toe nog niets ondernomen, nog niet naar iemand toegeweest want het gaat, vreemd genoeg, nu wel goed! ik pluk nog steeds hoor maar kheb nergens meer een kale plek! ben er best trots op maar mn haar is veel te ongelijk om helemaal happy ermee te zijn.

Ik hoop dat alles verder ook goed met je gaat(met je man en dochtertje ook:)), Ik spreek je snel, fijn weekend!

xxx Marlinde

Ca

Zondag, 19 September 2004 - 22:28
Hoi iedereen, jullie hebben er weer een lotgenoot bij :)

Ik ben Ca, 20, en heb volgens mij al ttm sinds mn 13e. Zit vooral aan mn wimpers, ook een beetje mn wenkbrauwen. Ben er een jaar geleden (ofzo) achter gekomen hoe die rare 'tic' van mij heette, maar vond toen alleen maar Engelstalige sites (waaronder een msn groep die Brenda C's trich page heet; de beste die ik tot nu toe heb gevonden!) dus echt superleuk dat ik nu ook dit forum gevonden heb! Ook heel fijn om de verhalen te horen over behandelingen, bewust worden van je gedrag etc. Hoewel behandeling voor mij helaas (nog) geen optie is: verzekering enzo, ouders, naja, gewoon nog even niet, moedigen de verhalen me zeker aan om er misschien in de toekomst aan de beginnen.

Nog een paar tips misschien? Weet niet of ze al voorbij zijn gekomen, sorry als ik in de herhaling val, maar wil graag ook iets toevoegen.
1. Slik veel vitamine B, vooral B12. Maakt het haar sterker en helpt het groeien.
2. Stressballetjes ed. en ademhalingsoefeningen
3. heb ook gehoord dat dingen als yoga helpen, maar je kan ook gewoon een wandelingetje maken ofzo. Dit is vooral handig als je ongemerkt heel veel 'schade' hebt aangericht en jezelf er ineens 'uit haalt' (dat 'wereldje/ trance idee')want dan ben je er ook helemaal uit, en kan je even uitblazen.

Heel veel succes allemaal met behandelingen, zelf- controle etc :)

groetjes, ca

anoniempje..

Maandag, 20 September 2004 - 23:03
Heej Ca!, die tips heb ik nog niet eerder gehoord en zijn inderdaad wel handig:) bedankt daarvoor! Hoe gaat het nou met jou ivm trekken ... beter sinds je 13e? Ik hoop het! Ik ga weer stoppen want het is erg laat en voel me niet zo lekker dus ik laat volgende keer een langer berichtje achter, groetjes xx marlinde

anoniempje..

Woensdag, 22 September 2004 - 12:14
heeej! Ik ga zo naar de kapper! sinds een paar jaar:S kvin het best eng.. want ik houd er totaal niet van als er iemand anders aan mijn haar zit.. hebben meer mensen dat? Ik hoop dat de kapper'persoon' niet raar gaat opkijken of iets gaat vragen.. dats mijn ergste angst... Ik ga over een uurtje.. en als ik terug kom zeg ik wel wat er is gebeurd:P(misschien ook niet veel.. maar wie weet)

Groetjes van Marlinde

Sandra

Woensdag, 22 September 2004 - 16:41
Hey Marlinde,

Spannend zeg naar de kapper toe; dat zoiets banaals voor een ander zo'n overwinning kan zijn voor ons ! Ik hoop dat het goed is gegaan en dat je tevreden bent over het resultaat. Ik heb het geloof ik ooit wel eens gemeld, maar ik heb er dus ook een bloedhekel aan als iemand aan mijn haar durft komen. Laat je even weten hoe het is gegaan ?

Voor Ca : welkom erbij zou ik zo zeggen; het positieve resultaat van vitamine B, is dat ook echt zo - ik sta nl nogal sceptisch tegenover de effecten van vitamines (ben nog nooit zoveel ziek geweest als toen ik een weerstandskuur volgde of tegen oververmoeidheid/slapeloosheid hielp het ook geen zier en mijn moeder maar betalen voor van die dure kuren). Ik wens je ook veel succes toe met het overwinnen van/omgaan met je TTM, hopelijk tot een volgende keer ?

Ik heb nog geen afspraak gekregen voor het begin van de behandeling; nog even spannend afwachten dus, iig groetjes aan iedereen !

anoniempje..

Woensdag, 22 September 2004 - 19:15
Heej allemaal:)

Nou de kapper... speciaal uitgezocht, een zaak waar ik nooit meer erna zou hoeven te komen.. niet bekend en niet heel erg in de buurt. Ik kom binnen, er is maar 1 iemand die word geholpen op dat moment en een aardig meisje(naar mijn idee) die hem knipt. Achter de balie staat een meneer die ons meteen een kopje thee of koffie aanbiedt(mijn moeder was mee). Ik was ontzettend blij dat ik zou worden geholpen door een vrouw want ik had de afgelopen dagen iets tegen een mannelijke kapper die aan mijn haar zou zitten ontwikkeld.
5 minuten later komt er een man binnen die me meteen aanstaart, op een naar mijn idee enge manier zo van oehh leuk meisje'. Ik had meteen een voorgevoel dat hij er ook werkte en jahoor.. evenlater komt hij in kleding aanlopen 'loop maar met me mee' met een gemaakte lach die me niet echt aanstond. Ik voelde me meteen niet echt lekker maar mn moeder zei dat ik maar mee moest lopen... Dus ik zit daar.. klemmetje uit mn haar + elastiek en jahoor de ongelijkheid in mijn haar is meteen zichtbaar.. Ik was zoo nerveus en mijn knieen trilden echt letterlijk.. allemaal smoesjes in mijn hoofd over hoe die ongelijkheid er zou kunnen zijn gekomen want er waren echt plekken van 3 cm lang haar..

Hij vraagt wat ik graag wou laten doen(nog steeds niet doorhebbend dat ik me totaal niet op mijn gemak voelde) en ik leg het uit: wat korter, zo knippen dat het wat voller lijkt aangezien ik nogal van dat dunne haar heb) en wat plukken bruin geverfd en een paar lichtblond. Dat idee wou ik al jaren gerealiseerd hebben maar aangezien ik niet naar kapper kon/durfde kwam het er nooit van.

Maar goed, daar zat ik.. Hij bekijkt mn haar en ik probeer steeds van onderwerp te veranderen of over iets 'boeiends' te praten zodat hij niets kan zeggen over de ongelijkheden maar toch brak natuurlijk dat moment aan: 'Je hebt wel veel korte plukken haar zeg! kijk hier dan!'hoe heb je dat gedaan?' ik schrok me echtt rot! ).

anoniempje..

Woensdag, 22 September 2004 - 19:16
ik dacht hoe kom ik HIER nou weer onderuit.. hij keek me recht aan .. dus ik(gelukkig zonder rood hoofd) 'ja uhm..' en gelukkig kwam hij met 'heb je zelf wat geëxperimenteerd?' ik van 'ja uhm.. ja'(nog steeds ontzettend trillend en niet op mijn gemak.

Na 5 minuten was ik wat rustiger en praten we over school(eindexamen en over zijn kappersopleiding)... Het voelde ook echt niet goed dat hij aan mijn haar zat moet ik toegeven.. Het duurde ook voor mijn gevoel eeuwen! Ik begrijp best dat mensen van in de 20/30 of ouder makkelijker kunnen zeggen dat het kwam door stress maar een meisje van 17... ja dat klinkt gewoon raar.. en het was ook zeker niet zo'n iemand (die jongen/man) aan wie ik dat meteen zou zeggen.

In ieder geval is alles goed gekomen, ik heb alles kunnen ondergaan:P en zit nu thuis met een geknipte coupe haha.. Ik zal het niet snel weer doen maar de gedachte dat ik nooit meer naar die kappersalon hoef is erg geruststellend..

Dit was mijn verhaal over een wat-zo'n-doodnormaal-kappersbezoek-kon-zijn...

Ik ga weer stoppen.. ik laat snel weer wat horen:) Succes in ieder geval bij je volgende afspraak sandra!

xxx Marlinde

Betty

Woensdag, 22 September 2004 - 22:18
Hee anoniempje,

Hier een reactie van iemand van 38 die al haar leven lang plukt en er pas vandaag achter kwam dat het een officiele ´ziekte´ is. Ik ging dus wel altijd gewoon naar de kapper. Van mijn 20e tot 24e woonde ik samen met iemand die kapper was geweest en mij knipte. Hij wist natuurlijk precies hoe het in elkaar stak. Toen het uit was moest ik wel naar de kapper en kreeg reacties als ´is dat nou erg, zo´n chemokuur!´. Maar ik heb dus altijd eerlijk gezegd wat er aan de hand was. Vandaag ben ik weer geweest naar een nieuwe kapper en die begon over iemand die wenkbrouwen trekt. Kan ik me niks bij voorstellen, lijkt me erg pijnlijk. Bij mij is het alleen achterhoofd en ik kan het aardig verbergen. Wat wel fijn is: als ik net bij de kapper ben geweest ben ik erg gemotiveerd om te stoppen. Vorige keer een paar weken en nu ben ik van plan helemaal te stoppen. Je moet je er steeds van bewust zijn en steeds zeggen dat je mooi haar wilt hebben. Kapperbezoek en eerlijk zijn helpt bij mij enorm! Hoop dat je er wat aan hebt..

anoniempje..

Donderdag, 23 September 2004 - 22:04
Heej betty! Hoe ontdekte je deze site.. gewoon surfen op het internet? Ik weet het ook pas een paar maanden.. niet heel lang.. en 38 jaar poeh.. dat lijkt me vervelend, dacht je al die tijd dat je de enige was? Ik ben blij dat je in ieder geval nu weet dta je zeker niet de enige bent en dat het inderdaad een naam heeft:) Bij mij viel er in ieder geval wel een last vanaf.. Ik vind het erg dapper dat je gewoon hebt toegegeve wat je hebt gedaan tegen de kapper.., ik zou het denk ik niet over mn lippen durven te krijgen maar misschien gebeurt het nog wel eens in de lop der jaren tenzij het al is opgehouden, wat ik eigelijk wel hoop:), maar wie niet.. Ik schrijf wel een andere keer verder aangezien het nu al erg laat is... In iedr geval welkom betty:) en tot een andere keer, groetjes van Marlinde

Betty

Zaterdag, 25 September 2004 - 12:39
Dag Marlinde,

Inderdaad ben ik gewoon gaan surfen omdat ik dus van de kapper hoorde dat het vaker voorkwam. Bij mij is het bij vlagen erger in periodes van stress. Een paar maanden geleden toen mijn relatie uit was, daarna ben ik een paar weken opgehouden en toen ik hoorde dat hij al meteen een andere vriendin had begon het dus weer! Maar zoals ik al zei, het valt niet zo heel erg op en er zijn maar een paar mensen die het weten. De eerste keer bij de kapper kon ik inderdaad wel door de grond gaan, maar op een gegeven moment wordt het steeds normaler. Het is nou eenmaal zo, waarom zou ik me daar voor schamen? Dit heeft misschien ook met leeftijd te maken, ik schaam me nu veel minder voor dingen dan vroeger en zeg veel gemakkelijker wat ik denk. We zijn tenslotte allemaal maar mensen en je hoeft niet door iedereen leuk en aardig gevonden te worden. Het interesseert me gewoon minder wat mensen van me denken. Hoe oud ben jij dan?

Groetjes,
Betty

anoniempje..

Zaterdag, 25 September 2004 - 19:18
Heej Betty:) Ja ik denk ook dat het wel een beetje ligt aan de leeftijd en ik denk ook dat ik er in de loop van de tijd wel anders over ga denken.. het is inderdaad gewoon zo, er zijn ergere dingen als je t aan de andere kant bekijkt:)
Maar om je vraag te beantwoorden, ik ben net 17 (2 maanden).. Ik ga nu weer stoppen want er is een vriendin hier en ik wil haar niet te lang laten wachten:) Succes nog met het niet-trekken en als je man/vriend de relatie heeft verbroken is hij je gewoon niet waard! Positief blijven denken:) Het komt zoiezo allemaal goed,
Heel veel groetjes, Marlinde

Ca

Maandag, 27 September 2004 - 08:59
Hey Marlinde & Sandra!

Dankjewel voor jullie warm welkom :) Ben wel blij om eindelijk een Nederlands forum over TTM gevonden te hebben, zit al een jaar op een Amerikaans forum maar voelde me als 1 van de weinige europeanen toch wel een beetje eenzaam :S Ja het trekken, dat komt en gaat een beetje. Soms gaat het even heel goed (meestal in de zomervakantie) en dan ben ik weer even heel blij met mezelf enzo, maar bijv. nu gaat het best slecht, vooral vanwege stress denk ik, en dan is t weer even minder. Het vervelende is ook dat deze stoornis niet definitief met 1 bepaald ding te bestrijden is. Soms werken sommige tips, zoals een stressballetje, of breien, en die werken dan een tijdje, maar dan gaat t weer over en moet je iets nieuws verzinnen. Wat betreft vitamines snap ik je sceptische blik: was er zelf ook nooit zo'n fan van en heb ook idd het idee dat als ik verkouden ben de vitamine C averechts werkt, maar vitamine B12 helpt echt! Je haar gaat er sneller van groeien en wordt er mooier van, en ook je nagels worden sterker enzo. Ik ben het zelf gaan proberen toen de kapper met het aanraadde en ze had echt gelijk!

Nog even over de kapper: ik weet precies hoe je je voelt Marlinde... Ik zelf trek misschien (alleen) wimpers, maar dat ziet de kapper dus ook... Herhaaldelijk bij mn oude kapper, toen ik een jaar of 14/15 was te horen gekregen 'je moet niet aan je wimpers trekken hoor'. ZO genant... Heb mn haar toen een hele tijd laten groeien.. Vermijd de kapper als ik een slechte periode doormaak met trekken enzo, en ben doodsbang elke keer als ik ga. Idd idioot dat zoiets simpels en ook leuks als naar de kapper gaan door deze stoornis compleet wordt verpest. Zou nu eigenlijk ook naar de kapper moeten, maar wacht nog even, als je begrijpt wat ik bedoel ;)

Nou, ik dacht ik laat weer even wat van me horen ;)

Liefs, Ca

Sandra

Dinsdag, 28 September 2004 - 14:52
Hey iedereen !

Nou Ca, die vitamine B12 ga ik dus uitproberen, 'k ben benieuwd ! Is misschien een rare vraag maar groeien wimpers even snel terug als hoofdhaar ? Wat je zegt over die periodes, daar zit bij mij dus nauwelijks verschil in; alleen de laatste paar dagen heb ik een paar keer 's avonds bijna niet aan mijn haar gezeten. Dat is dus nog nooit eerder gebeurd en ik had het eerst zelfs niet door ! Enfin 't is nog maar een heel klein beginnetje, maar ik stond versteld van mezelf !

Wat het bestrijden betreft, ik denk dat zolang we de oorzaak niet aanpakken we 100 trukjes kunnen proberen en toch blijven hervallen. Heb je van jezelf een idee waar dit plukken vandaan komt ? Heb jij trouwens ooit op je nagels gebeten (komt vaak terug bij TTM'ers)

Petra, jij vroeg vorige week info over medicijnen; ik dacht dat ik iets over Prozac had gelezen maar toen ik informeerde bij het Ambulatorium in Nijmegen (gelieerd aan universiteit van Nijmegen - doen onderzoek naar TTM) zeiden ze dat medicijnen uiteindelijk slechts een korte termijn oplossing bieden. De resultaten zijn in eerste instantie erg positief maar hoe langer je ze neemt; hoe groter de kans dat je vervalt. Uiteindelijk hervalt iedereen. Ze waren daar in ieder geval veel positiever over gedragstherapie.

Hey Marlinde, ik hoop dat alles goed met je gaat ? Wat een verhaal zeg bij die kapper, zal je inderdaad net zien dat juist jij die gladde kerel krijgt ! Ik vind het in iedere geval echt knap van jou dat je het hebt aangedurfd !

Ik moet binnenkort weer naar de kapper om m'n (witte)haren te laten bijkleuren grrr en leuk te laten opsteken voor een huwelijk ik weet nog niet goed welk kapsalon de gelukkige wordt; wordt waarschijnlijk toch weer wat stressen...ik moet er trouwens toch ooit eens een goeie vinden want als ik elke keer een nieuw kapsalon moet proberen dan ben ik vlug rond bij mij in de buurt !

Ik hoop dat het verder goed gaat met iedereen; tot de volgende keer !

anoniempje..

Donderdag, 30 September 2004 - 14:52
Heej Sandra, Ca en degene die dit nu leest haha:)
Ik ben benieuwd naar die vitamine B! aangezien het zo goed schijnt te werken vraag ik me wel af wat voor soort iets het is.. een pil/drankje? En is het niet vervelend om in te nemen of is het net zoiets als Vitamine C(dat ken ik namelijk wel)...

Verder .. ja de kapper, nja daar denk ik maar niet meer aan haha:) Blij met het resultaat en voorlopig kan ik weer tijdje zonder kapper:)

Ik vroeg me eigelijk af Ca.. ja het klinkt echt stom maar ik kan me haast niet voorstellen hoe iemand aan zijn/haar winpers kan trekken.. dat lijkt me zo eng.. omdat het in de buurt van je oog zit etc. Maar nu ik dit schrijf besef ik eigelijk dat het nergens op slaat.. alsof het trekke aan hoofdhaar geen pijnlijk iets is ofzo.. Ik vroeg me af of je niet van die nepwimpers op zou kunne doen.. zegmaar dat ze je eigen winpers bedekke en je dus niet kunt trekken, maar misschien heb je dat al eens geprobeerd..

En tot slot ---> gefeliciteerd Sandra dat het je gelukt is om een paar avonden niet te trekken! juist in de avond heb ik erg veel moeite mee..
Maar goed... ik spreek jullie snel weer, succes met alles,

Heel veel groetjes van Marlinde

Petra

Donderdag, 07 Oktober 2004 - 21:54
Hoi Marlinde,

Het is zeker geen gekke vraag. Het komt gewoon omdat jij niet de behoefte voelt om daar te trekken. Het lijkt mij persoonlijk ook heel pijnlijk om je hoofdharen eruit te trekken. Om nepwimpers te kunnen dragen heb je echte wimpers nodig die de nepwimpers kunnen "dragen". En omdat het mij ontbreekt aan echte wimpers zal het dus niet gaan met die nepwimpers. Ik heb wel eens nepnagels gehad. Dit hielp wel wat, maar uiteindelijk vind je altijd wel een manier om te kunnen trekken. Ook zit ik te denken om permanente make-up te nemen. Zoals getatoueerde wenkbrauwen. Niet omdat ik dan natuurlijk niet meer zou kunnen trekken, want dat zou niet werken. Maar alleen om me niet elke ochtend hoef op te maken en elk moment van de dag allert te hoeven zijn dat iemand mij zou zien zonder make-up. Maar je schijnt nogal enorme korsten te krijgen na de behandeling en zou ik een paar weken moeten onderduiken om vervelende vragen te moeten vermijden.

Sandra: bedankt voor de info over die medicijnen. Het lijkt mij inderdaad ook nogal heftig om prozac te moeten innemen.
En sterkte bij de kapper! Ik hoop dat je een begripvolle vindt.

Groetjes Petra

anoniempje..

Zondag, 10 Oktober 2004 - 00:42
Heej Allemaal! Ik wou zeggen dat ik het boek van Danielle van Lancker 'met de handen in het haar' over trichotillomanie binnen heb gekregen, Helaas kan ik het niet meteen gaan lezen. Ik heb het namelijk ontzettend druk met het organiseren en planne(ben ceremoniemeester) van het feest van mijn ouders dat vandaag is(of nou ja.. het is nu bijna 2 uur 's nachts) maar misschien over een weekje in de vakantie! Ik zal jullie op de hoogte houden als er iets interesants instaat... Heel veel succes met alles en fijn weekend nog!

heel veel groetjes van Marlinde

Sandra

Woensdag, 13 Oktober 2004 - 13:12
Hey Marlinde,

Ik heb het boek net gelezen en was zelf wel een beetje teleurgesteld; had er op de één of andere manier toch meer van verwacht. Het is wel zo dat ik het erg knap vind van haar dat ze onder haar eigen naam en met een foto op de achterkaft dit gepubliceerd heeft; zover kom ik waarschijnlijk nooit ! Enfin, moet je maar snel lezen dan kunnen we het er nog over hebben.

Ik heb een afspraak gemaakt bij een kapper in de buurt op een maandag namiddag (lekker rustig) en toen ik het probleem een beetje uitlegde en vroeg naar een plekje een beetje in een hoekje zei de receptioniste dat dat volgens hun indeling helaas niet kon maar dat ze voortdurend mensen over de vloer kregen met kale plekken en dat ik het misschien voor mezelf erger vond dan om reacties van anderen want volgens haar keek niemand van hen daarvan op...enfin, vond ik wel een goeie reactie, 'k ben eens benieuwd !

Ik heb nog steeds geen bericht van de GGZ gekregen, misschien is de gemiddelde wachttijd wel een paar maanden ? Nu ik de stap heb gezet kan het mij eigenlijk niet snel genoeg gaan !

Ik hoop dat het verder goed met je gaat, dat het feest gezellig was en alles is gelopen zoals voorzien en voor de overige dames, hopelijk is ook alles OK met jullie en hebben jullie niet al teveel last van de TTM.

groetjes, Sandra

anoniempje..

Woensdag, 13 Oktober 2004 - 15:01
Heeej Sandra(en iedreen:)) Goed nieuws! Ik heb het uit! eigelijk een paar dagen geleden alweer maar ik had hier nog niet geschreven.... Ik vond het persoonlijke verhaal wat minder dan het einde waar allemaal algemene kenmerken staan, ik weet niet of jij dat ook had? En over haar leven, tja het is echt totaal anders dan mijne ik bedoel bij haar is het redelijk duidelijk wat alles heeft veroorzaakt.. vandaar.
Maar wat vond je er verder van? Sommige dingen(wel achterin weer) waren wel begrijpend/handig... Het is inderdaad zo dat je jezelf misschien op de eerste plaats moet zetten maar ik denk dat het nog best wel lang gaat duren voordat ik zoiets kan doen, ik vind het net zoals haar btje egoistisch... Verder heeft ze toen 2 dagen rust genomen(staat er in het boek) maar dat is wel een soort van vakantie en ik trek persoonlijk ook minder in de vakanties dus in die zin weet ik niet zeker of dat wel klopt..

Ik denk dat het mogelijk is om inderdaad controle te krijgen erover.
Ik zie het net zoals nagel bijten, er zijn echt momenten geweest dat ik dat niet in bedwang kon houden vroeger maar nu gaat het ook goed en is het nooit zo extreem. Dit is denk ik gebeurd omdat ik ermee kan leven, en iedereen in mijn omgeving weet dat ik het doe en er geen vragen over stelt... op een dag denk k dat je hier ook wel mee leert te leven en blij kan zijn en dagelijkse dingen gewoon met een lach op je gezicht doet, het gaat in ieder geval veel beter met mij en daar ben ik erg blij om en dat wens ik iedereen toe!! heel veel succes met alles:) en ik hoop dat je kan je vertellen wat je wel en niet leuk vond aan het boek Sandra:), daar ben ik wel benieuwd naar...

xxx Marlinde

petra

Woensdag, 13 Oktober 2004 - 21:15
Goh, Sandra, ik ben erg benieuwd waarom je meer van het boek had verwacht. En waarom was je teleurgesteld? Wat dacht je erin te kunnen lezen? In tegenstelling tot jou was ik juist enorm onder de indruk van het boek. Toen ik het het las was het net alsof het mijn verhaal was, niet omdat ik hetzelfde heb meegemaakt, zij had een totaal ander levensverhaal natuurlijk, maar juist door de dingen er omheen. Het leven met een probleem en het leven met een geheim.Ik realiseerde me toen pas hoe ik onbewust altijd bezig ben met mijn probleem en het geheimhouden ervan. En dat het leven met dit probleem eigenlijk een heel eenzaam leven is en dat ik, toen ik dat zo allemaal las, enorm verdrietig daarvan werd. Niet uit zelfmedelij, maar alleen om het gevoel van het eenzaam zijn. Daarom vond ik het zo fijn om dat boek te lezen, maar ook om dit forum af en toe te bezoeken. Je voelt je dan daarin even niet meer zo eenzaam.
Dus allemaal, bedankt daarvoor. En heel veel sterkte bij alle moeilijke momenten de komende tijd.

Groetjes Petra

anoniempje..

Zondag, 24 Oktober 2004 - 17:18
Heej, ik vroeg me af waar sandra was:P we wachten allemaal op jou antwoord haha nee geintje:) Nja ik merk het wel

xxx lin

Sandra

Dinsdag, 26 Oktober 2004 - 15:44
Hey Marlinde !

Ben ik weer, 't was inderdaad even geleden, de tijd lijkt tegenwoordig nog sneller vooruit te vliegen dan anders ! Ik hoop dat het goed met je gaat; je klonk de laatste keer iig erg positief (zo houden meid !)

Wat het boek betreft, ik moet al even terugdenken want ik heb het zo snel uitgelezen maar ik heb dus ook meer gehad aan het 2e deel dan aan het eerste vanuit de herkenbaarheid, maar wat zij zegt is dat ze zich minderwaardig voelt door de TTM terwijl TTM juist een uiting is van iets, dus eerder een gevolg dan een oorzaak.

Wat het eerste deel betreft; het gaat idd om haar eigen leven dus begrijpelijk dat ik daar weinig gemeenschappelijk in vind maar ik vind het soms zo op haarzelf gericht...wat ik ervan begrepen heb is dat haar man bvb niet betrokken is geweest in de strijd tegen de TTM terwijl ze wel begrip van hem verwacht en ze loopt vaak met donkere gedachtes rond; het moet voor haar man en haar kinderen toch ook niet gemakkelijk geweest zijn om hiermee om te gaan ? Ze communiceert wel met goede vrienden en vriendinnen maar niet met degenen die het belangrijkst zijn in haar leven ? Ook een aantal van de behandelmethodes die ze heeft gevolgd, spreken mij totaal niet aan zoals kleurenacupunctuur of zoiets ? Het komt soms ook een beetje belerend over vond ik, mijn man is het momenteel ook aan het lezen en hij was er ook niet echt kapot van...maarrr dat is dus mijn persoonlijke mening, als ze met dit boek ook maar één iemand heeft geholpen heeft zijn nut al bewezen toch ... ik vond trouwens de commentaar van die Antwerpse prof wel interessant, nl dat TTM'ers op de lange termijn meer hebben aan contact met lotgenoten dan aan een therapie of medicijnen; ik hoop dat een combinatie ervan werkt want ik begin op 1 november met de therapie. Eerst moet ik nog een heleboel vragenlijsten invullen en dan volgt dus het eerste gesprek met de psychologe; ik heb er echt zin in en zie het helemaal zitten !

Sandra

Dinsdag, 26 Oktober 2004 - 15:45
(vervolg)

Verder gaat het redelijk met het plukken; de ene dag wat minder en de andere dag wat meer maar dus niet meer elke dag grote bergen haar op de grond. Ik ben trouwens een paar keer naar de kapper geweest ivm uitproberen van kapsels voor het huwelijk dat we volgend weekend hebben en ze reageerden eigenlijk erg tof op één miep na die in een stoel zat te wachten en ongegeneerd naar mijn hoofd zat te staren; ze hield d'r mond nog net dicht :) Enfin, ik heb gewoon teruggestaard en ze keek toen weg, maar fijn voelde dat dus niet aan daar moet ik gewoon nog wat harder in worden en niet voortdurend in de gaten houden of iemand het ziet. Ik heb nu trouwens gladde haren, gisteren heeft de kapper het helemaal "plat gestreken" om het netjes op te steken en het voelt zo raar aan maar wel leuk !

Enfin, ik hoop dat het verder goed gaat met iedereen en tot de volgende keer !

Sandra

Petra

Dinsdag, 26 Oktober 2004 - 22:24
UUhhhh, antwoord? kweetnie, heb ik iets gemist? Antwoord waarop?

anoniempje..

Dinsdag, 26 Oktober 2004 - 22:54
Antwoord op wat ze precies tegen vond vallen aan het boek... dat vroeg je toch zelf...? Nja ik schrijf volgende keer meer het is nu wel erg laat,
groetjes, Marlinde
p.s. Sandra met de je mening over het boek ben ik het eigenlijk helemaal eens:)

Sandra

Woensdag, 03 November 2004 - 15:11
Hey iedereen,

't is momenteel wat rustiger hier, ben er zelf ook even niet geweest en ik vroeg me af het het met iedereen ging ? Laten jullie even weten hoe het gaat, of er verder misschien nog iemand met een therapie is begonnen ?

Ik heb iig afgelopen maandag mijn eerste gesprek gehad dat nog steeds oriënterend van aard was; heb ellenlange vragenlijsten ingevuld en binnenkort wordt een interview afgenomen om "de aard van het beestje" te bepalen zoals ze noemde. De therapeute waarmee ik dat gesprek dus heb gehad viel een beetje tegen; klikte niet zo goed als degene die de intake had gedaan; ze heeft bvb geen ervaring met TTM, wist zelfs niet hoe ze het moest uitspreken, dus nog even afwachten of dat iets wordt.

Het plukken valt momenteel trouwens redelijk mee; ik heb alleen meer geplukt bij het invullen van de vragenlijsten voor de therapie; vond m'n man te gek voor woorden ;) Ik heb nu dus ook een goed kapsalon gevonden waar ze echt super relaxt zijn en waar ze met mijn type haar overweg kunnen, dus erg fijn kan ik in de toekomst mijn grijze pluimen dus blijven kleuren !

Ik hoop dat het verder goed gaat met jullie en hoop snel weer iets te horen !

groetjes, Sandra

anoniempje..

Vrijdag, 05 November 2004 - 17:45
Heej iedereen, Het is zeker erg stil hier de laatste tijd. Ik weet niet echt waar het aan ligt, maar ik hoop dat alles nog wel goed gaat met iedreen en als er iets is zijn er hier altijd mensen(waaronder ik) die jou willen helpen hoor! Als je ergens mee zit, wat dan ook...

Om even te reageren op jou verhaal Sandra, het lijkt me erg vervelend om steeds te moeten uitleggen bij de therapie waar het om gaat en die vragenlijstjes te moeten beantwoorden. Het lijkt mij handiger als je inderdaad iemand kan spreken die er ook ervaring mee heeft maar hoe vindt je zo'n iemand? Maar misschien kan een therapeut zonder ervaring je ook een eind op weg helpen, daar geloof ik ook zeker in!

De laatste tijd die ik echt van alles op tv of op school kom ik echt bekende dingen tegen die me erg doen denken aan trichotillomanie. Zoals bijvoorbeeld een opdracht die ik moet maken voor school, waar ik wat onderzoek naar moet verrichten, het is dan wel voor het vak engels maar het blijft hetzelfde, overal ter wereld. Ik heb gezocht naar 'eating disorders' en het gaat ook om verslavingen van mensen die bijvoorbeeld steeds te moeten blijven eten. Het klinkt misschien echt totaal anders maar geloof me, in elke verslaving zitten wel overeenkomsten en ik denk dat je van alles wel iets kunt leren.
Ik denk dat het meest overeenkomende is dat veel mensen in het begin denken dat ze 'alleen' staan! maar dat is dus echt nooit het geval, het kan gewoon niet zo zijn dat je van ALLE mensen die op de wereld bestaan de enige bent die van een bepaalt iets last hebt.

Ik hoop dat je er iets aan hebt gehad en dat meer mensen hier weer gaan praten want het is ook belangrijk om je gevoelens te uiten eens in de zoveel tijd:)

Heel veel groetjes van Marlinde

petra

Zaterdag, 06 November 2004 - 11:11
Oh sorry marlinde, ik dacht dat je van mij een antwoord verwachtte! Wist niet dat je kwaad werd!

anoniempje..

Zondag, 07 November 2004 - 01:37
heej petra, ik ben niet kwaad hoor:)! echt niet! sorry dat ik je die indruk had gegeven.... khoop dat alles verder goed gaat met je:)

xxx marlinde

petra

Zondag, 07 November 2004 - 16:18
oh, gelukkig maar! ja, hoor met mij gaat het goed. Probeer het allemaal nog een beetje op "eigen houtje" te doen en dit gaat met ups en downs. Hoe gaat het met jou?

anoniempje..

Dinsdag, 09 November 2004 - 14:14
Heej Petra! ja uhm het gaat eigenlijk niet heel erg geweldig...ik zit namelijk bijna in de tentamen week met school en het is zo druk en zoveel valt er te leren en te doen en ja dan krijg je stress en bij stress krijg je last van ttm.. etc etc.

Ik probeer het inderdaad ook op eigen houtje(nooit eigenlijk anders gedaan haha) want het ging opeens weer veel slechter zonder dat ik het door had. Maar het maakt niet zoveel uit hoor:) het zal later wel weer beter worden denk ik dan maar en andere mensen hebben het veel erger dus opzich gaat alles wel goed:)(dus niet dat het lijkt alsof ik heel depressief ben.. dat is namelijk niet zo, even nog 2 weekjes volhouden en dan komt er weer een rustigere tijd:)). Gelukkig gaat het met jou ook goed!, dat is altijd fijn om te horen:) en ik denk dat je op je eigen houtje ook wel veel kunt bereiken zolang je er maar echt vanaf wilt komen en als je erover praat met anderen, dan denk ik dat het in ieder geval zal afnemen. Ik las namelijk iets van Freud(voor school)en er stond iets over dat je vaak onbewust dingen die je meemaakt en het je aantrekt, opslaat in je gedachten zegmaar waar je het dan niet over hebt gehad met anderen. Deze uitten zich dan via je dromen OF via zo'n stoornis(ttm). Daar schreef hij ook iets over 'het steeds moeten handen wassen' dat is ook een dwangstoornis. Maar goed voordat ik te ver erover doorvertel.. ik bedoelde er alleen maar mee te zeggen dat praten hierover etc gewoon erg goed is en dat het ook zal helpen:). Heel veel succes er nog mee in ieder geval, ik laat binnekort wel weer iets horen!
groetjes van Marlinde.

Petra

Dinsdag, 09 November 2004 - 18:45
Hoi marlinde, Ik kan het me ook heel goed herinneren dat die tentamenweken totaal niet bevorderlijk waren voor mijn wimpers. Vreselijk voelden ik mij daarna. Zo teleurgesteld in mezelf. Goed van je dat je je daardoor niet uit het veld laat slaan. Succes met je tentamens.

Wat je vertelde over Freud, kan ik me wel iets bij voorstellen. Ik ben namelijk een kei in het opkomen voor mezelf (niet dus!) Wanneer zich iets heeft voorgedaan overdag, kan ik me s'avonds voor de teevee enorm afreageren door te gaan trekken en in mezelf te keren. Een zombie word ik dan! Maar goed, ik probeer dan om toch die situatie te overdenken en niet weg te stoppen, wat kan ik hiervan leren en hoe kan ik zo'n situatie voorkomen de volgende keer. En dan ga ik iets doen, afleiding zoeken.
Herken jij dit ook?

zeg ik stop, tot horens en de groetjes, doei

anoniempje..

Zondag, 14 November 2004 - 12:43
Heej Petra! Ja uhm tentamenweek... vreselijk echt haha ik deed wel een beetje positief vorige keer dat ik schreef maar eigenlijk gaat t helemaal niet goed want als ik een boek zit te beijke dan zit mijn hand standaard alweer in mn haar, het gaat automatisch... Ik heb net 3 uur zitten leren en nu eventjes pauze.... zoveel te doen in zo weinig tijd maar ja dat heb jij gelukkig al achter de rug! Maar heb jij ook last van nagelbijten? Dat heb ik namelijk echt sinds ik heel klein was... maar dat doe ik nu ook erger dan ooit... En soms heb je(jij waarschijnlijk ook) dat je zo in n trance zit en dat je half iets moet doen maar eigelijk alleen voor je uit zit te staren.. Maar ik ben zo ontzettend bang.. we zitten namelijk in een gymzaal waar we dan met een paar klassen die tentamens moeten maken en ja... in die 2 uur dat je er zit ga je echt wel trekken... ik ben altijd zo bang dat iemand het ziet, maar het MOET gewoon zegmaar... anders flip ik echt tijdens die toets... ik krijg dan lastvan blackouts omdat ik veel te onrustig ben en gewoon bang ben om ja een soort faalangst is het denk ik. Maar ok het klinkt allemaal veel enger dan het is:), ik ben niet heel raar hoor haha ik hoop niet dat je dat denkt... Maar hoelang zit je nu al met deze 'ziekte'? en had jij eigenlijk vrienden die hier van wisten en zo ja... hoe heb je het ze kunnen vertellen? Ik heb al moeite met het uitspreken van haren uit trekken.... daarom is typen ook veel makkelijker.. Ik hoop snel weer iets te horen:)! Groetjes, Marlinde

Petra

Dinsdag, 16 November 2004 - 23:38
Hoi Marlinde,

Tjonge, wat een vragen. Ik zal me best doen om ze naar jou tevredenheid te beantwoorden. Ik ben nu 36 (bijna 37, 36 klinkt jonger, ja je wordt een pietlut op deze leeftijd, blijkbaar!) Maar in ieder geval, ik begon met plukken toen ik 15 jaar was, zomaar, vanuit het niets (?), was ik in 1 nacht al mijn wimpers kwijt. Ik heb dit nooit aan iemand verteld (vrienden). Wel was mijn familie op de hoogte, maar zij begrepen er weinig van ( hoe konden ze het ook begrijpen, ik er begreep het zelf niet eens!) Het werd en wordt bij ons thuis nog altijd gezien als een rare gewoonte. Ik kan me nog op latere leeftijd herinneren, toen ik van huisarts veranderde, dat mijn nieuwe huisarts ineens na het lezen van mijn dossier zei; "dat haren plukken dat doe je nu toch niet meer"! Nee, natuurlijk niet! was mijn antwoord, ik schaamde me kapot. Maar goed, ik dwaal af.

petra

Dinsdag, 16 November 2004 - 23:57
vervolg...

Mijn vrienden weten het, of niet, of hebben het zelf ontdekt, waarna ik het hen ook maar eerlijk heb verteld. Maar uiteindelijk werd en wordt hier nooit over gesproken. Waarschijnlijk omdat er op mijn voorhoofd staat geschreven, dat ik het beslist niet over wil hebben. Ik kan er niet over praten. Ik accepteer het niet dat ik het doe, en dus praat ik er niet over, alleen hier dus en met mijn vriend.
Dat je bang bent om tijdens zo'n tentamen de neiging zult hebben om te plukken, kan ik mij voorstellen. Ik weet dat ik soms ook tijdens de aanwezigheid van anderen aan wimpers zit. Over deze wetenschap ben ik nooit nerveus geweest. Ik heb hier eerlijk gezegd nooit over nagedacht. Misschien had en heb ik altijd het volste vertrouwen gehad in het het verbloemen ervan. Maar het lijkt me heel vervelend om nerveus voor je tentamen te zijn en misschien nog eens nerveuser voor het niet willen plukken, of in ieder geval niet opvallend plukken. Misschien denk je het wel nodig te hebben en bij de gedachten dat je het allemaal niets kan schelen wat een ander daarvan denkt, of je weet een plekje om te plukken die minder opvalt (bijvoorbeeld net boven je oren, waar ik wel eens aan zit te frutten zonder te trekken) het je een gerustellender gevoel zou kunnen geven. Of is dat een verkeerd advies.
Tjonge wat een zinnen! Wanneer je het niet begrijpt of denkt te begrijpen, dan hoor ik het he?
Maarre, ik jou raar vinden? nee hoor, we zijn gewoon een beetje gek met z'n allen hier. Geintje natuurlijk!
Nagelbijten? Doe ik niet wanneer het niet nodig is. Ik bijt namelijk altijd mijn nagels kort wanneer ze te lang zijn, omdat ik te lui ben om op dat moment een schaar te pakken. Valt dat ook onder nagelbijten

Petra

Woensdag, 17 November 2004 - 00:02
vervolg...

Ik wil je nog even heel veel sterkt wensen met je tentamen en probeer je niet drukker te maken dan nodig is! Laat me horen hoe het allemaal is afgelopen, als je dat wilt. Ik ga kappen! Tís al laat. Wanneer ik het allemaal teruglees, weet ik niet of ik er wel iets van begrijp, nou ja. Trusten allemaal.

Groetjes, Petra

anoniempje..

Woensdag, 17 November 2004 - 22:25
Heej, wat gek! haha er staat dat je dit hebt geschreven om 12 uur in de nacht terwijl het nu ook 17 december is maar op mijn horloge nog geen half 11...

Ik begrijp alles wat je hebt geschreven, dat je denkt dat je rare zinnen typt heb ik ook altijd haha maar het valt wel mee...
Wat ik me wel weer afvraag dan is...(ja hier komen de vragen weer !! opgepast haha) Als je eerst ontkent bij de dokter toen hij zei dat haren plukken dat doe je nu toch niet meer? (dat vind ik persoonlijk echt ontzettend onprofessioneel en belachelijk aangepakt!) antwoorde je van nee natuurlijk niet. Maar hoezo ontkende je het bij hem wel en kon je het Wel toegeven bij vrienden? Ik zou denk ik namelijk eerst van alles proberen om er om heen te draaien en alles... En als het niet teveel gevraagd is.. Hoe vroegen zij het? en zei je dn echt letterlijk ik trek mijn haren eruit want ik kan het niet over mijn lippen krijgen..

Ik moet nu stoppen en schrijf misschien morgen meer.. nu nog eventjes wiskunde doornemen en voor de duidelijk heid het is nu 22.41 en geen 3 uur snachts als dat er kotm te staan:P(Daar ben ik btje bang voor haha)
heeel veel succes iedereen en iedreen kan hier een berichtje achter laten hoor! ook als je dit voor het eerst ziet! daar is het voor...

groetjes, lin

petra

Donderdag, 18 November 2004 - 17:52
ja, he, het klopt, de klok klopt niet!

Ik reageerde zo op die arts omdat ik ondertussen dacht, "wat een lul, die krijt de waarheid niet te weten, hij zal mij nooit serieus nemen".... vandaar mijn reactie. Achteraf had ik het natuurlijk gewoon moeten zeggen, maar ja, achteraf! Ik ben inmiddels verhuist en heb een nieuwe veel fijnere huisarts, die mij nog kent (en ik hem natuurlijk) van vroeger en ook op de hoogte is van mijn "probleem" omdat hij vroeger toen ik nog bij mijn ouders woonde ook hem als huisarts had.
Eerlijk gezegd weet ik niet meer hoe ik het mijn vrienden heb verteld. Volgens mij gewoon naar aanleiding na het volgen van therapie waar zij op de hoogte van waren, volgens mij heb ik het toen maar gewoon verteld. En zij reageerden heel gewoon, vonden het wel raar, kreeg hele logische vragen, maar zij bleven mij wel respecteren en dat was een belangrijk gevoel.

Ik kom later nog wel weer eens even om het hoekje kijken, moet nodig beginnen met koken! Was even nieuwschierig of je al gereageerd had. doei

petra

Donderdag, 18 November 2004 - 17:52
he, nu klopt de klok wel, nou ja!

anonniempje..

Zondag, 21 November 2004 - 18:19
Heej, wat raar haha hij loopt inderdaad nu wel goed. Wat jammer dat je niet meer weet hoe je het hebt verteld... ook geen idee van hoe oud je toen was? Ik ben echt zo beneiuwd ernaar maar misschien is het wel een goed teken dat je het niet meer weet want dan was het blijkbaar niets ergs.. Maar wat voor 'logische vragen' stelden ze dan... hoelang je het al deed en hoezo enz? want ik denk dat ik ze gewoon zou doorverwijzen naar een website waar staat dat heel veel mensen het hebben en dat het normaal is en nja zulke dingen dat ze in ieder geval niet denken dat ik gek ben..

Ik heb gister ook een soort van hoedje iets gekocht en als ik dat nou naar school aandoe kan het misschien ook wel helpen om niet te 'trekken', ik hoop het:)

Ik ga nuw eer stoppen, sorry dat ik een tijdje niet schreef maar het was tentamenweek en nu godzijdank afgelopen!:D

heel veel groetjes, Marlinde

p.s. Petra heb jij eigelijk kinderen?

Petra

Maandag, 22 November 2004 - 14:34
Hoi Marlinde,

Ja! Wat slim om een petje op te doen, zal in ieder geval wel iets helpen.
Er zijn trouwens niet zoveel mensen die het weten hoor. Mijn beste vriendin weet het al heel lang, waarschijnlijk vanaf het moment dat ik ermee begon (ik ken haar vanaf mijn 12de en pluk vanaf mijn 15de. Maar we spraken er nooit over. Ik denk dat het heel geleidelijk is gegaan. Ik zal het haar nog eens vragen of zij nog weet hoe ik haar heb verteld. Ik kan me nog wel bij vriendenstel herinneren dat ze bijvoorbeeld vroegen of het ook pijn deed, en waarom ik dat deed en hoelang, dat soort vragen.
Maar een groot deel van mijn vriendenkring weet niet dat ik het doe. Het is hen misschien wel opgevallen dat ik mijn oogharen mis, maar daar hebben we het nooit over en er wordt niet naar gevraagd.

Je vroeg ook of ik ook kinderen heb. Ja, 2 hele mooie met prachtige superlange wimpers. Een jongen van 7 jaar en een meisje die vandaag 4 jaar is geworden. Ik was altijd bang dat het hen ineens zou opvallen dat ik anders ben dan al die andere moeders, een moeder zonder wimpers en wenkbrauwen (dit is vast je volgende vraag). Ik heb ook nooit geweten dat hoe ik heb zou moeten vertellen, de waarheid of maar weer een leugentje. Ik wil namelijk niet dat ze hun moeder gek vinden, of nog erger, mijn gedrag copieren. Het is heb inmiddels vast wel opgevallen, ze zien mij regelmatig zonder make-up, maar de waaromvraag is nog niet gesteld. Ik heb inmiddels ook besloten om gewoon de waarheid te vertellen.

Hoe is het gegaan met je tentamen week???
Groetjes Peet

anoniempje..

Maandag, 29 November 2004 - 18:20
Heej Petra! Ik stond er even niet bij stil dat jij aan je wimpers trok aangezien veel mensen het aan hun haar doen, doe jij dat ook?(zegmaar echt op je hoofd).

Over het vertellen aan je kinderen, dat lijkt me heel goed om het gewoon te doen, gewoon vanaf nu meteen doen dan weten ze zegmaar niet beter. Het klinkt misschien raar maar als ze echt op een leeftijd zijn waar ze er echt goed over na kunnen denken zal het heel anders voor ze zijn dan als ze nog jonger zijn en als het gewoon als normaal wordt gezien, want dit wordt veroorzaakt door stress en op die leeftijd hebben ze daar niet echt last van en dus is in ieder geval geen kans dat ze het zelf ook gaan doen(wat ze zoiezo vast niet gaan doen hoor!:)) Okeej, misschien klinkt dit toch niet zo goed en zit ik wel fout maar als nog een beetje 'kind-zijnde' lijkt mij dit het beste. Ik weet ook niet zeker of je het nog begrijpt want ik ratel ook maar door haha met lange zinnen...

Met mijn tentamenweek is het nog best goed gegaan! Mijn zwakke punt is al jaren economie en het is nog vervelender aangezien het een heel belangrijk vak is met mijn profiel E&M(economie en maatschappij) wat je waarschijnlijk niet veel zal zeggen want er is veel met school etc. verandert in de tijd. Maar daar gaat het niet om, ik stond namelijk heel lang heel laag voor economie en het was een wonder als het to een 5 kon komen(vaak een 3) en nu sinds 2 jaar heb ik een 6 gehaald:D Het klinkt heel laag maar geloof me het is echt heel goed haha! Ik ben er in ieder geval heel erg blij mee.. Ik moet nog 2 cijfers terugkrijgen maar ik denk dat het wel goed komt:). *zucht* eindelijk die week voorbij!

Ik hoop dat alles ook goed gaat met jou! en je kinderen natuurlijk:).

Heel veel groetjes, Marlinde

Kristien

Dinsdag, 21 December 2004 - 23:37
ik zie dat het al even geleden is sinds de laatste keer hier geschreven heb, maar heb deze forum nog maar deze week ontdekt, heb ze ondertussen helemaal doorgenomen, wat best heel veel tijd in beslag heeft genomen.
toch hoop ik dat er nog iemand reageerd.
ik heb namelijk ook al ongeveer 13 jaar TTM. ik weet sind een paar jaar via mijn zus dat het een naam heeft. ondertussen ben ik juist een half jaar in therapie geweest, maar heb het vertrouwen wat verloren in de psychologen...daarom ben ik nu op zoek naar een andere oplossing. zo ben ik op deze site gekomen.
ik heb gemerkt dat ik in het begin dat ik dit allemaal begon te lezen aan het plukken was, maar naarùate de tekst vorderde voelde ik me meer op mijn gemak en had ik er nood niet meer aan. daarom lijkt het inderdaad wel zinvol om hierop te reageren.

groetjes, kristien

anoniempje..

Woensdag, 22 December 2004 - 23:19
Heej Kristien, tuurlijk reageerd er iemand, of ik in dat geval ik weet ook niet waar 'de rest' is. Ik kijk regelmatig op deze site en was eigelijk wel verbaasd dat er iemand had geschreven, goed verbaasd trouwens hoor:). Maar ik vroeg me af.. je hebt hier al eerder geschreven of las ik dat verkeerd? En na die 13 jaar ttm, om oten opeens(weliswaar een paar jaar terug) te ontdekken dat het een naam was .. hoe vond je dat? was je opgelucht of was je er al op een andere manier achter gekomen dat je niet de enige was met ttm?

Het is nu al laat, dus ik moet helaas gaan stoppen, maar ik ben benieuwd of je nog vaker hier gaat komen, het lucht altijd wel op om eventjes je gedachten kwijt te kunnen:) In ieder geval fijne kerstdagen alvast!

Groetjes, Marlinde

Sandra

Donderdag, 23 December 2004 - 10:01
Hey iedereen!

't is weer even geleden dat ik iets heb laten weten, schrok er zelfs van dat het al anderhalve maand geleden is, de tijd gaat zo snel !

Ik ben nog niet veel verder geraakt met de therapie wegens ziekte van de psychologe dus alles wordt weer eens verschoven. Ik zit weer als een gek te plukken, erg jammer maar ik heb er momenteel blijkbaar meer behoefte aan; het is ook erg druk op kantoor en zit vaak te stressen, dus 's avonds heb ik wat meer ontlading nodig blijkbaar...

Kristien, goed van jou dat je op zoek bent gegaan naar lotgenoten; voor veel TTM'ers geeft het iig al wat steun te weten dat je niet alleen bent en dat je niet zwak bent als je eens hervalt want we weten allemaal hoe het werkt. Geef het niet op wat een behandeling betreft; iedereen moet een beetje zoeken welke hem/haar het beste ligt en idd het scheelt al veel als je de ene psychologe vergelijkt met de andere. Succes iig !

Marlinde, ik hoop dat het allemaal goed met je gaat en dat je tentamens goed zijn verlopen ? Hoe gaat het met de TTM, heb je er nog veel last van ? Heb je leuke plannen voor de Kerst ? Wij gaan het rustig aan doen , dus vrijdagavond gezellig met z'n drietjes en op eerste kerstdag komt de familie bij elkaar, ook altijd leuk omdat de meesten elkaar alleen met Kerst zien.

Iig wens ik iedereen alvast fijne eindejaarsdagen toe en tot de volgende keer !

Sandra

Petra

Donderdag, 23 December 2004 - 10:34
Hoi allemaal en welkom kristien,

Sorry, voor mij is het inderdaad ook alweer even geleden dat ik deze site heb bezocht! Ik heb de afgelopen maand verschrikkelijke ontstoken ogen gehad, erg vervelend wanneer je geen wimpers hebt, je kunt dan nl. geen make-up gebruiken. Mijn ogen, oogleden en wangen waren zo opgezet, dat ik wel iets van de elephantwoman leek (ken je de elephantman?) Maar goed, heb ik ook weer overleefd. Het bracht wel wat spanning met zich mee omdat ik in de afgelopen 22 jaar dat ik zonder wimpers rondloop (wonder boven wonder) nog nooit ontstoken ogen gehad. Het heeft wel 5 weken geduurd voordat ik weer mezelf was. Ik dacht dat het nu z'n tol ging eisen, ik bedoel, 22 jaar wimpers uit je hoofd trekken moet je daardoor toch op een gegeven moment beschadingen door oplopen. Maar gelukkig alles is goed gegaan.
Ik wil iedereen bij deze nog even hele fijne feestdagen toewensen en voor 2005 veel trekvrije momenten! En natuurlijk veel goeds.

Vele groetjes, Peet

anoniempje..

Maandag, 27 December 2004 - 22:34
Heeej allemaal Daar sluit ik me graag bij aan petra! "in 2005 wens ik iedreen veel trekvrije momenten toe!!!" En dat is ons goede voornemen en ik weet zeker dat het ons kan lukken:) of in ieder geval het minder kan laten worden... Misschien heb ik het alleen maar de laatste tijd hoor ik echt vreselijke dingen over mensen die overlijden en nu die ramp in Azie met de overstromingen en al die doden enzo ik weet het niet maar als je daaraan denkt dat mensen alles kunne verliezen dan lijkt ons probleem zoveel kleiner en dat geeft me vaak een beetje houvast om het zo maar eventjes te zeggen. Ik hoop dat je t nog volgt:)

Maar even voor Sandra, ja mn tentamens zijn wel goed gegaan:) de nieuwe komen er al weer in januari aan en t plan is om nu alvast te leren maar het is erg moeilijk als het vakantie is om je ertoe te zetten maar ik probeer het!

Ik hoop dat jullie allemaal fijne kerstdagen hebben gehad en veeel plezier met de verdere plannen!

Groetjes van marlinde

Petra

Woensdag, 19 Januari 2005 - 12:40
Het is maar stil hier. Niet dat ik nou veel te vertellen heb, maar wilde toch even laten weten dat ik af en toe om het hoekje blijf kijken.

Groetjes Petra

anoniempje..

Woensdag, 19 Januari 2005 - 14:30
anonoiempje...Heeeej haha ik kijk echt elke dag of er iemand heeft gekeken en iets heeft geschreven en vandaag is dan toch eindelijk de dag;)Applaus voor Petra:P Hoe gaat het met je? Geen ontstekeningen of iets hopelijk nog gehad? Uhm.. wat kan ik zeggen.. ik vind het nooit leuk om iets over mezelf te moeten vertellen maarja anders blijft het maar stil hier... volgende week weer tentamenweek... wel 8 tentamens in 5 dagen(telt mee voor eindexamen) terwijl de rest er maar 4 of 5 hebben *snik* maar oke dit klinkt te zielig, ik kies er zelf voor en mag niet klagen. Hopelijk blijft de hele erge spanning/stress achterwege, denk het niet, maar het zou wel eens een verandering zijn voor en keer. (sorry ik zeur echt, het kan veel erger zijn dus even een verandering van onderwerp:) Hoe was jouw oud en nieuw petra? en vakantie voor zover dat er was.. Blijf vooral nog af en toe om het hoekje kijke, anders dan word het heel erg rustig hier,
groetjes van marlinde

anoniempje..

Woensdag, 19 Januari 2005 - 14:32
oeps dat anoniempje hoorde niet daar voor de bovenstaande tekst te staan sorry voor de onduidelijkheid... groetjes Marlinde

anoniempje..

Woensdag, 19 Januari 2005 - 14:36
oeps dat anoniempje hoorde niet daar voor de bovenstaande tekst te staan sorry voor de onduidelijkheid... groetjes Marlinde

Sandra

Donderdag, 27 Januari 2005 - 10:02
Hallo iedereen, weer lang geleden maar hier ben ik ook weer eens een keer !

Het is inderdaad zo dat het meestal leuker is te lezen wat iedereen zo wat bezig houdt dan zelf voortdurend iets te moeten schrijven maar het één kan helaas niet zonder het ander...

Het gaat goed met me hoewel ik weer erg veel pluk jammer genoeg. Mijn moeder was een paar dagen bij mij thuis en ze wilde naar de kapper gaan en mijn eerste reactie was, oh leuk, dan zorg ik wel voor een oppas en ga ik met je mee want mijn haren moeten toch gekleurd worden ... tot ik 3 seconden later bedacht dat dat dus niet kon omdat zij niet van de TTM af weet en zich kapot zou schrikken als ze die kale plek zou zien; heb er dus maar een draai aan gegeven en ze is alleen gegaan :( ik wil ook graag eindelijk eens iets anders doen met mijn haar maar zolang het niet bijgroeit laat ik het zeker niet kort knippen, erg dubbel allemaal...kon ik het maar allebei doen ! Mijn therapeute van de GGZ is trouwens sinds begin december thuis met een hernia en alles ligt stil en ik zit dus nog steeds in de intake fase, gaat erg langzaam allemaal :(

Marlinde, ik hoop dat je tentamens goed zijn verlopen en je niet teveel stress hebt gehad en Petra, hopelijk heb je geen last meer gehad van ontstekingen en gaat het verder goed met jullie.

Ook ik blijf regelmatig op de site kijken en zal ook regelmatig proberen iets te schrijven !

groetjes, Sandra

anoniempje..

Zaterdag, 29 Januari 2005 - 12:13
Heej Sandra,

Wat vervelend dat je niet gewoon meekon naar de kapper. Ik begrijp het helemaal, het is zo vervelend om erover te moeten 'liegen'. Het enige wat ik wil is ook naar de kapper te kunnen gaan maar ik heb ook dat ik er echt TOTAAL niet tegen kan als iemand (ook is het per ongeluk) aan mijn haar zit. Dat vind ik simpelweg vreselijk, weet ook niet wat ik eraan kan doen.. misschien gaat hetooit wel over herkent iemand dit?.

Mijn tentamens gingen heel slecht, ik trok alleen maar toen ik zat te leren. Ik heb echt een uur naar mijn boek zitten staren maar het werkt gewoon niet, ben zo bang dat hetzelfde gaat gebeuren bij eindexamen. Maar wat valt eraan te doen?? Ik ga het echt niet aan iemand vertellen laat staan van school.

Over 2 weekjes ga ik op skivakantie. Daar kijk ik echt heel erg naar uit, dat is echt mijn hemel de plek waar ik me helemaal thuis voel(ik kom er elk jaar met mijn familie) Hopelijk kan ik dan even goed nadenken en voooral niet trekken. Er is echt een periode geweest tot na de zomervakantie dat het echt goed ging.. en nu komt de stress eraan en kan ik het echt niet beheersen. Ik wil alleen maar het eindexamen halen en dan volgend jaar een jaartje reizen of in ieder geval geen stress. Kijken hoe dat werkt, misschien heeft dat wel erg veel effect, heeft iemand van jullie dat toevallig geprobeerd?

Ik ga weer stoppen maar ik hoop inderdaad dat mensen blijven schrijven!

xxx marlinde

Sandra

Dinsdag, 01 Februari 2005 - 16:54
Hey Marlinde !

Ik heb er ook altijd een enorme hekel aan gehad dat iemand aan mijn haren kwam tot ik dus bij mijn huidge kapper ben terecht gekomen die mij totaal niet anders behandeld. Ik zal nooit voor mijn plezier naar de kapper gaan maar kijk er nu iig niet meer zo tegen op.

Vind het erg vervelend voor je dat je zo plukte tijdens het studeren maar dat is en blijft één van de moeilijkste momenten. Petjes en handschoenen en zo heb je vast al geprobeerd ?? Probeer jezelf iig niet te hard aan te pakken hierover want dan kom je alleen maar in een vicieuze cirkel terecht. Heb je veel geplukt, nou ja pech dan na de examens groeit het wel weer terug toch ! Ik denk dat je iig op termijn toch hulp hiervoor zal moeten zoeken omdat je er (net zoals ik) erg graag vanaf wil komen) wen ondertussen nog aan het idee, er komt vast wel een moment waarop je denkt "en nu ben ik er klaar voor"

Tijdens de vakanties trek ik ook een stuk minder wat ook logisch is maar het kan niet altijd vakantie zijn dus moeten we iets vinden voor de tussenliggende periodes. Ik ben sinds eergisteren beginnen breien 's avonds en ik denk dat als ik maar lang genoeg iets anders met mijn handen doe dan enkel te plukken die gewoonte vermindert en op den duur geen gewoonte meer is...is de moeite van het proberen waard vind ik en je moet ergens beginnen toch ?

Enfin, probeer het allemaal niet al te donker in te zien, focus jezelf op die eindexamens en dan komt het wel goed !

groetjes aan iedereen en tot de volgende keer !
Sandra

Petra

Zondag, 06 Februari 2005 - 15:33
Hoi allemaal,

Marlinde, ik vind het heel vervelend voor je dat het zo slecht ging met je tentamens, maar ik ben het met Sandra eens, je moet het allemaal niet zo donker inzien, Probeer ontspanning te zoeken en ga ontzettend genieten van die skivakantie.

En Sandra, het verbaasde me dat je moeder niet op hoogte is van jou probleem. Hoe heb je dit voor haar verborgen kunnen houden. Is haar nooit iets opgevallen? Moeders zien toch altijd alles!!

Bedankt voor jullie medeleven. Gelukkig is het met mijn ogen allemaal goed gekomen. Ik zie er weer 10 jaar jonger uit!

En dat reizen, heb ik nog nooit geprobeerd. Zou het ook altijd nog wel eens willen. Maar wie weet helpt het. Het is in ieder geval een goeie ervaring

Tot de volgende keer.
Groetjes, Petra

Sandra

Vrijdag, 18 Februari 2005 - 11:38
Hey iedereen,

Marlinde, ik hoop dat je skivakantie goed is meegevallen en neit zoals zovelen bent ingesneeuwd; bij ons zijn er toch een paar met gips terug gekomen, hoop dat dat bij jou niet het geval is !

Petra, mijn moeder heeft ooit één keer een kaal plekje gezien toen ik nog niet lang plukte en daar schrok ze nogal van. Had zoiets van, wat is dat nu, ophouden met die onzin. Ze zou het nooit begrijpen en het is natuurlijk wel zo dat ik relatief laat ben beginnen plukken, net voor ik ging studeren dus was ik sowieso veel minder thuis. Nu draag ik mijn haar altijd vast en zie je de plek niet, gelukkig en ze heeft er later nooit meer naar gevraagd (ook gelukkig want ik had er niet over willen praten).

Hoop dat het verder goed met jullie gaat en tot de volgende keer !
Sandra

Anoniem

Zaterdag, 19 Februari 2005 - 01:10
De Here Jezus Christus heeft mij van zonden vrijgemaakt. Hij is gestorven voor mij en opgestaan, en daardat ik Hem heb aangenomen is mijn leven een feest, ken ik geen spanningen of stress maar ondervind heerlijk behaaglijke rust. Vertrouw op Hem en Hij zal ook jou rust geven.

anoniempje...

Woensdag, 09 Maart 2005 - 23:11
Hey Allemaal,

Beste anoniem, ik ben heel erg blij dat dit jou heeft kunnen helpen!

Nu even reageren op Sandra's berichtje... ja de skivakantie was echt heeel erg leuk:D inderdaad heel heel heeeeeel veel sneeuw haha maar twas echt geweldig:D heel gezellig met familie en ook kennissen uit het dorp waar we elk jaar komen. In ieder geval GEEN GIPS:D wel paar keer hard gevalle maar heb het overleefd:)

het trekken in de vakantie was er eigenlijk meer dan ik had verwacht, maar dat komt gewoon doordat ik zodra ik dacht aan school helemaal gek werd van de stress.
Vandaag op school een discussie gehad met een leraar van aardrijkskunde over het oefenen van eindexamenvragen wat hij de laatste weken voor de eindexamenweek heeft geplanned, tegen die tijd komt niemand natuurlijk meer naar school en leert iedereen gewoon thuis..... zo dom.

Ik wil absoluut niet alles op het laatste moment laten aankomen, het is echt al over 2 maanden. Maar oke sorry dat ik het daarover heb. Hoe gaat het bij jou? Heeft iemand nog tips of naar dokters geweest en informatie gekregen?

Even een andere vraag, heeft iemand medicijnen geprobeerd die tegen stress werken. Ik zit me namelijk af te vragen of dat zal helpen tegen de stress bij het eindexamen, ik bijt nu al erger op mijn nagels dan ooit, wat zal dat voor mijn haar betekenen tegen die tijd?? Ik vind het echt heel erg eng, vooral omdat ik het zelf in de hand heb en ik het dus mezelf heel erg kwalijk kan nemen...

Ik hoop snel iets van jullie te horen, ennn dat het bij jullie veel beter gaat (bedenk: het eindexamen ligt ver achter jullie:D)

heel veel groetjes van marlinde

Petra

Zondag, 13 Maart 2005 - 20:43
Hoi anoniem,

Ondanks dat jij vrij van zonde bent, heb je toch behoefte aan steun van lotgenoten (wat heb je anders te zoeken op deze site). Hoeveel steun kan "hij" je dan geven? Genoeg? Sorry, maar mijn haren gaan een beetje overeind staan, ben een beetje allergisch voor dit soort dooddoeners! Ik vind het heel fijn voor je dat je geen stress en spanning meer kent, maar ik kan er niets mee.

petra

Zondag, 13 Maart 2005 - 20:55
Hoi Marlinde,

Wat is dat die :D. betekend dat iets ofzo?
Maar in ieder geval, dat eindexamen ligt inderdaad al ver achter me, maar er zijn altijd wel een "soortvanexamen" situatie's. Situatie's die dus stress opleveren. zo vind ik het in mijn werk moeilijk en lastig om met collega's samen te werken en dan metname in confictsituatie's. Dit alles levert mij ook veel stress op. Je hele leven is een leerproces en is er examenstress. Door dit elke keer die moeilijke momenten opnieuw te beleven en te ervaren, kun je hier steeds beter mee om gaan. En dan is er wel weer iets anders wat stress oplevert. Onze missie is om deze stress NIET om te zetten in destuctief gedrag. Nou ja, of zoiets.
K'ga stoppen, wilde even iets van me laten horen. doei

anoniempje..

Maandag, 14 Maart 2005 - 22:58
Hey petra, dankje dat je iets van je laat horen. die ':D' betekend gewoon een -> :). Sorry ik zal het niet meer gebruiken.

Inderdaad, waar ik bang voor ben, schrijf jij net op: 'er is altijd wel stress'. Als ik op zoek ga en sites bekijk over trichotillomanie kan ik echt uren geboeit lezen. En er staat overal dat de terugval heel groot is op lange termijn. Ik wil er zo graag vanaf komen.

Op dit moment heb ik een gesprek met een vriendin van me (over het internet), over stress, elke keer praat ik erover en meer om te kijken hoe haar reactie erop is. Ik durf het niet te vertellen, zo simpel is het.... Ik ga er nooit klaar voor zijn. Is haar reactie het waard? Zij zou echt wel wakker van kunnen liggen en wat heb ik eraan dat zij het weet.

Mijn huisarts weet er zoiezo niets over(heeft mijn moeder tijd geleden gevraagd voorme) en ik ben bang dat het te laat is om nu nog even vlak voor het eindexame met iemand (proffessioneel) erover te gaan praten. Dat neemt zoiezo teveel tijd in en heb alles nodig om te leren.
Ik heb ook net een jongen leren kennen die echt zo aardig is en ookwel geintresseerd in mij lijkt maar ik weet dat ik nooit genoeg voor hem zal zijn. Er zijn honderden meisjes zoals ik zonder zown stomme 'ziekte' en als ik het niet durf te zeggen tegen mijn beste! vriendin... waarom hem wel he.

Nja sorry ik wou niet iedereen lastig vallen, wordt gewoon steeds banger naarmate 23 juni(de dag dat het eindexamen begint) komt, bijt nu al zoveel op mijn nagels dat ik het ergste vrees voor mijn haar. Maarja ik zie het wel, ben in ieder geval blij dat deze site bestaat. Zonder jullie was het nog moeilijker geweest en ik ben jullie heel erg dankbaar ookal ken ik jullie alleen via dit:)

Heel veel succes en groetjes van Marlinde

anoniempje..

Zaterdag, 19 Maart 2005 - 13:33
Hey sorry het eindexamen is op 23 mei (over 65 dagen..) Ik zie nu pas die fout. Ik vroeg me af of er iemand had gereageerd maar helaas.. Vannacht had ik een nachtmerrie over dat mijn vriendin via internet deze site had ontdekt en dit op het punt stond te lezen en dat ik echt zoveel moeite moest doen om haar duidelijk te maken dat ze het niet mocht lezen, pas na het eindexamen zou ik het zeggen. Deze droom leek echt ongelovelijk echt.. echt heel eng.

Iets anders waar ik zo ontzettend bang voor ben waar ik van hoop dat iemand me ermee kan helpen is het volgende: Er is nu echt een hele leuke jongen waar ik mee contact heb en hij lijkt echt gewoon aardig en lief. Stel hij zou ooit zeggen 'ik vind je echt heel erg leuk' of in ieder geval iets in die richting, dan zou ik altijd twijfelen 'vind hij me ook nog leuk als hij dit zou weten'.

Ik weet 100% zeker dat ik dit nooit durf te zeggen (nu ookal niet aan mijn beste vriendin) dus hoe kan ik dan 'echttt' van hem houden of hem vertrouwen. Het klinkt allemaal misschien ver gezocht, dom of wat dan ook maar eigenlijk is dat iets waar ik het meeste mee zit. Wat is het eigenlijk vreselijk hoeveel dingen trichotillomanie tegenhoudt in het dagelijks leven, het is echt belachelijk. Ik hoor zo vaak 'je ziet er leuk uit' of 'hoe kan iemand jou niet leuk vinden' het enige wat ik kan antwoorden is 'echt niet ik ben niet zo leuk als je denkt hoor', alleen maar negativiteit, maar ik kan er tog niet over gaan liegen?

Er is nu niets met die jongen, ik houd iedereen op een afstand en niemand snapt het en ik weet het niet meer ik haat het gewoon. Ik zeur ook echt, lekker motiverend, sorry daarvoor, ik ga wel stoppen:) heel veel succes en groetjes xxx Marlinde

Sandra

Zondag, 20 Maart 2005 - 17:12
Hey Marlinde,

Je hoeft je toch niet steeds te verontschuldigen voor dingen waar je mee zit, is allemaal perfect normaal hoor en we gaan er allemaal doorheen, ook mensen zonder TTM. Feit is dat iedereen leuke en minder leuke dingen met zich meedraagt, bij ons is 1 van die minder leuke dingen helaas zichtbaar voor de anderen terwijl een hoop mensen innerlijk dingen hebben zitten waar ze niet zo blij mee zijn.

Ik ben het eens met de stelling dat TTM niet iets op zich is maar eerder een gevolg of een uiting van iets wat niet goed zit. Zolang dat niet wordt aangepakt kan je alles proberen om de harenpluk te controleren maar zal dat volgens mij niet lukken. Iets wat veel voorkomt in verhalen van mede TTMers is onzekerheid; ook ik heb daar bvb erg last van. Ik probeer het veel te vaak iedereen naar de zin te maken en moet altijd goed zijn in wat ik doe. In mijn geval heeft het stellen van erg hoge eisen zeker iets met de TTM te maken...misschien is het zo dat anderen dan gelijk in een depressie vallen terwijl wij ´alleen maar´ haar trekken ??

Ik kan me voorstellen dat je er in het licht van een vriendje erg tegenop ziet om er iets van te zeggen. Ik denk dat als het een jongen is die enkel uit is op een flirt je het best niet kunt zeggen omdat hij er als een haas vandoor zal gaan, niet om jou maar omdat hij zo oppervlakkig is dat je sowieso best uit de buurt van zo´n mensen blijft. Is hij echt weg van jou en doet hij moeite om jou te "veroveren" kan je het overwegen om het op een later tijdstip te vertellen, je hoeft het toch ook niet meteen te zeggen ? Mijn man is er pas na jaren achter gekomen en vind het erg jammer maar houdt niet minder van mij door de TTM.

(zie vervolg)

Sandra

Zondag, 20 Maart 2005 - 17:14
(vervolg)

Ik kan me ook voorstellen dat je erg angstig naar de examens kijkt, niet in het minst door de TTM. Hierdoor onstaat nog eens een hoop extra stress waardoor het ook extra moeilijk wordt te weerstaan aan de TTM. Kan je misschien proberen het wat meer te relativeren en in ieder geval petjes bij de hand te hebben en als je erge trekdrang krijgt, sta dan even op en haal een glas cola of wandel even een rondje in de tuin of haal diep adem en tel tot 10 ... wat er ook werkt voor jou op dat moment ! Als je hierover wil praten, zet het dan op de site en al is het 80 keer, het is nooit zeuren !

Je moet zelf beslissen of je het je vriendin vertelt of niet, jij kan de situatie en je vriendin het best inschatten, feit is dat als ze het via via hoort of achterhaalt ze met vragen zal zitten die je op dat moment niet kunt beantwoorden en ze dus waarschijnlijk een onjuist beeld zal maken. Natuurlijk zal ze raar opkijken als je het haar vertelt, we vinden het zelf toch ook nog steeds raar en doen het al jaren maar ze is jouw vriendin om hoe je bent, niet om het aantal haren op je hoofd. Je kan aangeven dat je het haar wilde vertellen omdat het je dwars zit en misschien aangeven dat je er niet voortdurend over wil praten, maar het kan ook een enorme goed iets zijn omdat je er nu ook eens openhartig met iemand anders over kan praten. Deze site is prima, maar het is zeker ook fijn als je er met een "fysiek aanwezig" iemand kan over praten !

In mijn geval is het zo dat ik eerst maar eens moet gaan leren tevreden te zijn over mezelf dan kom ik al een heel end; ik hoop dat je iets hebt aan heel dit verhaal en als er iets is, gewoon contact zoeken met iemand, hier of in je omgeving !

groetjes en sterkte,
Sandra

Sandra

Dinsdag, 29 Maart 2005 - 15:15
Hey Marlinde,

Ik hoop dat ik je met mijn reactie niet heb afgeschrikt of zo, als je het er niet mee eens bent dan hoor ik dat ook graag ! En Petra, misschien ben jij het met mij eens of totaal oneens, misschien kan Marlinde ook iets met jouw reactie ?

groetjes aan iedereen,
Sandra

anoniempje..

Dinsdag, 05 April 2005 - 13:15
Heej Sandra het spijt me dat ik echt jaren niets van me heb laten horen maar het zit zo, ik zit nu in mijn laatste tentamen week(en daarvoor had ik het erg druk)..

Ik had je berichtje wel gelezen maar ik wou er graag goed voor zitten om uitgebreid etc antwoord te kunnen geven. Ik vind het echt heel goed advies, en ik heb eigelijk ook naar aanleiding ervan met mijn beste vriendin erover gehad dat ik inderdaad zegmaar iets 'verzweeg' (ze vroeg wel vaker of er iets was en dan deed ik natuurlijk een beetje afwezig, maar ik heb vertelt dat ik het nu nog niet kwijt wil en dat het wel iets ernstig is maar dat ik het nog wel zal vertellen in een soort van brief. Dit is mijn plan voor na het eindexamen want nu heb ik echt absoluut geen zin om erover te moeten twijfelen als we naar de stad gaan of een film gaan kijken of ze let of ik aan mijn haar zit. Ik denk dat ik me daar erg druk over kan maken. Het was alleen al een opluchting dat ik ongeveer heb kunnen zeggen wat me dwars zat en eigenlijk ben ik daar erg blij mee geweest en zit ik er nu een stuk minder mee. Allemaal dankzij jouw berichtje, dat gaf de doorslag. Heel erg bedankt voor je advies en na deze week heb ik nog anderhalve maand en dan begint pas het eindexamen dus alle tijd om hier te praten:)

Heel erg bedankt en ik hoop dat ik snel weer iets van jullie hoor!

heel veel groetjes van Marlinde

p.s. wat betreft die jongen, ik weet nog steeds niet precies hoe het zit, hij lijkt me gewoon heel aardig en het is nu een soort van vrienden-iets maar je hebt gelijk, hij hoeft het helemaal niet te weten:) (niet meteen in ieder geval).

Sandra

Woensdag, 06 April 2005 - 09:13
Hey Marlinde,

Fijn te horen dat je iets hebt gehad aan mijn verhaal, ben erg blij je iets geholpen te hebben. Je hebt volledig gelijk, neem er de tijd voor om het te vertellen aan je vriendin, op een manier die jou het beste lijkt. Ik herinner mij van mezelf dat toen ik er over begon (tegen mijn man en een vriendin) ik het erg spannend en ook eng, maar naarmate ik vertelde ging het eigenlijk erg vlot; het viel uiteindelijk dus allemaal heel erg mee ! Voordeel was wel dat als die kale plek per ongeluk te zien was mijn vriendin dat gelijk zei zodat ik mijn haren kon goed leggen en niemand anders het zag, gelukkig was het niet zo dat ze er voortdurend ging op letten, integendeel, ze begreep nu iets beter de hele situatie en ging daar echt heel goed mee om. Ik heb haar ook gevraagd om er niet over te beginnen en ook dat heeft ze steeds gerespecteerd, succes ermee in ieder geval !

Ik hoop dat je tentamenweek een beetje is meegevallen, succes met je laatste tentamens en wat die jongen betreft, misschien is het niet slecht dat je elkaar op het gemak beter leert kennen, weet je tenminste wat je aan elkaar hebt !

groetjes en tot de volgende keer !
Sandra

Daniëla Van Lancker

Zaterdag, 16 April 2005 - 21:02
Dag allemaal,

Ik klikte vandaag toevallig eens mijn eigen naam op Google en kwam op dit forum terecht. Leuk dat sommigen onder jullie mijn boek hebben gelezen en nog toffer vond ik de eerlijke reacties... je hebt er iets aan of je vindt het maar niets... kan toch? Dit was (is) mijn verhaal en ik héb inderdaad heel wat mensen geholpen met dit boek, dat was de bedoeling en daar ben ik blij om. Ik hoop dat het met ieder van jullie goed gaat! Sterkte!
Warme groet, Daniëla

Danëla Van Lancker

Zaterdag, 16 April 2005 - 21:03
Sorry, ben m'n e-mail adres vergeten...

Daniëla Van Lancker

Zaterdag, 16 April 2005 - 21:05
en nog eens ...
daniela.v.lancker@pandora.be

anoniempje..

Maandag, 18 April 2005 - 07:17
Hey Daniela, wat grappig het is net alsof er een beroemdheid langskomt. Klinkt een beetje raar haha maarje hebt wel echt een boek geschreven wat ik toch wel knap vind.

Hoe gaat het met iedereen hier? De tentamenweek is bij mij voorbij maar de herkansing en de eindexamens zijn nog geen maand verwijderd.. echt eng en heb het erg druk waardoor ik niet vaak de tijd heb om hier iets neer te kunnen zetten, sorry. Hierbij wil k iedereen veel succes wensen:) met alles gewoon! En tot snel,

xxx Marlinde

anoniempje..

Woensdag, 27 April 2005 - 18:07
Is iedereen nog aanwezig? Zo stil zeg.. ik hoop niet dat er iets is gebeurd.. groetjes, van marlinde die nog maar 3 weken heeft voordat het eindexamen lostbarst haha.

Sandra

Donderdag, 28 April 2005 - 11:01
Hey Marlinde !

Sorry sorry maar is zo druk op kantoor dat ik nergens anders meer aan toe kom, ik laat zo snel mogelijk wat meer weten !

groetjes,
Sandra

anoniempje..

Zondag, 01 Mei 2005 - 15:20
Heey Sandra, maakt nie uit hoor:) Heb je een leuke koninginnedag gehad? Ik heb gewoon heel amsterdam rondgelope met vriendinne wat echt heel erg leuk was, maar ik was wel ontzettend moe aan het einde van de dag. Ik hoor het snel wel, ik moet nu verder met leren, jippie woehoe eindexamen komt al dichterbij...zucht

groetjes, Marlinde

Anoniem

Dinsdag, 03 Mei 2005 - 11:26
Hallo,
Om maar met de deur in huis te vallen.. Ik denk dat ik trichotillomanie heb.. Het is begonnen een jaar of 5/6 geleden en ik merk dat ik iets minder haar heb. Ik doe het niet heel erg. Maaar ik merk het verschil wel. Ik hoop graag met mensen in cantact te komen die hetzelfde hebben. Ik schaam me er zo voor totdat ik een keer op internet ging kijken en ontdekte dat ik niet de enige ben. Maar wat moet ik er nu mee? Ik ben bng dat het steeds erger kan worden. Ik durf niet meer naar de kapper. Ga ees in de zoveel tijd en het valt dan eigenlijk reuze mee, maar ben zo bang. Ik draag me haar bijna nooit los, omdat ik bang ben dat mensen het zien. Ik hoop dat iets of iemand mij kan helpen. Ik durf niet naar de dokter te gaan, omdat ik niet zo goed me ei kwijt kan bij die man.
Ik hoop op antwoord en misschien contact te krijgen met mensen die dit ook hebben. Ik voel me echt heel klote, ik weet niet waar het vandaan komt, maar hoopdat het ophoud..
Groetjes
Ta xx

anoniempje..

Dinsdag, 03 Mei 2005 - 13:14
Heey Ta, als je met mensen in contact wilt komen ben je hier op het goede adres. Ik vind het al heel erg knap dat je naar de kapper durft te gaan... Ik heb ongeveer hetzelfde als jij denk ik, ik doe het ook niet heel erg en het is niet heel duidelijk te zien maar toch doe ik mijn haar vaak in een staart.

Vaak is het een uiting van spanning maar ik krijg bij mijzelf het idee dat het een gewoonte wordt, wat ik natuurlijk wil afleren. Ik weet niet precies hoe oud je bent? maar het komt het meeste voor bij vrouwen en begint rond de puberteit. Ik heb het nu een paar jaar(ben nu bijna 18)en eigenlijk weet alleen mijn moeder het en sinds anderhalf jaar weet ik ook dat het echt heel erg bekend is en zelfs 2 % van de hele bevolking eraan lijdt! het is dus eigelijk helemaal niet raar.. alleen zoals de meeste mensen kwamen wij er gewoon pas na een tijd achter dat we niet de enige zijn.

Wat ik wel interessant vond om te lezen was het boek van Daniella van Lancker 'met de handen in het haar' volgens mij is dat de titel, die kan je gewoon via internet bestellen en thuis laten bezorgden zodat je niet in de winkel hoeft te staan en je (misschien) te schamen.

Ook zijn er heel erg veel amerikaanse sites op internet te vinden hierover maar ook nederlandse zoals 'www.haarweb.nl'.. als je gewoon zoekt bij google.nl vind je al snel erg veel informatie, wat mij in ieder geval wat meer rust geeft.

Als je misschien wat meer over jezelf kunt vertellen dan kunnen we kijken waar de meeste stress vandaan komt.. een te drukke baan, school, vrienden met problemen .. etc.

zie vervolg..

anoniempje..

Dinsdag, 03 Mei 2005 - 13:15
Ik kijk regelmatig op deze site dus als je graag iets kwijt wilt moet je het gewoon neerzetten dan krijg je zo snel mogelijk antwoord, ik zit alleen met mijn eindexamen over 20 dagen maar hier kan ik altijd tijd voor maken want het is ook fijn om zelf wat te kunnen typen nu ook voor mij de spanning toeneemt.

Wat meestal wel goed helpt is om altijd iets te doen met je handen, gewoon een pen vasthebben, of wat ik doe tijdens het leren voor het eindexamen een glas water naast mijn boeken te zetten en even iets te drinken waardoor ik een glas vasthoud, en niet mijn haar.

Heel veel succes en als je wilt ookal is het elke dag, typ je verhaal hier gerust!

Groetjes marlinde

Anoniem

Woensdag, 04 Mei 2005 - 05:52
Hoeveel van jullie hebben ernstige dingen meegemaakt in jullie jeugd?

- verlating
- lichamelijke en emtionele verwaarlozing
- sexueel misbruik,
- lichamlijk geweld
- angst en geterrorizeerd worden.

volgens mij ligt daarin de oorzaak.

anoniempje..

Woensdag, 04 Mei 2005 - 08:59
Heey anoniem... wat erg zeg! Heb jij dat allemaal meegemaakt, hoe oud ben je nu dan? Ik heb eigenlijk niet zulke dingen meegemaakt, wel gehoord van vrienden en met hen erover gepraat (bijv. een vriendin die zelfmoord wou plegen..)

Zou je misschien kunnen zeggen, of wat meer kunnen vertellen over jezelf of het nog steeds gaande is, wie het deed (ouders of een vriend bijv) en of je er met iemand over hebt gepraat, want dit zijn wel echt serieuze problemen.

Persoonlijk denk ik inderdaad dat zeker 1 van die dingen de aanleiding zal zijn geweest, weet jij misschien nog of er echt 1 vreselijke gebuertenis was zo'n 5 of 6 jaar geleden toen jij begon met trekken?

Heel veel sterkte en je kunt meteen iets schrijven als je dat fijn vindt, ik zal hier wel vaker even komen kijken.

groetjes, Marlinde

Ta

Woensdag, 04 Mei 2005 - 13:45
Hoi Marlinde,
Ik ben zo blij om je berichtje te lezen. Dankjewel! Echt het voelt wel als een opluchting om te zien dat ik neit de enige ben.
Het is bij mij ook in de puberteit ontstaan. Ik ben nu 20. Ik ben pas naar de kapper geweest en dat was voor mij een hele opluchitng. Ik doe het inderdaad ook als ik aan de studie ben. Ik ben een niveau onder mijn eigelijke gaan studeren omdat ik anders gewoon teveel stresste. Ik kan het nu akkelijker aan. Maar merk als ik toetsen heb dat ik weer begin te stressen en haan me haar te zitten.
Ik zie hierboven een aantal oorzaken die moglijk een aanleiding kunnen zijn. Bij mij komt dit absoluut niet bekend voor. Ik heb een goeie jeugd gehad. Soms wel wat stress, maar dat kwam dan door school. Ik zou niet weten wat bij mij de oorzaak kan zijn, maar ik wil er heel graag mee stoppen.
Ik heb ontdekt dat ik een familielid heb die het ook doet. En we praten er over. zij doet het ook niet vaak. Ik doe het iets vaker.. Het zijn bij mij geen kale plekken, ik heb nog een grote krulbos haar, maar ik voel dat als ik me hoofd naar beneden laat zakken, waar ik minder haar heb. Ik trek vaak op dezelfde plekken, en dan trek ik de haartjes weg die onregelmatig aanvoelen.
Het klinkt allemaal nu ik dit opschrijf echt heel raar. Maar verder ben ik gewoon een normale meid! Ik dacht ook echt dat ik de enige was totdat ik hier terecht kwam.
Echt ik dank je dat je gereageerd heb op me berichtje.

Ik probeer niet te trekken door middel van kauwgom kauwen, altijd iets te eten bij de hand hebben, een staat in doen, een haarband, nagelsbijten doe ik ook, maar dat vind ik minder erg. DAar gaat het wat beter mee eindelijk..
Ik hoop hier ook vanaf te komen.
Kan je iets overjou vertellen? Ben je bijvoorbeeld met iemand gaan praten? Weet jij je oorzaak van waarom?

Misschien dat we kunnen mailen..
Veel liefe groetjes van mij.:)

Ta

Woensdag, 04 Mei 2005 - 13:49
Oja Marline!
Wat voor boek is dat precies?
x Ta

anoniempje..

Woensdag, 04 Mei 2005 - 17:15
Heey Ta, ja natuurlijk kunnen we mailen geen probleem hoor, geef je emailadres en je krijgt meteen een mailtje binnen.

Ik moet trouwens even zeggen dat ik je door de war heb gehaald.. er stond namelijk een berichtje van een anoniem met al de oorzaken en ik dacht dat het ook van jou kwam Ta.. dat had ik dus verkeerd begrepen sorry.

Uhm over mijn leven, nou wat zou ik kunnen zeggen haha uhm... gewoon leven denk ik, ik bijt trouwens wel echt sinds ik jong was op mijn nagels(dat komt ook bij veel mensen die aan ttm lijden voor) en leuk gezin, leuke ouders alles goed. Alleen school is gewoon altijd moeilijk geweest, ik doe VWO en meestal op het nippertje overgegaan wat betreft een paar vakken. En opeens had ik dus ttm ik denk vanaf de 3e klas of 4e van de middelbare, ik weet dus eigenlijk geen mogelijke oorzaak aan te wijzen.. Misschien dat ik altijd graag anderen wil helpen en daardoor gewoon van veel mensen hun problemen over mij heen heb laten komen en mij het misschien te erg heb aangegrepen...

Mijn moeder heeft voor mij aan de huisarts gevraagd of ze het woord trichotillomanie kende maar dat kende ze dus niet.. waardoor ik het eigenlijk maar heb laten rusten, ik vind het gewoon te moeilijk om erover te praten laat staan uit te leggen wat het woord trichotillomanie inhoudt.

Ten slotte dat boek is gewoon geschreven door een vrouw die eraan lijdt en die het heeft overwonnen met tegenslagen etc eigenlijk een kijkje in haar leven met trichotillomanie en tips van haar.

heel veel groetjes, ik spreek je snel, Marlinde

p.s. Ik ben ook een normale meid en dat moeten we gewoon nooit vergeten! zoveel mensen lijden eraan en dat maakt ons dus absoluut niet gestoord.(ook zeker niet jouw verhaal over het zoeken naar onregelmatige haren want dat is echt precies wat iedereen doet).

Ta

Zaterdag, 07 Mei 2005 - 11:23
Hey Marline!
Dankjewel voor je reactie:)
Ik heb niet zo heel veel tijd dus mijn email adres laat ik even achter.
fijne weekend verder!
xxx

anoniempje..

Zaterdag, 07 Mei 2005 - 15:29
hey Ta, je emailadres is gewoon anoniempert@hot? of zie ik het verkeerd, ik probeer het wel even:)

groetjes, marlinde

Anoniem

Donderdag, 19 Mei 2005 - 20:12
Ik heb een vriendin gehad met trichotillomanie en weet dus dat er een forum is voor mensen zoals jullie op:

http://www.haarweb.nl

Mijn vriendin heeft daar veel informatie en lotgenoten gevonden en dat heeft haar veel goeds gedaan. Ik hoop dat ik jullie met deze informatie ook kan helpen. Succes.

anoniempje..

Zaterdag, 21 Mei 2005 - 15:32
Hey Anoniem, ik weet niet of je ooit nog komt kijken hier maar als vriendin zijnde.. hoe reageerde jij erop toen jouw vriendin vertelde dat ze trichotillomanie had? houd het je veel bezig, in ieder geval wel een beetje aangezien je nu ook op deze site bent terecht gekomen... maar als je dit nog eens leest, kan je mij vertellen hoe jij vanaf dat moment naar je vriendin keek? Kon je nog wel gewoon de oude vriendschap voor je zien of had je meteen zoiets van 'waarom had ze het niet eerder gezegd en waarom had ik er nooit iets van gemerkt?'
Dankje!

Voor de rest: ik wou gewoon nog even iets laten horen van mezelf.. over 2 dagen begint het eindexamen, best dichtbij ookal realiseer ik het niet heel erg. Ja de stress.. ik weet het niet , ik heb het idee dat het zich echt uit via ttm en niet zo zeer via zenuwen wat je meer bewust voelt.

In ieder geval, ik hoop dat jullie er wat vaker zijn.. enn ik hoop dat ik jullie op 16 juni goed nieuws kan laten horen (want dan hoor ik of ik ben geslaagd) in ieder geval veel succes allemaal!

groetjes, marlinde

Sandra

Woensdag, 25 Mei 2005 - 09:03
Hey Marlinde,

Was weer efkens geleden maar hier ben ik weer ! Je bent ondertussen al begonnen met het eindexamen, ik hoop dat de tentamens die je al hebt gehad, goed zijn gegaan en dat het met het stressniveau redelijk meevalt en dat het TTM duiveltje je niet teveel lastig valt ;) Mijn behandeling is nu eindelijk een beetje van de grond gekomen (therapeute is maanden afwezig geweest wegens rugproblemen)en ben de intake fase bijna voorbij en tijdens volgende sessie wordt er een behandelplan voorgesteld, dus ben erg benieuwd ! Ik had een heleboel vragenlijsten moeten invullen en beantwoorden en daaruit kwam alvast dat ik nogal dwangmatig gedrag vertoon, veel boosheid in mij heb zitten en moeite heb om met bepaalde situaties om te gaan...klopt eigenlijk wel maar toch gek als je het van een vreemde hoort (zelfs al is het hun werk dit te achterhalen ;) Anyway, we hebben afgelopen zaterdag een feestje gehad en sindsdien heb ik amper geplukt ! Ik heb ook niet echt de gelegenheid gehad maar maandagavond bvb zat ik de hele avond TV te kijken en heb misschien 10 haartjes getrokken wat dus enorm meevalt, ik hoop dat ik het kan volhouden !

Alvast nog heel veel succes toegewenst met je tentamens en tot de volgende keer !

Sandra

anoniempje..

Woensdag, 25 Mei 2005 - 18:15
Heey Sandra,

Nee t gaat erg slecht echt zooo stom! ik leer me kapot en t werkt gewoon niet en ik trek en ik trek en t kan niet meer stoppen want ik heb nu echt alleen maar 4-en en ik haal het nooit als het niet met een beetje geluk goed wordt beoordeeld, Ik hoop het zo!

Wel een goed uitzicht is dat ik over 12 dagen naar turkije ga! Even bijkomen met 5 andere vriedinnen, ik kan echt niet meer wachten, zo warm weer is het en dan zit je tot half 5 binnen.. pfff

maar oke genoeg gezeurd ik moet positief blijve maar t lukt niet lang meer... maar goed ben echt blij voor je dat het jou zo goed lukt!!:) Ooit zal ik dat ook wel hebben maar nu zit het er even niet in.. maar hoort er vast bij..

Heeeeel veel groetjes en veel plezier in het weeknd met de dertig grade en denk eraan dat je niet hoeft te leren binnen zoals ik, dus geniet ervan:)

kus, marlinde

p.s. Houd me please op de hoogte hoe je gesprekken verlopen! Ben echt reuzebenieuwd tis mss ook wel wat voor mij, en dat woede gevoel heb ik ook enorm maar misschien ligt het nu even aan de tijd van het jaar..

anoniempje..

Donderdag, 26 Mei 2005 - 16:57
Heey om jullie even op de hoogte te houden! ik ben heeel blij wannnnnt tutututuuuu Engels heb ik gehaald:D:D:D en dat wou ik even kwijt, kus marlinde

Sandra

Woensdag, 01 Juni 2005 - 13:04
Hey Marlinde,

Vervelend dat de eerste tentamens niet helemaal lekker zijn gegaan maaaaar geweldig dat het is gelukt voor Engels ! En je hebt natuurlijk een erg leuk vooruitzicht met je reisje naar Turkije, nog even doorbijten dus en de moed niet opgeven !

Wat de TTM betreft, lukt het mij momenteel redelijk om van mijn haren te blijven; ik zit wel wat te "frullen" maar trek veel minder en bijna niet op de kale plek, da's dus bijna anderhalve week joepie ! Ik heb binnenkort weer een afspraak en hou je zeker op de hoogte. Sterkte nog met je tentamens en de TTM, en al trek je nu wat meer, tijdens je vakantie zal dat weer een pak minder zijn.

groetjes,
Sandra

anoniempje..

Woensdag, 01 Juni 2005 - 21:50
Hey Sandra:D ik ben blij je hierbij te kunnen mededelen dat mijn eindexamens offcieel afgelopen zijn. Het hangt nu van de norm van frans en nederlands af maar ik heb er redelijk wat vertrouwen in. En steeds meer mensen / vriendinnen gaan volgend jaar niets doen en lijken het leuk iets met me te gaan doen dus met de plannen komt het wel goed denk ik!:)

Met de TTM ziet de toekomst er niet al te vreselijk uit, vakantie is er dus het zal inderdaad wel verminderen. Ik had alleen tegen 1 vriendin gezegd, ik weet niet of je dat nog herinnerd, dat ik het na de eindexamens zou vertellen over TTM(dat weet ze nog niet) maar ik vraag me af of het wel slim is.. Als het me wat minder in de weg zit etc.. ik wil het haar ook niet moeilijk maken net voordat ze een jaar naar Amerika verdwijnt. en als ze toch al weg is wat heeft het dan voor nut? Nja ik denk er nog wel even over na, wat is jou ervaring? Is het beter in jou ogen om het gewoon tegen iemand te kunnen zeggen ookal woont die niet inde buurt.. Ik kan natuurlijk hier zoals ik nu al een jaar ofzo doe haha blijven praten..

Ik hoop dat het erg goed me tje blijft gaan!

Heeeel veel groetjes van Marlinde, soms vraag ik me echt af hoe ik het zonder je had gered, dankje Sandra!

Sandra

Woensdag, 08 Juni 2005 - 10:32
Hey Marlinde,

Oef, gelukkig heb je die tentamens achter de rug en ik duim zeker voor jou dat Frans en Nederlands mag meevallen ! Er breekt idd een betere periode aan voor de TTM met de vakantie in het vooruitzicht dus geen stress. Wat je vriendin betreft, misschien vind je het zelfs fijner om het er via mail bvb over te hebben dan "in persoon"; de fysieke afstand maakt volgens mij ook niet zoveel uit; enkel of je het gevoel hebt dat je de TTM met haar kan of wil delen. Doe gewoon rustig aan en op jouw eigen tempo, het komt nog wel !

Wat mijn TTM betreft, ik had al gezegd dat ik een tweetal weekjes erg weinig had geplukt, en nu heb ik de laatste 2 dagen helemaal niet meer geplukt ! Ben wel erg druk bezig geweest, maar is zeker hoopvol dus ik ben nog meer overtuigd om het echt te gaan proberen. De therapeute had trouwens aangeraden om tussen de sessies in op te schrijven wanneer ik trok en hoe ik me voelde op dat moment EN om de getrokken haren bij te houden in een doosje. Als ik dat moet gaan doen weet ik zeker dat ik helemaal depri wordt als ik echt zie wat ik heb gedaan en ook dat helpt mij nu beter van mijn haren af te blijven; ik hoop zo dat het zo blijft !

Enfin, verder gaat alles goed, nog steeds errug druk op kantoor. Ik wens je een fijne vakantie toe en je doet het toch allemaal zelf hoor, beetje meer vertrouwen in je eigen kunnen en als ik je ergens mee kan helpen dan doe ik dat met plezier ! Ik hou je iig op de hoogte van de therapie

groetjes,
Sandra

anoniempje..

Dinsdag, 21 Juni 2005 - 23:49
Hey Sandra, lang geleden dat ik hier ben geweest sorry, ik was naar turkije geweest dat was echt heel erg leuk! EN IK BEN GESLAAGD!!! voor 2 profielen!!! ik ben zo erg blij:D gewoon vrijheid en vandaag ingeschreven bij een arbeidsbureau.. even afwachten voor een baantje maar ik merk het wel. Kwa trekken gaat het niet heel erg super (in turkije trouwens wel) maar goed ik merk alles wel:) In ieder geval succes met de therapie en ik hoop snel erover te horen

kus, Marlinde

Sandra

Vrijdag, 24 Juni 2005 - 09:59
GEFELICITEERD !!!!!!!!!!!!!!!!!

Wat goed zeg dat je bent geslaagd; kan me voorstellen dat dit een pak van je hart is ! Succes met de "jobhunting"; ik hoop dat je snel iets vindt; in welke richting/sector wil je eigenlijk terecht komen ?

Ik heb idd ook alleen maar leuke dingen gehoord over vakanties in Turkije, moet ik ook maar eens gaan kijken als mijn dochtertje wat ouder is misschien. Ik ga binnenkort op vakantie, heb er ook enorm veel zin in !

Wat het plukken betreft, doe ik het nog steeds maar veel minder dan voordien. Heb 2 avonden gehad waarbij ik weer de foute kant opging maar ik kon op bepaald moment echt stoppen, dus nu nog leren niet te beginnen plukken. Succes iig met de TTM en laat je niet doen !

groetjes,
Sandra

anoniempje..

Vrijdag, 01 Juli 2005 - 07:53
Hey Sandra, Ik heb deze week 'stage' gelopen bij een filmstudio, vandaag is mijn laatste dag. Het is echt ontzettend leuk en iedereen is heel erg aardig daar.

Komende 3 weken kan ik aan de slag bij mijn vaders werk, op een andere afdeling. Daar heb ik ook heel erg zin in, ik heb er al een keer gewerkt vorig jaar en dat was ook wel gezellig(ben alleen de jongste wat wel wat aandacht trekt).

Vanavond is mijn diplomauitreiking en daarna heb ik meteen een feestje van vrienden dus het wordt een lange nacht;)

Turkije was inderdaad erg leuk, ik weet niet of het erg speciaal is voor jongere kinderen maar dat hangt er natuurlijk ook weer een beetje vanaf waar in turkije je gaat.

Uhm verder tja over 2 maandjes zit mijn beste vriendin voor een jaar in amerika. Gister drong het echt tot me door en vind ik het echt heel stom:S (vond ik t al natuurlijk maar gewoon als het doordringt is het toch even van 'shit').

Daarom heb ik besloten om het niet (over ttm) aan haar te vertellen ookal zou ik dat wel doen. Misschien zou het beter zijn maar de kans is te groot dat dan die laatste weken iets minder leuk zijn en meer gefocust op ttm. Ik wil niet dat het nog meer mijn leven gaat leiden dan het al doet.

Misschien komt er op eens dag wel iemand die ik ermee kan vertrouwen (ipv over het internet) maar totdat die dag komt houd ik het wel even voor mezelf en deze site werkt ook wel prima:)

Ik weet niet wanneer je op vakantie gaat maar heel veel plezier, ik ga pas 2 dagen na mijn verjaardag op de 25ste. Ik hoop snel weer iets van jou(en de rest van deze site:P) te horen!

xxx Marlinde

elise

Zaterdag, 23 Juli 2005 - 19:51
hoi allemaal,

Ik heb een dochter van 8 jaar die al van af de geboorte trichotillomania heeft.
Wij hebben al alles geprobeerd om het te stoppen zoals: washandjes om haar
handen, pleisters, antibijt nagelak (want ze doet het namelijk met haar duim in
haar mond.)een oude pop om aan te trekken inplaats van zich zelf.
Jammer genoeg hebben geen enkelen dingen geholpen.
Wij zijn opzoek naar lotgenoten die meer weten over TTM.
We willen graag weten wat jullie er aan doen of kennen jullie een dokter of arts
die jullie geholpen heeft of meer van af weet.

Mail dan naar melbrouwer@hotmail.com alvast bedankt.

Groetjes bezorgde moeder en zus !!!!!!!!!!

anoniempje..

Maandag, 25 Juli 2005 - 09:14
Het bezorgde moeder en zus, heel even in het kort: ik heb gehoord dta als kinderen er al op jonge leeftijd last van hebben, het van zelf overgaat (voor hun tiende jaar ofzoiets). Dus ik zou nog even afwachten en misschien naar de huisarts die je kan doorverwijzen naar iemand van het RIAG?

heel veel succes en sterkte

marlinde